The Probinsyana and the Heartless CEO のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

Habang nasa klase ako ay hindi ko maiwasan na hindi isipin yong nangyari kanina.Kapag nakita ni Gabriel ang pasa ko ay sigurado ako na magagalit iyon.Masyado pa naman iyong paranoid kahit kaunting pasa nga lang sa balat ko ay natataranta na ito.Paano pa kaya itong pasa ko kaya nahinga na lang ako ng maluwag.Nang tumunog ang bell ay saka na tumayo ang professor namin at pinapasa na ang pinagawa nitong short essay kaya pinasa ko na ito sa kaklase ko na siyang kumolekta ng mga papel namin.Inayos ko na rin ang mga gamit ko dahil uwian na rin at ito na ang huling klase namin.Dahil mukhang uulan at mahangin sa labas ay kinuha ko ang jacket ko na nasa bag ko at sinuot ko ito saka na ako lumabas ng room namin.Habang papunta ako sa gate ay nakasalubong ko si Bryan na bahagyang ngumiti kaya ngumiti rin ako at nagpatuloy na sa paglabas.Naghihintay na sa labas si Gabriel kaya napahinga muna ako ng malalim saka ako pumasok sa kotse nito.“Hi babe how are you?“ Tanong nito kaya umusog ako d

Nagising ako ng maaga at wala na rin si nanay kaya alam ko na abala na iyon sa kusina.Sina Carla at ang mga bata ay mahimbing pa ang tulog kaya nagdahan-dahan lang ako sa pagbihis ng pambahay at saka na ako lumabas.Sa baba na lang ako maghilamos para hindi sila maistorbo.Pagbaba ko ay nakaayos na ang hinigaan ni Gabriel at Pierre sa sala pero si Pierre ay mahimbing pa ang tulog sa sofa namin na halos hindi magkasya ang katawan nito.Nakarinig ako ng masayang nag-uusap sa kusina kaya napangiti ako at naabutan ko si nanay at Gabriel na magkatulong sa niluluto nitong agahan.Alas-sais na ng umaga kaya alam ko na ganitong oras talaga nagigising si Gabriel.“Hows Sonata i mean, nong lumalaki siya?“ Ito ang narinig ko na tanong ni Gabriel kay nanay na napatawa at tila nag-isip.“Si Sonata napakabait na bata wala yata akong naalala na nagpasaway siya sa amin ng tatay niya.“ Sabi ni nanay kaya nakita ko ang pagngiti nito.“Pero alam mo kapag sa eskwelahan siya nako tagapagtanggol siya ng m

Napatanaw ako sa makulimlim na panahon habang pauwi ako dahil kagagaling ko lang sa eskwelahan.Hindi ako masusundo ni Gabriel dahil abala ito sa trabaho kaya sinabi ko dito na magta-taxi na lang ako.Habang naghihintay ako sa taxi na binook ko ay may sasakyan na huminto sa harap ko kaya bahagya akong umatras.Nang bumukas ang bintana ay nakilala ko agad ito ang ama ni Gabriel.“Can we talk hija?“ Tanong nito kaya nagdalawang isip ako kung papayag ba ako o hindi.“Nagpaalam ako kay Gabriel at pumayag siya.“ Sabi nito mayamaya kaya dito ako nagtaka dahil hindi pwedeng makalimutan ni Gabriel na kung pwede akong kausapin ng ama nito.“Tatawag po muna ako kay Gabriel.“ Sabi ko na nilabas ang cellphone ko pero bigla itong bumusina kaya nagulat ako.“Bakit pa eh sinabi naman ng anak ko na sunduin ka!“ Galit nitong turan kaya kinabahan ako at dito na kami nakakuha ng atensyon sa ibang tao.“Are you okay miss?“ Tanong ng lalakeng lumapit sa amin kaya napayuko ako.“I just want to talk to my d

Masaya kaming naghapunan ni Gabriel at inalis ko na sa isip ko ang nakasalubong namin kanina. Gabriel also told to the waiter and manager that don't desturb us if ever na may maghanap dito. Mukhang kilala pa ito ng manager kanina dahil nakangiti lang ito na tumango. Matapos nito ay may lalakeng lumapit sa amin at nagpakilala na ito ang may-ari ng restaurant na ito at ang buong resort at kaibigan rin ni Gabriel. Gabriel introduce me to the man that i am his wife kaya pakiramdam ko ay proud ito na ipakilala ako bilang asawa sa lahat ng kakilala at kaibigan nito. “I don't know that you've already settle down now like me pare.“ Sabi nito na nakangiti akong tinignan kaya napangiti rin ako. “Hows your wife and your first child?“ Tanong naman ni Gabriel na lalo pang ikinangiti ng lalake. “Oh, it was amazing Gabriel though i was really scared when my wife gave birth but when i held my son in my arms all my worries are gone.“ Nakangiti nitong sagot at nakita ko kung paano napangiti ang a

Tila ako kandila na unti-unting nauupos dahil sa mga nalaman ko.Naaksidente si Gabriel sa Singapore at hindi maganda ang kalagayan nito doon.Si Pierre mismo ang pupunta doon para sunduin ang asawa ko.Iyak ako ng iyak kanina pa dahil hindi ko alam ang gagawin ko sa mga sandaling ito.Nang tumawag si Gabriel kanina at sinabi ang nangyari dito ay takot na takot ako pero masaya pa rin dahil nasa mabuti na itong kalagayan.“Wag ka nang umiyak Sonata, uuwi na ang asawa.“ Sabi ni tiya na nasa tabi ko kaya napatango lang ako.Bukas alam ko na makakauwi na si Gabriel at makakahinga lang ako ng maluwag nandito na ito.Pinagpahinga ako ni tiya at hindi ako nito pinapasok sa university dahil emosyonal pa rin ako.Nakatulog ako na katabi ang kambal dahil hindi ako iniwan ng dalawa.Nang magising ako ay may tumatawag kaya agad ko itong sinagot.Si Pierre pala ito na nakarating na sa Singapore at gusto raw akong makausap ng asawa ko.Nakiusap kasi ako dito kapag nandoon na ito ay dapat ay masigur