جميع فصول : الفصل -الفصل 110

Pristine8:45 AM. I haven't gotten out of my room yet and I am just lying on my bed. Elijah and Kio aren't in the mansion because they left early this morning to return to their headquarters. The only one left is Havoc but I asked the latter to check on my father, ipinaalam ko rin 'yon kay Eli pero tumutol siya, at nang magpumilit naman ako ay pumayag rin at sinabing pababalikin rin niya kaagad si Kio para bantayan ako. He also told me they would be back soon and wouldn't be gone for long.Ano kaya ang nangyari? They don't leave together like that if it's an emergency... hindi rin basta-basta umaalis si Eli at iniiwan akong mag-isa.Tungkol kaya sa lolo? O baka naman tungkol doon sa nagtangka sa akin sa university?Napabuntong hininga ako, hindi ko maiwasan na hindi mag-isip. It's been a week after that incident pero madalas na akong hindi mapakali. Palagi ko na rin kinukumusta si papa sa opisina niya at para bang gusto ko na lang na dumito siya sa bahay at huwag nang umalis. Natatako

"Hindi ka naman bingi para hindi marinig ang mga sinabi ko."No... a-anong. Hindi pa nga tapos ang usapan sa engagement tapos kasal? Agad?"Lolo--""You are sick of living in hell, right, Pristine Fezlie? Then sundin mo ako. Pagkatapos ng kaarawan mo ay tutungo tayo ng France at doon kayo ikakasal ni Sebastian. You will start to live the life that you wanted there. Binibigyan na kita ng pabor, ng laya na--""That is not freedom!" I shouted that made Lolo Halyago stop. Hindi ko na rin napigilan ang sarili ko.Nakita ko na nagulat siya at napaawang ang mga labi sa biglaan kong pagsigaw pero wala akong pakialam."Forcing me to marry Sebastian is not freedom! That's just another way of caging me in a life that I never wanted! A life that's not what I want! I'm not some puppet to be controlled by you, lolo!""W-What--sinusuway mo ba ako, Pristine?!"Taas noo akong sumagot at pinantayan ang galit na tingin ng mga mata niya. Humakbang rin ako habang kuyom na kuyom ang aking mga kamay."Yes!

PristineHindi umalis ang papa sa tabi ko kahit na sinabi ko sa kaniya na ayos lang ako. Ganito siya palagi pag may nangyayari na hindi maganda sa akin, pero ngayon ramdam ko na mas naging sobra ang pag-aalala niya pagkatapos rin na malaman niya ang ginawa noon ng lolo sa akin.And... Also, Elijah. He was silent after he took me here in my room and treated my wound. Pagkatapos ko rin marinig ang ilang beses niyang paghingi sa akin ng pasensiya. And it's not his fault, because whenever something bad happens to me, he blames himself. Lalo na kapag ang lolo ang involved. Maybe because of his promise to me, that he will never let Lolo Halyago hurt me again. But here I am... I got hurt again. My arms and thighs hurting because of the hit I received from Lolo's anger.Kasalanan ko. Pero hindi ko pinagsisihan na sa pagkakataon na ito, sinabi ko ang lahat ng saloobin ko. Na hindi na ako papayag sundin rin ang mga gusto niya. I wanted him to know that, and whatever may happen to me, kung maul

Pierre closed his eyes tightly, unable to contain every word coming from his own father. Bawat salita nito ay punyal na tumatarak sa dibdib niya na nagdudulot ng matinding sakit. Ngunit hindi lang para sa kaniya, kung hindi para sa nag-iisa niyang anak na si Pristine. In his mind, there seemed to be no hope left... but right now, he could change that. He could save his daughter from the cruelty of his father. "Ngayon, kung gusto mo na maging maayos pa ang pamilya na 'to, sundin ninyo ang gusto ko. Para kanino rin ba ang lahat ng sinasabi ko? Your daughter will marry an Ynares, kaibigan mo si Marco, ano pa ang pinoproblema mo, ha? Kausapin mo ang anak mo at paghandain mo pagkatapos ng kaarawan niya. She will marry Sebastian at doon na kayo maninirahan sa France. Iyon naman rin ang gusto ninyo, 'di ba? Makalayo sa buhay ko? Sa panganib? Iyan na ang ginagawa ko. Mabibigyan rin kayo ng seguridad ng pamilya ni Sebastian." Napangiti si Pierre at napailing. He could take away his daughter

Ilang beses ko ba kailangan ipaliwanag? N-na hindi naman niya' yon kasalanan. "It drives me insane that I wasn't able to protect you, that I failed to keep you safe... it was like knives digging deeper inside me. And I’m angry at myself because I promised to always be there for you, to never let anything harm you. I can do it, I can fcking kill all of them to make you safe. Pero ano ang nangyari? You were hurt... badly hurt that I almost... lost you."His eyes... there was only the feeling of his pain and his regret. And despite everything, I could feel how much he cared, how deeply he felt for me, at n-nasasaktan ako ng sobra na makita siyang ganito lalo at alam ko rin kung ano ang pinagdaanan niya sa kamay ng lolo at ng mga kaaway nito para lang masiguro ang kaligtasan ko."Hindi mo 'yon k-kasalanan, Elijah..." sagot ko habang umiiling sa kaniya. At kahit sa nanlalabong mga mata ay nakita ko ang pagbabago ng ekspresyon sa mukha niya. The softness vanished, the worry was nowhere to