Andrea “Ang balak na lumabas hindi kami natuloy dahil gabi na kami nagising ni Atlas. Tumawag si Atlas para magpahatid ng pagkain. Ayaw ko na rin lumabas dahil inaantok pa ako. Pagkatapos din kumain. Saglit lang kami nagpahinga nakatulog ulit ako at kinabukasan na ako nagising. At wala na si Atlas sa tabi ko naunang bumangon. Napatingin ako sa pinto ng CR ng bumukas. Asawa ko pala na bagong ligo. Nabusog ako sa pandesal nito nakabalandra sa mata ko nakalantad ang dibdib nito. “Matutulog ka pa ba, baby?” malambing n'yang tanong. “Anong oras na ba?” “Alas-otso. Kung hindi ka na inaantok. Punta na tayo sa bahay,” Biglang lumiwanag ang mata ko at agad na bumangon. S'yempre gusto ko gumala sa bahay nila kailangan pa bang itanong iyan. Of course matic na iyan excited ako. “Dumating na ba sina Ishmael?” “Yup. Galing kanina rito. Hinahanap ka nga ng asawa ni Ishmael. E, ang sabi ko tulog ka pa,” “Ang aga nila magising. Sayang sana ginising mo na lang ako,” “Baby, alas-sais pa ng uma
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
