《My Sister's Husband 》全部章節：第 61 章 - 第 70 章

Eli's POVMABILIS akong umibis ng taxi matapos magbayad. Galing na ako sa office ni Andi, pero wala ito roon. Nagpunta na rin ako sa shop ni Gabby, kaso wala rin siya at tanging ang empleyado niya lang ang nadatnan ko.Hindi ako puwedeng pumunta kina Mommy at Daddy, at hindi ko rin alam kung nasaan si Kuya L. Hindi ko sila matawagan dahil nandoon kay Juancho ang cellphone ko. Sa pagmamadali kong tumakas kanina, nakalimutan ko nang hanapin ang phone ko. Mabuti nga't naglasing siya kagabi kaya nagkaroon ako ng pagkakataong makatakas.Paakyat na ako sa apartment ni Thomas, pero natigilan ako nang makakita ng pamilyar na sasakyan. Nakaparado iyon hindi kalayuan, but I'm sure that it's Juancho's car."Dammit." Aatras na sana ako at babalik na lang sa shop ni Gabby, pero natigilan ako nang maisip ang gagawin niya kay Thomas.Nilukuban ako ng matinding pagkabahala. Baka kasi magkasakitan sila. Nagmamadali akong umakyat sa gusali at patakbong pumunta sa apartment ni Thomas. Laking pasasalamat

Eli's POVAGAD akong umiwas ng paningin sa sinabi ni Juancho. Lalong nanikip ang dibdib ko. Bakit kailangan umabot sa ganito? Bakit?Natigilan ako sa pag-iisip nang mapansin na paalis na kami ng Manila. Agad ko siyang binalingan. "Where are we going? Where are you taking me?"Ilan segundo siyang hindi nagsalita."Juancho, ano ba!""Away from here."Nagsalubong ang mga kilay ko. "Ano? H-hindi puwede. Ayoko."Hindi na siya muling nagsalita pa, ni hindi na niya ako binalingan. Tumingin ako sa daan. Bigla kong inagaw mula sa kaniya ang manibela."Turned this around, Juancho! Ayokong sumama sa iyo!""Eli! Bitiw! Mababangga tayo!""Ihinto mo ito!""Gusto lang kitang ilayo sa kaniya!"Natigilan ako sa sinabi niya. Ilang sandali kaming nagkatinginan bago niya muling itinuon ang paningin sa daan. Binalak niyang itabi ang sasakyan, pero natigilan ako nang hindi niya iyon gawin.Nagpatuloy siya sa pagmamaneho, pero napansin ko ang takot sa mga mata niya. Bigla siyang nawalan ng kulay sa mukha."

Eli's POV"Eli."Nagmulat ako ng mga mata nang marinig ang pamilyar na boses na iyon. I turned my gaze to the door and see Juancho. Nakangiti siya sa akin nang hindi abot sa mga mata."Pinapasok na ako ni Tita Angela. I begged her to let me see you, kahit ilang sandali lang."Marahan siyang lumapit sa kamang kinahihigaan ko. Sinubukan pa niyang kunin ang kamay ko pero iniwan ko iyon. Halatang nasaktan siya sa ginawa ko, pero pinili niyang ngumiti."How are you feeling? Sabi ng doctor, makakalabas ka na raw bukas."Hindi ako nagsalita at tinitigan lang ang mukha niya. Malaki ang ipinayat niya, halata iyon sa kaniyang mukha. Noon kasi, kahit busy ay hindi ito nawawalan ng oras mag-gym. Kahit maraming trabaho, nagagawa nitong makatulog at makakain sa tamang oras. But now, he has dark circles under his eyes. Mas humaba na rin kaysa sa dati ang balbas niya."Nagdala ako ng mga pagkain, pero ayaw tanggapin ni Tita Angela.""Inaalagaan mo ba ang sarili mo?" nagawa kong itanong sa paos na bos

Eli's POVI COULDN'T help but smile as I carefully arranged the dried fruit and nuts in the fruitcake. I love baking and decorating different types of cakes. I started baking cakes as a hobby a year ago, and I loved it so much that I decided to make it my business."Clara, take this outside and display it," nakangiti kong tawag sa kasama ko.Mula sa ibabaw ng workbench, kinuha ko ang cake at inabot iyon kay Clara. I only have two staffs members: my shop assistant and another staff member who helps me bake.Ilang buwan na rin mula nang itinayo at binuksan ko para sa lahat itong Hale's Pastry. I made sure that the cake shop has warm and inviting atmosphere with sweet smells. It is cozy and rustic, with exposed wooden walls and wooden beams.Sunod kong pinagtuunan ng pansin ay ang mga bluebrry cupcake na in-order kahapon at kukunin ngayong araw."Ma'am Agnes, tumawag po si Sir, nasa restaurant na raw po siya.""Ganoon ba? Okay, tell him we'll be there in half an hour."Natigilan ako nang

Eli's POVPABALIKWAS akong bumangon. Napasinghap ako nang mapansin na nasa isang kuwarto ako. And the room seems familiar. Teka... kuwarto namin ito ni Juancho, ah? Sa dati naming bahay! What am I doing here? Paano ako napunta dito?Nagmamadali akong tumayo at lumapit sa pinto. Ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata ko nang malamang naka-lock iyon. Pinaghahampas ko ito."Juancho? Juancho!" I have a feeling na siya ang may kagagawan nito. "Juancho, open this door!"Malakas kong tinawag ang pangalan niya nang paulit-ulit. Pinaghahampas at pinagsusuntok ko ang pinto nang mahigit limang minuto bago iyon bumukas."What's the meaning of this? Anong ginagawa ko dito?"Mataman niya akong tinitigan. "Dinukot kita.""What?!""And I'm about to blackmail you."Nagsalubong ang mga kilay ko. "B-blackmail? Ano bang ibig mong sabihin!"Napansin kong tila kabado siya. "I-I... I was preparing our lunch. Gusto ko sana maging romantic ito, pero... maaga kang nagising."I raised an eyebrow. "So, is it m