บททั้งหมดของ I Accidentally Sleep With My Boss: บทที่ 91 - บทที่ 100

Hindi nagsalita si Erwan. Para sa kanya ang text messages na ganon ay hindi dapat ginagawang biro, pero sino ba naman siya para ijudge niya iyong tao. "Mr. Erwan, hindi ka ba naniniwala sa akin? nalulungkot at walang kagana ganang tanong nito. "Kahit na hindi ka naniniwala sa akin.." Nakakawang

Alam niya na ang ugali ng kanyang ate kaya nga hindi niya kayany matanggihan ito ng mag aya sa kanya ngayon na makipagkita. Bakas sa boses nito ang lungkot kaya alam niyang may malaki itong problemang dala dala, either nag away na naman ito ng kanyang bayaw o hindi ito nakapag bukas ng tindahan. Aya

Hindi alam ni Veronica kung gaano ka ikli ang pasensya ng kanyang boss. Nang marecieved niya ang messages ni Veronica kasalukuyang nasa loob siya ng bathroom at nagsheshave ng kanyang mga nagsisimula na namang tumubong mga balbas. Shinishave niya talaga ito, dahil gusto niyang palaging neat ang kany

"Nandito si Veronica para makita ako." ani ng abuela ni Erwan habang hawak ng mahigpit ang kamay ni Veronica, at kita rito ang pagkapahiya. Mabilis na nakaramdam ng selos si Amalia sa closeness ng dalawa. Ang tagal niyang kinukuha ang loob ng matanda, pero ilag pa rin ito sa kanya hanggang ngayon.

"Bro, Erwan." Matamis na pagbati si Miranda at napatayo ng makitang pumasok siya sa loob, yumakap rin ito sa kanya. Tinulak niya ito at nagulat kung bakit siya na sa working station ni Veronica, na wala pa dito ng oras na iyon. Nagtungo siya sa desk niya at naupo sa swivel chair, inayos ang kurbat