Tous les chapitres de : Chapitre 241 - Chapitre 250

Chapter 44“Don’t stare at me like that,” mariing sabi ni Azi kay Daviah dahil kanina pa niya nararamdaman ang titig nito. Ayos lang sana kung tumitig siya, pero ramdam ni Azi kung gaano kalalim ang mga mata nitong nakatingin sa kanya. Ayos lang din sana kung saglit lang itong napapatingin sakanya, pero hindi, subrang malalim ang titig nito at may init sa titig nito.Azi concentrated on cooking their dinner at binibilisan na nga niya iyon dahil ilang minuto nalang, kailangan na niyang ihatid si Daviah. But then, Daviah kept staring at him while he was cooking.Iritado na si Azi, hindi dahil sa titig ni Daviah, kung hindi subrang apektado siya sa titig nito, na kahit sa titig lang ay parang bibigay na siya. Sinubukan niya ang lahat para huwag na iyon pansinin.Napapikit nalang sa huli si Azi nang hindi man lang inalis ni Daviah ang tingin sa kanya. After that, he seriously looked at Daviah. And he siggh when Daviah give him a smile, a pretty and seductive smile.“Daviah—”“I told you,

Naisuklay ni Daniella ang mga daliri sa buhok nito nang marinig ang sinabi ng kaibigan. Hindi niya gustong pagbigyan ang gusto ni Daviah dahil hindi niya alam kung anong tumatakbo sa isip nito, lalong lalo na at hindi niya alam kung anong pakay ni Kevin sa kabigan niya, kung bakit bigla itong nagpakita gayong matagal itong hindi nagparamdam sa kaibigan niya. “Daniella, mag-uusap lang kami saglit.” Mahinahon na ani ni Daviah at nginitian pa ang kaibigan para mapanatag na ito.Daniella looks at Daviah before she looks at Kevin again. Tinignan ni Daniella ng masama si Kevin bago bumuntong hininga at tumango na lang bilang pagsuko. “Fine! Mag-uusap kayo, pero manonood ako. Hindi ko hahayaan na kayong dalawa lang rito, wala akong tiwala sa lalakeng ‘to, so don’t expect me na aalis ako at hahayaan ko kayong dalawa dito.. Lalayo ako, pero manonood ako.” Pagkasabi ni Daniella non ay sinulyapan naman nito si Kevin, “Manonood ako, so don’t you fvcking dare hurting or do something to my friend

Kanina pa niya gustong magsalita, pero napapangunahan siya ng kaba, pero ngayon gusto tuloy niyang palakpakan ang sarili dahil nagawa niya itong tanong kahit na kumakabog pa rin dibdib niyas a kaba at kung ano ano na ang pumapasok sa isip nito.Nasa loob na sila ng kotse ni Azi; dahil sa sobrang haba ng katahimikan ay malapit na sila sa bahay nila. Mas lalong kinakahaban si Daviah sa katahimikan ni Azi dahil pagkatapos ng nangyari kanina ay hindi na nagsalita si Azi, para din itong nag-iisip ng malalim. He was just seriously driving his car and didn’t even look at Daviah. Kinagat ni Daviah ang labi at patuloy na sumisikip ang dibdib.“Tapos na ba iyong importante na meeting mo?” Tanong pa ni Daviah rito, pero sa subrang tahimik nito at sa hindi nito pagpansin sa kanya ay gusto na lang niyang umiyak. Gusto na niyang umirak sa subrang pag-aalala sa kung anong iniisip nito.She wanted to know it, pero hindi niya magawang itanong dahil nga sa napapangunahan siya ng kaba.“S-Sana nag text

Napatitig ng matagal si Daviah sa pinto ng condo unit ni Azi. Umalis agad ang Tito Dave niya nang maihatid siya. She still couldn't believe that her Tito suddenly let her go here, gayong hindi rin naman niya gusto ang engagement ni Daviah kay Azi.Kinagat ni Daviah ang labi bago itinaas ang kamay para kumatok, pero hindi niya mapigilang kabahan at magdalawang isip. Iniisip niya na baka ipagtabuyan siya nito gayong malinaw naman ang sinabi nito kaninaNaibaba niya ang kamay at napapikit. She tried not to cry again because she don’t want to look like a crying baby infront of Azi, lalo na pagkatapos ng nangyare kanina. Nanginginig ang kamay niyang itinaas ulit para kumatok. Huminga pa siya ng malalim bago tuluyang kumatok, pero—“What are you doing here?” Nahigit ni Daviah ang paghinga nang marinig ang boses ni Azi sa gilid niya. Kahit hindi tignan ay nasisigurado niyang si Azi iyon. His baritoned voice and even his scent. Naibaba ni Daviah ang kamay at hinawak ang dalawang kamay sa pap

CHAPTER 52Nanatiling nakayuko si Daviah dahil pakiramdam niya wala na siyang mukha na maipapakita sa sobrang pagkapahiya. Hindi siya makapaniwala na nasabi niya iyon."Ang tanga mo. Ang tanga tanga mo, Daviah." Hindi mapigilan ni Daviah na sabihin iyon sa isip niya.Habang nakayuko, nararamdaman ni Daviah ang init ng kanyang mga pisngi; ang hiya ay tila umaabot mula sa kanyang puso hanggang sa kanyang mga pisngi, nagpapakita ng kulay na hindi niya maikukubli. Ang mga mata niya ay naglalakbay sa sahig, hindi makatingin kay Azi.“Eyes on me, Villariva,” malamig pero matigas na utos ni Azi.Gusto ni Daviah na makuha ang atensyon nito at makapag-usap sila ng maayos, pero ngayon, nakakaramdam siya ng hiya matapos sabihin ang mga salitang iyon dito. Ngayong nakuha na niya ang buong atensyon ni Azi, bigla siyang kinakabahan at gusto na lang na huwag nang kunin ang atensyon nito. Pati siya ay nagugukuhan na sa sarili, pero talagang subra na ang hiyang nararamdaman niya.Wala sa plano niya an