《MY EX-HUSBAND'S FIERY BROTHER 》全部章節：第 361 章 - 第 370 章

"Sumasakit ba ang tiyan mo? Hindi ka ba kumain ng hapunan?""Ang dami kong meeting kanina, sobrang naging abala ako kaya nakalimutan ko. Nangyari na rin ito dati, mawawala rin ito maya-maya."Nakita ni Roxanne ang walang pakialam na itsura ni Devon kaya siya’y napakunot-noo, "Paano mo nasasabi 'yan? Kung palagi kang ganyan, magkakaroon ka talaga ng sakit sa tiyan. May botika sa unang palapag ng kumpanya, bibilhan kita ng gamot para sa pananakit ng tiyan mo."Pagkasabi niyon ay mabilis siyang naglakad papunta sa elevator.Hinawakan siya ni Devon, tila ba walang magawa, "Ay huwag na, sanay na ako."Hinampas ni Roxanne ang kamay ni Devon at malamig na sinabi, "Anong sanay? Sanay sa pananakit ng tiyan? Kung hindi mo aalagaan ang katawan mo, lalo lang itong lalala."Nang hindi siya sumagot, bahagyang ibinaba ni Roxanne ang boses niya, "Hintayin mo ako ng limang minuto."Ngayon, hindi na siya pinigilan ni Devon, pero ang maitim niyang mga mata ay patuloy na nakatingin sa papalayong likuran n

"Saan tayo magkikita?" Tanong pa ni Devon."Pupuntahan na lang kita sa opisina mo pagkatapos ng trabaho mamayang gabi."Pagkababa ng tawag, huminga nang malalim si Roxanne, kinuha ang kanyang telepono at pumasok sa kwarto para maligo at magpahinga.Kinabukasan ng gabi, matapos ang trabaho sa laboratoryo, dumiretso si Roxanne sa pinaka-itaas na palapag para hanapin si Devon.Nauna nang nakatanggap ng utos si Secretary Kenneth, at nang makita si Roxanne, agad siyang lumapit. "Miss Roxanne, hinihintay ka na ni Mr. Devon sa opisina. Sasamahan kita.""Sige, salamat sa abala."Matapos samahan si Roxanne sa opisina, agad na umalis si Secretary Kenneth.Ibinaba ni Devon ang hawak niyang dokumento, itinaas ang paningin at tumingin sa kanya. "Umupo ka muna, lalapit ako pagkatapos kong pirmahan ito."Umupo si Roxanne sa sofa at naghintay ng ilang minuto. Tumayo si Devon mula sa lamesa at umupo sa tapat niya."Ano ang gusto mong pag-usapan natin?"Pinag-ipit ni Roxanne ang kanyang mga labi. "Pina

"Well, gUwardya lang ng subdivision n’yo ‘yon, pero sa tingin ko may taong nasa likod niyon."GUwardya?Napakunot-noo si Roxanne, iniisip ang mga nakaraan. Ni minsan ay hindi pa siya nagkaroon ng komunikasyon sa guwardya ng kanilang lugar.At hindi kailanman sinabi ng guwardya sa kanya ang katagang, “Welcome back.”Nang makita ni Devon ang pag-aalala sa kanyang mukha, nagsalita siya nang seryoso, “Huwag mo nang intindihin ‘yon, ako na ang bahala. Ipapakuha ko na rin si Lance sa driver sa mga susunod na araw. Sasabay ka na lang sa akin papasok at pauwi sa trabaho, para siguradong ligtas ka.”Naalala ni Roxanne ang mga mensaheng natanggap niya kagabi at muling naramdaman ang malamig na kilabot sa puso.Tumango siya. “Sige, susundin kita.”Matapos mag-almusal, sinamahan sila ng driver papunta sa kumpanya. Habang nasa daan, tinanong ni Devon si Roxanne kung kailangan ba nilang ilihim ang relasyon nila.Nag-isip sandali si Roxanne, tumingin sa kanya at sinabing, “Hindi na. Kahit itago natin

Umiling si Drake. “Ah, Miss Roxanne, ayos lang po ako. Hindi lang ako masyadong nakatulog kagabi. Ah, m-may gusto po kayong ipautos sa akin?”Paano naman mamamaga nang ganyan ang mga mata kung kulang lang sa tulog?Bagamat alam ni Roxanne na hindi nagsasabi ng totoo si Drake, hindi na siya nagtanong pa. Lahat naman kasi ng tao ay may mga bagay na ayaw pag-usapan, at magiging panghihimasok na kung pipilitin pa niya.“Plano kong palitan ang catalyst para sa eksperimento. Puwede mo bang subukan ang mga ito mamayang hapon?”Iniabot ni Roxanne ang isang papel na may listahan ng mga catalyst na gusto niyang subukan.Tiningnan iyon ni Drake at chi-neck ang dalawa sa mga ito. “Sa tingin ko, ito ang puwedeng subukan. Nasubukan ko na ang iba noon sa laboratoryo pero hindi maganda ang naging epekto ng katalisador at masyadong matagal ang reaksyon.”Tumango si Roxanne. “Sige, gawin natin 'yan.”Matapos nilang pag-usapan ang tungkol sa catalyst, babalik na sana si Roxanne sa workstation niya nang b

Tahimik ang kabilang linya sa loob ng mahabang sandali, saka narinig ang paos na tinig ni Henry, “Devon, hindi ko kayang pumili. Parehong mahalaga sa akin sina Grace at ang kompanyang ito.”Gustong-gusto niyang tulungan ang pamilya ni Grace, pero hindi niya rin kayang talikuran ang kompanya. Noon, may suporta si Jameson mula kina Lola Ofelia at Madame Julie, kaya hindi siya nakalaban ng maayos kay Jameson.Ngayon, nasa harap na niya ang matagal na niyang pinapangarap. Kailangan lang niyang magsikap, at sa loob ng ilang taon ay maaari na siyang maging tagapangasiwa ng buong kumpanya ng pamilya Delgado.Paano niya ito bibitawan?...Pero hindi rin niya kayang iwan si Grace.“Maraming bagay sa mundo ang hindi puwedeng pagsabayin. Maraming ganitong sitwasyon ang kakaharapin mo sa hinaharap. Kapag ang desisyon mo ay may malaking epekto sa maraming tao, magpapapetiks ka na lang ba at hindi magpapasya?”Mapait ang ngiti ni Henry. “Hindi ko na alam…Devon, ano bang dapat kong gawin?”“Tanungin mo