บททั้งหมดของ Whirlwind Marriage: Tying the Knots with Mr. Billionaire: บทที่ 941 - บทที่ 950

237.“Pero makakalabas na siya ngayong gabi.” Dahil walang sinasabi si Mirael, nagpatuloy si Dalia na para bang kinakausap lang ang sarili niya. May bahagyang ngiti sa labi niya, hinaplos niya ng dalawang kamay ang tiyan niya at may halong pagmamalaki at saya na nagsabi: “Buntis ako. Paglabas niya, sasabihin ko sa kanya ang good news.”“Well, it’s good news. I wish you all the best.” Walang gaanong reaksyon si Mirael, tiningnan lang niya si Dalia ng kalmado. Dahil dito, medyo nahiya si Dalia. Pilit siyang ngumiti at binago ang usapan: “Mrs. Mirael Sanchez, narinig ko na nag-resign ka sa GA. Kung okay lang sa’yo, pwede kang magtrabaho sa Lacsa Jewelry.”“Thank you for your kindness, Mrs. Marasigan.” Magalang ang ngiti ni Mirael, parang maayos na pagtanggi. Hinila niya ang braso niya na hawak ni Dalia at mahinang sabi, “Matagal na rin akong nasa labas, mauna na akong umalis.”“Mrs. Mirael Sanchez, do you live close?” Napansin ni Dalia na parang naglalakad lang si Mirael, kaya tumingin s

239.“Aren't you attacking my father? ” Kalma ang tingin ni Reola kay Gaven, wala na yung dating paawa niyang itsura. Malinaw at composed siya ngayon. “Gagamitin mo rin ba sa akin yung paraan na ginawa mo kay Oliver? Una, pipigilan mo ang pamilya Ventura, tapos idiin sila hanggang sa wala nang matakbuhan, tapos hihilahin mo ako para mag-sorry sa’yo, aminin na ako ang mastermind ng lahat, at pagkatapos ipapakulong mo rin ako?”Nanliit ang mata ni Gaven habang nakatingin kay Reola. Kitang-kita na alam nito ang lahat, pero imbes na kabahan, confident pa siya. Hindi niya mabasa ang iniisip ni Reola. Nakasimangot siya at nagsabi, “Don’t tell me, hindi ka dapat magbayad sa ginawa mo?”Itinaas ni Reola ang baba niya at tumawa ng dalawang beses, puno ng pangungutya ang tingin. “Ano bang ginawa ko? Kung hindi lang nagkaroon ng gulo sa engagement party, matagal na sana kaming kasal ni Chiles at may mga anak na. Bakit ba tayo nasa ganitong sitwasyon ngayon? I’m just taking back what I deserve. M

241.“Okay, huwag na nating pag-usapan ako. Pag-usapan na lang natin yung nangyari nung bumalik kayo ni second brother sa probinsya.” Iniba ni Mirael ang usapan, nakatitig kay Lorelei na parang sinusunog ng mata niya. Hinawakan ni Lorelei ang dulo ng ilong niya at nahihiyang nagsabi, “Nag-stay siya sa probinsya ng apat na araw, tapos sinabi niyang may mission siya at umalis. Sabi ng pamilya ko, hintayin ko daw siyang bumalik para mag-propose ng kasal, pero hindi ko pa siya nasasabihan.”“Bakit pumunta ka dito sa capital imbes na pumunta ka sa bahay ng Sanchez?” nagtatakang tanong ni Mirael kay Lorelei. Ang proposal ng kasal dapat ipaalam kina Serena at Kevin.“Ewan ko rin, pero gusto ko lang pumunta dito sa capital.” Hinawakan ni Lorelei ang pisngi niya at tinapik-tapik. Dati, ang capital ay puro lungkot ang dala sa kanya, pero ngayon puno siya ng pag-asa. Kasi pala, darating din yung araw na mae-in love siya sa isang lungsod dahil may mahal siya dito.Pagkatapos, naligo silang dalawa

243.Natigil si Reola, tapos biglang nagpalit ng topic na parang may inaalok na deal. “Pero, basta ipalaglag mo yung baby at makipag-divorce ka kay Chiles, pwede kong pag-isipan. Kung hindi, mas gugustuhin kong sirain lahat kesa hayaang ikaw ang may hawak ng lahat ng dapat akin!”Nanlaki ang mga mata ni Mirael, mahigpit na hinawakan ang tiyan niya at umatras ng dalawang hakbang. Ang creepy ni Reola, parang sinaniban ng demonyo, at umaapaw ang masamang aura sa buong katawan niya.“Do you think I will believe what you say?” pilit na pinatatag ni Mirael ang boses niya kahit ramdam niya ang panic sa dibdib.Umirap si Reola at tumawa ng malamig. “Mirael, sa kondisyon mo ngayon, gaano ka katagal kayang manatili sa tabi ni Chiles? Hanggang kailan ka niya kayang protektahan? Wala ka ngang sariling kakayahan para ipagtanggol ang sarili mo. Isa ka lang pabigat kay Chiles.”Muling hinawakan ni Mirael ang tiyan niya, pero lalo lang lumaki ang takot at kaba sa puso niya. Hindi niya alam kung ano a

245.Nang magising si Mirael nang madaling-araw, nandoon na agad si Lorelei sa tabi niya. Pagkakita niyang gising na si Mirael, agad niyang kinuha ang almusal sa bedside table at paulit-ulit na nagtanong: “How are you? Are you feeling better?”Dahil sa nangyari kahapon, sobra siyang balisa at nag-aalala. Nanganak kasi si Mirael ng wala sa oras, kaya halos hindi siya iniwan ni Lorelei sa tabi.“Okay lang.” Ngumiti si Mirael at umiling, sabay hinaplos nang marahan ang tiyan niya. Natakot din talaga siya sa nangyari kahapon.“You, you almost scared me and Aunt Serena to death yesterday.” Hinila ni Lorelei ang kamay niya at hinawakan ang noo niya na parang naiiyak. “Thank goodness you’re okay.”“Sorry kung nag-alala kayo.” Mahinang ngiti ang pinakawalan ni Mirael. “Where’s Mom?”“Pumunta siya sa kabilang ward para alagaan ang hipag ko.” Sagot ni Lorelei habang lumingon sa pinto. May kumatok at pumasok—isang nurse na dumating para mag-check. Pagkakita niyang gising si Mirael, ngumiti siya.