บททั้งหมดของ Secret Marriage With The Cold-hearted Billionaire: บทที่ 431 - บทที่ 440

CHAPTER 42Matapos ang isang nakakagaan sa pusong gabi kasama si Eros, akala ni Veronica ay unti-unti na siyang makakalaya sa mga multo ng nakaraan. Pero ang kapayapaang iyon ay tila isang bula lang—isang ilusyon na biglang naglaho sa isang iglap.Kinabukasan, habang nasa labas siya ng ospital para bumili ng kape, bigla na lang siyang sinalubong ng pamilyar na boses. Isa sa mga boses na hindi na niya akalaing maririnig pa nang malapitan."Veronica."Napalingon siya, at doon niya nakita si Ethan—nakatayo ilang metro ang layo, nakasandal sa pader, nakasunglasses, at halatang kanina pa siya hinihintay. May hawak itong disposable coffee cup, pero wala ni katiting na init sa kanyang ngiti."What are you doing here?" malamig na tanong ni Veronica.Tinanggal ni Ethan ang shades niya at tumingin diretso sa kanya. "We need to talk.""Wala na tayong dapat pag-usapan," mariing sagot niya. "Tapos na tayo, Ethan. Matagal na."Lumapit si Ethan, walang pakialam kung may makakita sa kanilang dalawa.

CHAPTER 45 —Matapos ang ilang minuto ng paghihintay at pakikipag-usap sa duty officer, tuluyang nakapagpiyansa si Eros sa tulong ng private lawyer ni Knives. Nakaupo lamang si Veronica sa sulok ng presinto, balot ng kaba at hindi mapakali habang pinoproseso ang papeles. Nang tuluyan nang lumabas si Eros mula sa holding room, sugatan at may benda sa kilay, agad siyang sinalubong ni Veronica.Tahimik na tumango si Eros sa officer at saka lumingon kay Veronica. Hindi na sila nag-usap. Walang salitang kailangang sambitin. Marahang hinawakan ni Veronica ang braso niya at iginiya palabas ng presinto.Pagdating nila sa labas, malamig ang hangin. Mahigpit ang pagkakahawak ni Veronica sa manibela habang nagmamaneho pauwi. Si Eros naman, nakatingin lamang sa labas ng bintana, tahimik, parang pinipilit huwag pansinin ang kirot sa katawan. Ilang beses silang nagkatinginan sa rearview mirror, pero walang nagsalita sa kanilang dalawa. Gano’n kalalim ang bigat na nakabalot sa pagitan nila.Pagdatin

CHAPTER 47 — Maagang nagising si Veronica kinabukasan. Bagama’t puyat at pagod, hindi niya maikakailang mas magaan ang pakiramdam niya. Sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon, may ngiti sa kanyang mga labi habang naglalakad papunta sa kusina. Tahimik pa ang buong unit, at sa loob ng sandaling iyon, tila bumagal ang mundo.Habang piniprito ang bacon at tinatapos ang scrambled eggs, panaka-naka'y sumisilip siya sa hallway kung saan naroon si Eros. Nakatulog ito sa sofa kagabi—hindi dahil sa kakulangan ng espasyo, kundi dahil ayaw nitong maging pabigat sa kwarto ng dalaga. Pero ngayon, balak na niya itong piliting doon muna pansamantalang tumuloy habang nagpapagaling.May hawak siyang tray ng agahan nang sumilip siya sa sala. Nakita niya si Eros na nakahiga pa rin, nakapikit, pero may bahagyang ngiti sa kanyang mga labi. Parang panaginip lang sa lalaki ang lahat ng nangyari kagabi.Dahan-dahan siyang lumapit. "Good morning," bati niya habang inilalapag ang tray sa coffee ta

CHAPTER 49 – Tatlong araw ang lumipas mula nang dalhin ni Veronica si Eros mula sa presinto papunta sa kanyang condo. Tatlong araw ng katahimikan, pag-aalaga, at matamis na pagsasama. Pero ngayon, tapos na ang kanyang leave—at kailangang harapin ni Veronica ang isa sa mga pinakamabigat na hakbang sa kanyang propesyonal na buhay.Bitbit ang brown envelope na naglalaman ng kanyang resignation letter, tahimik siyang pumasok sa South Manila Medical Hospital. Paligid pa lang ay ramdam na niya ang tensyon. May mga pasimpleng tinginan, pabulong na chismisan. Hindi na siya nag-abala pang umimik. Wala na siyang kailangang ipaliwanag sa sinumang hindi rin naman nagmahal sa trabahong ito gaya ng pagmamahal niya noon.Dumiretso siya sa top floor—opisina ng hospital director.Kumatok siya nang maayos, saka marahang binuksan ang pinto.“Dr. Herrera,” malamig at matalim ang boses ni Dr. Cross, ama ni Ethan. Naka-cross arm ito at tila ba kanina pa siya hinihintay. “I assume you're here to finally sa

CHAPTER 51 – Umaga pa lang ay madilim na ang langit. Makapal ang ulap, tila may banta ng paparating na bagyo. Habang papasok si Veronica sa Smith Medical Center, bumuhos ang ulan na tila walang balak tumigil. Malamig ang simoy ng hangin at basa ang mga salamin ng mga kotse sa parking lot. Pagkapasok niya sa loob, nagmistulang kanlungan ang ospital mula sa panlabas na kaguluhan ng panahon.Isang buwan na siyang nagtatrabaho roon. Maayos ang lahat. Tahimik, propesyonal, at higit sa lahat—smooth sailing ang relasyon nila ni Eros. Almost perfect, ika nga. Pero ang araw na ito ay hindi magiging ordinaryo.8:45 AMNasa lounge si Veronica, kausap ang ilang nurses at residents tungkol sa rounds niya, nang biglang sumulpot ang Head Nurse mula sa ER."Dr. Ramos, may bagong emergency! Male, early 40s, naaksidente sa probinsya at inilipad dito. Critical ang lagay. Blunt trauma sa abdomen at may ruptured aortic aneurysm!"Tumayo agad si Veronica. "OR prep now! I want full trauma set, and notify t