Lahat ng Kabanata ng Sold To The Billionaire Series 1: Piere Monecidad: Kabanata 71 - Kabanata 80

Dahil sa huling usapan namin ay nalaman ko rin sa doctor na paid na ang operation bill ng tatay ko. Sigurado naman akong si Piere ang gagawa no’n. Alas diyes ng gabi ay nag-taxi na lang ako papauwi habang dala ang ilan sa mga gamit ko. “Lumi mabuti naman umuwi ka na hija,” salubong ni manang sa akin. “Akin na at palalabhan ko ang gamit mo, kumain ka na ba?” “Opo manang,” nahihiyang sagot ko. “Sige na’t umakyat ka na,” pabulong na sabi ni manang ngunit bago ang lahat at kumuha ako ng alak. Gusto kong uminom dahil kahit ako ay mababaliw na sa mga nangyayari sa buhay ko. Dala-Dala ko ang alak at sinubukang buksan ang kwarto ko. Nang mabuksan ‘yon ay napalunok ako nang makita kung gaano karumi. Napakamot ako sa ulo at dahan-dahan na pumunta sa kwarto ni Piere. Pagkapasok ko at abala siya sa pagpindot sa magandang laptop niya sa study area. “N-Nakauwi na ako,” pabulong kong sabi dahilan para bahagya niya akong sulyapan. “Hmm, take a bath.” Tipid niyang sabi at sa muli ay nar

Piere’s Point Of View. A Day Later.. Pabalik-balik ako sa iisang pwesto dahil hindi ako mapakali. “Sir nahihilo na ho ako sa inyo sir, kalma lang po..” Hindi makapaniwala kong tinitigan si Henry. “Look, Henry. I don’t understand what’s happening with me. It fucking drives me crazy.” Taas kilay kong sabi at nasapo ang bibig. “Ano ba ‘yon sir?” Huminga ako ng malalim. “It’s not like this before, I swear!” naguguluhan kong sabi. “I guess my brain is still damaged? Don’t you think?” asik ko pa. “Ano nga ‘yon sir?” “I can’t even look at her with lust! I’m not used to this, damn it!” reklamo ko at napaupo sa kanyang harapan. Nagtataka akong tinignan ni Henry. “Nagsawa na ba ako sa kanya? But every time I see her my fucking heart is going insane! It beats fucking loud that I can’t even hear, but it’s not lust. What the fuck is going on with me?” kwestyon ko at nasapo ang mukha. “Eh sir, baka naman ho may gusto kayo kay ma’am? Asawa niyo naman ho siya hindi malabo,” kamot ulo

Nang bahagya siyang lumayo ay napatitig ako sa kanya. Naglapat ang parehas niyang labi at napatitig sa kanyang mga palad. Hindi ko nagawang umimik, becausee after a long time we kissed each other again, passionately and I admit, isa ‘yon sa mga namiss ko. ‘H-He’s jealous because he’s just possessive right? Not because he loves me. He kissed me for lust, not because of love..’ I should remember that. Napaghawak ko ang dalawang kamay at bahagyang sinulyapan si Piere na sobrang tahimik na ngayon hanggang sa bigla niya akong nilingon at huli para sa akin ang umiwas tingin. “Let me tell you this, I really hate it if what is mine is getting touched,” banta niya. “If you want me mad, then go ahead, sure.” Mahinang sabi niya. Lumabi ako at tinitigan siya. “It’s because you’re avoiding me, Piere. You’re treating me like a disease that is contagious.” “It’s because you are contagious. You affect me,” he said, hindi ko naman naintindihan ‘yon. Sinasabi niya ba talagang sakit ako?

Nakagat ko ang ibabang labi at matipid na tumango. He stifles a smile before removing his belt slowly. I can’t believe I watched him remove his pants with his boxer shorts revealing his long and veiny friend. Nang lumapit siya ay awtomatiko siyang nabasa ng tubig, mula sa likod ko ay naramdaman ko ang init ng presensya niya. Natuod ako nang sandaling abutin niya ang pihitan ng shower at naramdaman ko ang dibdib niya mula sa aking likuran. He used a body wash which its smells instantly scattered. Dahan-Dahan ko siyang nilingon and to my surprise, he caught my eye staring into his green alluring eyes. He turned on the shower and his chest touched mine. Nakagat ko ang ibabang labi. Hindi niya alam kung gaano ako naakit ngayon. Sobrang naakit.. Matapos maalis ng body wash sa kanyang katawan ay napaatras ako sa unti-unti niyang paglapit hanggang sa makubong niya ako sa bandang tapat ng shower ay awtomatikong lumapit ang kanyang mukha sa akin. Marahan kong sinalubong ang la

A few weeks later, sinisimulan ko na rin mag-online class sa harvard, tahimik tuloy ang buhay ko. Habang nag-aaral ako ay napahinto ako nang marinig kong bumukas ang pinto. “Tay, ano po ‘yon?” tanong ko. “Ikaw ba’y may cash riyan? Hindi daw natanggap ng card yung nagde-deliver,” tanong nito kaya naman napakamot ako sa ulo at inabot ang wallet ko para bumaba. “Ano ba ‘yon tay?” tanong ko habang pababa kami, nang makababa ay umawang ang labi ko ng makita ang set ng computer. “M-Magkano po ‘yan?” gulantang na sabi ko. “65k ma’am,” kamot ulo na sabi ng lalake kaya naman umawang ang labi ko. “Hala, sandali po. Wala po yata akong cash na ganoon kalaki,” gulantang kong wika at binuksan ang wallet ko. “T-Tay naman hapon na hapon kasi,” bulong kong reklamo at binilang ang cash na mayroon ako. “Aba’y kasalanan nila ‘yan ‘no! Hindi nila sinabi na bawal ang pag-gamit ng card.” Sumbat pa ng tatay ko, napahawak ako sa sintido ng 15k lang ang mayroon ako sa wallet. “Magw-withdraw mu