บททั้งหมดของ Secret Marriage With The Cold-hearted Billionaire: บทที่ 121 - บทที่ 130

“DO you really hate me?”“Oo,” walang pag-iimbot na sagot ni Lalaine. Sino ba ito para lagi siyang ipahiya sa harap ng ibang tao? At kahit hindi man si Elijah ang taong iyon, wala pa rin itong karapatan na ipahiya siya.“Talaga bang gan'yan na lang katindi ang galit mo sa'kin?” muling tanong ni Knives na hindi pa rin sumusuko.Kinagat ni Lalaine ang pang-ibabang labi at hindi na sumagot. Nanatili siyang nakatingin sa kung saan at tila ayaw nang pagtuunan pa ng pansin ang lalaki. Muling namayani ang katahimikan sa pagitan ng dalawa, hanggang si Knives na ang unang nagsalita.“Okay, I'll let you go,” seryosong saad ni Knives, “Ito na ang huling beses...” dagdag pa ni Knives.He was very grateful to her for saving his grandmother, so he would give her what she wanted. But the moment she did something to provoke him again, he wouldn't let her go.Tumalikod na si Knives at binuksan ang pinto, pero bago siya tuluyang makalabas ay inawat siya ni Lalaine. “Wait, nakalimutan mo 'to,” ani La

“AN Innocent Prostitute Beauty From St. Claire University—Lalaine Aragon.”Halos mabingi si Lalaine sa lakas ng tibok ng kanyang puso habang isa-isa pinagmamasdan ang mga stolen photos niya na kalakip ng article na iyon.Ang ilan sa mga pictures na iyon sa palihim na kinuha mula sa kanilang school kung saan, dahil sa angulo ng camera ay lumalabas na napapalibutan siya ng mga kalalakihan.Subalit ang pinakaagaw pansin sa lahat ng stolen photos niya ang kuha kung saan kasama niya si Mr. Go sa isang table. Natatandaan niyang ito ang kliyente ng Debonair na pinilit siyang painumin at muntik ng gahasain pagkatapos.Dahil panakaw lang ang kuha ng larawan na iyon mula sa labas ng pinto at bahagya itong malabo, kaya kung titingnan ay para siyang nakasandal sa balikat ni Mr. Go sa kuhang iyon.Mayroon ding iba't-ibang komento ang nabasa ni Lalaine sa article na iyon na halos umabot na sa libo. Lahat ay pawang panghahamak at pang-iinsulto patungkol sa kan'ya. May ilang ding komento na nakahakot

MADALING-ARAW nang mag-landing na Manila International Airport ang eroplanong sinasakyan ni Knives, kasama ang kanyang secretary. Nang makasakay sa kanyang kotse, kaagad niyang tinawagan si Lalaine subalit nagtataka siya nang hindi niya ma-contact ang babae dahil ayon sa operator ay naka-off ang cellphone nito. Kunot-noong binalingan niya ang secretary. “Check why Lalaine can't be reached and where she is,” utos niya rito. “Okay, Sir. Just a moment,” sagot naman ni Liam saka kinuha ang kanyang iPad at nag-swipe doon. Matapos ang ilang minuto at kaagad ding nalaman ni Liam kung nasaan ang babae. “Mr. Dawson...nasa hospital ngayon si Ms. Lalaine,” pagbabalita ni Liam. “What?” bulalas ni Knives saka binalingan ang kanyang driver, “Sa hospital tayo. Bilisan mo mag-drive!” “O-Okay po, Mr. Dawson,” nahintakutan sagot naman ng kanyang driver. Galit man si Knives sa paulit-ulit na pagtataboy sa kan'ya ni Lalaine, hindi niya mapigilang mag-alala para sa babae ng mga sandaling iy

“HMMM... Knives... It's so hot...”Na-estatwa si Lalaine ng mga sandaling iyon na para bang tinamaan ng malakas na kidlat. Ang sumunod ay nakarinig siya ng tila ba pagkapunit ng damit.“Uhmm...I feel uncomfortable. I want to take a shower...” anang banayad na boses ng babae na unti-unting nanlalabo ng mga sandaling iyon.“You asked for it.”Hindi na kailangan makita pa ni Lalaine kung kaninong boses iyon dahil kahit nakapikit siya ay kilalang-kilala niya ito.Ang maliit na mukha ni Lalaine ay unti-unting nawawalang ng kulay nang tuluyang ma-realized na si Knives ay may ginagawang malaswa ng mga sandaling iyon sa loob ng opisina nito kasama ang isang babae.Isang sandali pa'y muling nagbalik ang hinihingal na boses ng babae. “Knives...I... don't want to...”Hindi na narinig pa ni Lalaine ang kasunod na sasabihin ng babaeng kasama ni Knives nang mga sandaling iyon nang biglang isara ni Olivia ang pinto ng kwarto.“I'm sorry, girl. It looks like Kuya Knives is busy with Leila today. Buma

“KAYA kailangan mong pag-isipan ang mga isasagot mo, Olivia. Dahil bawat isang pagsisinungaling mo ay idadagdag ko sa taon ng pananatili mo sa Richmond...”Biglang bumagsak ang balikat ni Olivia saka mukhang kaawa-awa na tumingin sa kanyang pinsan. “W-Wala...wala akong ginagawa,” pagtanggi pa niya.“Two years,” wika ni Knives na bakas ang pinalidad sa tinig.“K-Kuya Knives!” bulalas ni Olivia na namumutla ang mukha at bakas ang takot sa kaharap.“Three years...”Sa pagkakataong iyon ay bumunghalit ng iyak si Olivia. “F-Fine! S-Sasabihin ko na! It's me...”Humihikbi na ikinuwento ni Olivia ang buong kuwento na para bang siya pa ang argabyado sa mga nangyari.Habang pinakikinggan ni Knives ang dahilan ng kanyang pinsan kung bakit nito iyon nagawa ay lalong nakaramdam ng poot si Knives sa kanyang dibdib. Bakas ang panganib sa kanyang mga mata habang nakatingin sa umiiyak na babae.“I can't help but get angry, Kuya Knives. I'm your cousin, pero bakit tinatrato mo ako ng ganito para sa bab