Semua Bab THE SEX CONTRACT 2: ANNA AND JARED : Bab 21 - Bab 30

ANNA POV: Naging manipis ang hangin, mabigat gaya ng kanyang galit at walang awang parusa.Nagsimulang bumilis ang tibok ng puso ko at umugong sa tenga ko. Na para bang buhay ko na ang nakataya kung magtatagal pa si Jared sa pag angkin sa akin sa puntong wala naman yata siyang balak na abutin ang orgasm kundi durugin lang ang aking katawan.Malala na ang kondisyon ng pagkababae ko, pagod na pagod ang balakang ko sa malalakas niyang pagbayo. Sabay kaming lumulubog, bumabaon sa kama at tatalbog sandali para salubungin niya uli.Mas naging mariin din sa magkabila kong balikat ang dalawang matipunong braso, kinakabig ang katawan ko pababa para hindi ko matakasan ang mas malakas niyang pag ulos na halos mapasigaw na ako. Sumikdo ang ungol niya habang nakalapat sa panga ko ang kanyang mukha at pinabilis ang pagbayo na parang yon na ang pinakamatindi niyang parusa.Itinanggi ng isip kong tanggapin ang galit niya at kusang nawala ang maliliit na apoy sa katawan ko. Namamatay isa-isa at ib

ANNA POV:Bilang finale, inambunan ko ng atensyon ang balls niya, maingat na pinipisil, hinahagod ang mga yon at dinidilaan.Napaluhod siya sa harap ko at ikinulong ang mukha ko sa loob ng aking palad.“Oh, Anna!” Marami siyang hindi masabi na kaya kong hulaan.Ako ang klase ng babae na mahihirapan siyang kalimutan at pakawalan.At mas marami pa siyang hindi nakikita sa mga kaya kong gawin.Nagsisimula pa nga lang kami.Sinaid ko sa gilid ng kamay ko ang tumulong katas at dinilaan ko yon nang walang maiiwang bahid at bakas.“Karapat-dapat ako sa posisyon kahit mahal ang serbisyo ko, Mr. Mendez.” Mapang akit ang tinig ko, ang titig at nanatili akong nakaluhod sa harapan niya gaya ng tapat na tagapaglingkod.“At akin ka.” Hinablot niya ako sa batok at hinalikan niya ako sa bibig. “Akin ka lang, Anna.” Mas mainit at mapusok, naghahangad ng higit pa sa nakuha na niya. Dinala ako pahiga sa kama at bumagsak ako sa ibabaw niyon na nakasabog ang mahaba kong buhok. Nakalatag sa kama ang mg

ANNA POV:Dumiin ang daliri ko sa balikat niya dahil nanlambot ang tuhod ko. Ayoko lang isipin pero grabe ang takot ko para kay Catherine. Parang sasabog ang puso ko sa tuwing naiisip ko na posible itong mawala sa akin.Kung para sa kaligtasan nito, okay lang sa akin na hindi na kami magkita habangbuhay manatili lang siyang ligtas at malayo sa lahat ng panganib. Ayoko nang maulit ang nangyari kaya binabalak ko na pag aralin sa abroad si Catherine.Alam kong sa tigas ng ulo nito, mahihirapan akong pasunurin pero hahanap ako ng paraan kapag magaling na ito.Nagsimula si Jared na isuot sa akin ang sandals habang nagdaraan ako sa maraming alalahanin. Nang matapos, tumayo at inalalayan ako sa balikat. “Bakit ganito ang damit mo, may ballroom ka bang pupuntahan?”“Papayagan mo ba ako?”“Oo, pero bubulagin ko ang mga mata ng mga lalaking tititigan kung ano ang kulay ng panty mo.”Ngumisi ako. Sinipat ko tuloy ang kabuaan ko. Bakit niya binili kung ayaw pala niyang isuot ko? Nagsisinungaling

ANNA POV: (flashback)Namula ako, sobra. Kaya umugong ang mas malakas na sigawan. Lalo na yong mga lalaki na umaakyat pa sa ibabaw ng mga desk nila at parang mga kangaroo na tumatalon.Isa sa mga kaklase kong babae ang naglakas-loob na magsalita. “Huhulaan ko, si Jared Mendez yan!”Nagtaasan ng kamay ang iba pa. “Kami rin!”Umugong ang mas malakas na panunukso nila sa akin, sabay-sabay na halos mataranta ako kung ano ang dapat kong gawin.Paanong hindi nila iisiping si Jared?Sa mga nanliligaw sa akin, si Jared lang ang malakas ang loob na regaluhan ang adviser ko at bilhan ng meryenda basta maghihintay siya sa labas ng room namin na parang guard, naninigarilyo pa.Maaga siyang tumatakas sa klase nila at laging napapagalitan ng adviser niya, graduating pa naman sa fourth year.Sikat na rin siya sa pagiging pasaway. Na hindi ko ikinatutuwa dahil ako ang sinisisi ng iba dahil naiimpluwensyahan ko raw sa paggawa ng masama.Hindi ko tuloy alam ang gagawin ngayon. Itatapon ko ba ang bula

ANNA POV: (flashback)“Anong ginagawa mo dito?” Sigaw ni Jared, nagpa-panic para sa akin. “Umatras ka! Magigiba na ito! Atras! Baba!” Iwinawasiwas niya ang kanyang kamay.Hindi niya ako napigil hanggang sa makaharap ko na siya, medyo hinihingal at pinapawisan, pero hindi ako nahirapang umakyat gamit ang lubid at tumulay sa mga sanga para mas mabilis. Ibinalik ko sa kanya ang card na galing sa mga rosas at box ng chocolates na nasa likod ng sando-bra ko at nakasuksok sa aking palda.Nayupi pero wala namang bawas. Tatlong box at may red ribbon na nakatali sa gitna. “Lanta na yong bulaklak kaya ito na lang,” sabi ko, naka-hang ang kamay ko sa pagitan namin at ayaw yata niyang tanggapin.Parang hindi siya makapaniwalang nasa harap niya ako ngayon at kausap niya. Nakikita ko sa kanya na missed na missed niya ako, dahil palagi naman siyang ganito kahit maghapon lang ang nakalipas.Ano pa yata nitong halos buong linggo kaming hindi nagkita.Ano ba ang problema niya?Mukhang nasanay na rin a