Nang makalabas si Katherine sa kwarto, siya namang pagliko ni Rome sa kinaroroonan niya.Nakaharap si Katherine sa kabilang banda, baliktad sa direction ni Rome, kaya hindi niya napansin ang bata.Naglakad siya paalis na may ngiti sa labi. Nailabas na niya lahat ng galit at sama ng loob niya kay Chicago kaya masayang masaya na siya ngayon.Hindi man lang niya nakita si Rome na pumunta sa tapat ng kwarto ni Chicago.Tinignan ni Rome ang loob, may siwang kaya nakita niya na may bata sa kama. Agad siyang pumasok sa loob at natigilan siya ng makita ang mukha nito.Kumunot ang noo niya nang makita na ang batang nasa kama ay pamilyar sa kaniya. “Paris?”Maliit ang buhok, payat, at umiiyak.. Agad na umiling-iling si Rome nang mapagtanto na batang lalaki ang nasa harapan niya kaya malabo ito maging si Paris.Chicago looked at him with tears in his eyes. "Who are you?" he asked.Humaba ang nguso ni Rome. “So weird. I thought you’re my sister but you’re a boy so hindi ka magiging si Paris.” Nagl
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
