《A Love Reclaimed: Fated To Love You》全部章節：第 351 章 - 第 360 章

Matapos masigurado ni Vince na walang masama kay Rain, hindi na siya nagtagal at umalis bago ang hapunan. Nanatili si Zack sa kanyang opisina ng ilang sandali, kinuha ang kanyang cellphone, at tumawag kay Teacher Pajardo. Personal niyang dinala si Rain sa kindergarten kaninang umaga. Kahit na umalis mag-isa ang bata, tiyak na sa kindergarten ito nagmula. Dapat alam ng guro ang nangyari sa panahong iyon. Sa kabilang linya, kabadong sumagot si Teacher Pajardo at ikinuwento ang lahat ng nangyari ngayong araw. "... Umalis na ako matapos iwan si Rain. Sinabi ni Doktor Rhian na siya ang maghahatid kay Rain pabalik. Hindi ba siya nakarating?" Puno ng pagsisisi si Teacher Pajardo. Walang pahintulot mula kay Mr. Saavedra na dinala niya si Rain sa bahay nina Rio at Zian nang walang pahintulot, pagkatapos ay iniwan ang bata at umalis. Anuman ang kanyang dahilan, ito ay iresponsableng kilos ng guro. Mas mabuti pa sana kung hindi nalaman ni Mr. Saavedra, pero ngayong alam na nito, hindi la

Pagkatapos magsalita ni Rain, tinitigan niya ang kanyang daddy, naghihintay na baka may paliwanag ito. Nararamdaman niya na ayaw ng kanyang tita at ng kambal kay Daddy. Ang ugali ni tita ganda at nila Rio at Zian ay dahil lahat kay Daddy. Diretso niyang sinabi ito sa kanyang daddy, umaasa na may sagot ito, at magiging mas mabuti sa kanyang tita at kambal upang magustuhan nila ito. Sa ganitong paraan, baka hindi na umalis ng bansa si tita ganda. Habang iniisip na sa hinaharap ay pupunta si Rhian sa ibang bansa upang manirahan, muling lumitaw ang lungkot sa mga mata ng bata. Nagulo ang damdamin ni Zack sa sinabi ng bata. Narinig din niya mismo kay Rhian ang bagay na iyon. Sinabi ba ito ni Rhian sa kanyang anak mismo kaya’t malungkot ang anak niya nang bumalik ito mula sa kanila? Kinumpirma ito ni Zack sa bata, "Sinabi ba ni tita Rhian sa’yo ngayong hapon na ayaw niya kay Daddy?" Umiling si Rain. Nang makita ang pag-iling ng bata, hindi maipaliwanag na gumaan ang pakiramdam ni Z

Pagkatapos na mag-isip, nahirapang ilabas ni Marga ang kanyang cellphone at tinawagan ang ina ni Zack. Sa kabilang linya, agad na sinagot ni Dawn ang tawag nang makita na si Marga ito, “Iha, anong nangyari?" Punong-puno ng kaba ang boses ni Marga, "Tita, pwede mo ba akong puntahan? Sobrang sakit ng braso ko, natatakot ako..." Agad namang sumang-ayon si Dawn, "Maghintay ka, pupunta na agad ako di’yan!” Pagkatapos sabihin iyon ng ginang, agad siyang bumangon, nagpalit ng damit, at mabilis na lumabas ng pinto. Pagpasok niya sa kotse, napagtanto niyang dapat kasama ni Zack si Marga sa mga sandaling iyon, ngunit si Marga ang tumawag sa kanya. "Nasan si Zack? Hindi ba siya kasama mo?" tanong ni Dawn na puno ng pagtataka. May bahid ng hinanakit ang boses ni Marga, "Hindi ko alam, baka nag-overtime siya. Hindi ko po siya matawagan dahil ayokong abalahin ang trabaho niya. Hindi rin sinasagot nila mommy at daddy ang tawag ko, kaya napilitan po akong abalahin ka. Pasensya ka na po, tita ha.

Nang marinig ni Dawn na napakahalaga ni Rain kay Marga, at naalala ang pagtanggi ni Zack sa kanyang sinabi, bahagyang sumilay ang inis sa kanyang mga mata. Sa kanyang palagay, kung pinalapit lamang ng kanyang anak si Rain kay Marga nitong mga nakaraang taon, hindi sana naging ganito ka-dependent si Rain kay Rhian. Sa ganoong paraan, hindi na sana nila kailangang dumayo pa upang ipaubaya si Rain sa babaeng iyon. Bahagyang ngumiti si Marga na may halong pagsisisi, "Sa totoo lang, naiinggit pa rin ako kay Miss Fuentes. Naiinggit ako na sa ganoon kaikling panahon, nakuha niya ang pagmamahal ni Rain. Kung nagustuhan lang din sana ako ni Rain nang ganito..." Habang nagsasalita, nakatutok ang mga mata ni Marga sa mukha ni Dawn. Pagkarinig nito, bahagyang kumunot ang noo ni Dawn, "Ano ba ang sinasabi mo? Ikaw ang magiging ina ni Rain balang araw. Mas mamahalin ka rin niya kalaunan. Sinabihan ko na ang babaeng iyon na kung magkakaroon pa siya ng ugnayan sa anak at apo ko ay hinding-hin

Dahil napuyat siya kagabi, mahimbing ang tulog ni Rhian. Kinabukasan, nagising si Rhian sa tunog ng cellphone. Pagkagising, bahagya pa siyang tuliro. Kinapa niya ang kama nang matagal bago niya nahanap ang pinanggagalingan ng tunog. Kinuha niya ang cellphone, tiningnan ang pangalan ng tumatawag, at sinagot ito nang wala pa sa wisyo. Sa kabilang linya, narinig niya ang balisang boses ni Zanjoe, "Doktora Fuentes, may problema tayo.” Agad na natauhan si Rhian, tumayo mula sa kama, at kahit paos ang boses ay agad siyang nagtanong, "Bakit, ano ang nangyari?" "May batch tayo ng mga gamot na dapat dumating kaninang umaga, pero hanggang ngayon, wala pa ring balita o kahit anino nito," sagot ni Zanjoe na halatang nag-aalala. Karaniwan nang napapanahon ang mga supplier ng gamot na ka-partner ng kanilang institusyon. Dati, pagdating ng umaga, natatanggap na nila agad ang mga gamot bago mag-umpisa ng trabaho. Ngunit ngayon, masyado nang naantala ang pagdating ng mga ito. Kung hindi maihahati