Lahat ng Kabanata ng UNCHAINED MY HEART : Kabanata 1 - Kabanata 10

Sa loob ng maraming taon, akala ni Michael Luna ay perpekto ang kanyang mundo. Ang kanyang tagumpay, kayamanan, at pagmamahal kay Isabella Lopez—ang kaisa-isa niyang kababata at kasintahan—ay tila sapat na upang buuin ang kanyang pangarap na pamilya. Simula elementarya hanggang kolehiyo, silang dalawa ay magkasama, parang tadhana mismo ang nagtulak sa kanilang dalawa upang magpatuloy ang kanilang kwento. Ngunit dalawang araw bago ang kanilang kasal, ang ilusyon ni Michael ay tuluyang nabasag sa pinaka-masakit na paraan. Sabik siyang makita si Isabella, kaya't pumunta siya sa condo nito nang hindi nagpaparamdam. Alam niya ang passcode ng pinto, at alam niyang hindi na ito magugulat na naroon siya. Pero nang buksan niya ang pinto, may kakaibang naramdaman siya—isang malamig na kaba. Sa doorstep, may nakitang sapatos ng lalaki, hindi kanya. Ang kanyang mga mata ay sumilay ng galit, ngunit sinikap niyang huminga nang malalim.“Baka naman may kaibigan siyang bumisita,” pabulong niyang pina

Dumating ang pangalawang araw ng trial ni Mr. Tan, ang kliyenteng kanyang ipinagtatanggol laban sa kasong rape. Sa harapan ng hukom, hindi man lang nagdalawang-isip si Michael sa bawat salitang kanyang binitiwan puno ng mga tao ang courtroom. Tahimik ang lahat, at ang bawat isa ay nakatutok sa kaso ni Mr. Tan. Naroon din ang biktima—si Mara, isang batang babae na nagtrabaho bilang empleyada ni Mr. Tan sa loob ng ilang taon. Lumapit siya sa witness stand, ang kanyang mukha’y bakas ang takot, ngunit may natatagong tapang sa kanyang mga mata. Hawak ng kanyang mga kamay ang gilid ng stand habang humihinga nang malalim, at ang mga mata niya’y hindi umaalis sa direksyon ni Michael, ang abogadong kanyang kinaiinisan at kinatatakutan.Si Michael naman ay may kalmadong ekspresyon, ngunit ang mga mata niya’y malamig. Tumayo siya, nag-aayos ng kanyang kurbata, bago humarap sa witness stand."Ms. Mara, maaari bang ipaliwanag mo sa hukuman kung bakit ka narito ngayon?" tanong ni Michael, ang tini

Para kay Michael Luna, malinaw ang bawat hakbang sa kanyang landas. Hindi siya narito para sa mga idealistang konsepto ng hustisya o moralidad; narito siya para sa mga kliyenteng handang magbayad ng malaking halaga, handang magbayad upang patahimikin ang mga biktima at ikubli ang katotohanan. Sa kanyang pananaw, ang batas ay laro lamang ng kapangyarihan at pera—isang larong siya ang master.Ngunit si Jasmine Estrada, ang kilalang prosecutor na walang inuurungan lalo na sa mga kasong may kaugnayan sa karapatang pantao, ay nagngingitngit sa galit. Matagal na niyang nasusubaybayan ang mga galaw ni Michael sa korte, at ngayon, nasaksihan niya ang pagbaluktot ng hustisya sa ilalim ng mga makapangyarihang salita ng taong kanyang kinasusuklaman.Nang siya ang tawagin upang magbigay ng pahayag para sa biktima, tumayo si Jasmine nang may mabigat na determinasyon. Naglakad siya patungo kay Michael, bitbit ang isang sobre na naglalaman ng mga ebidensya at pahayag na sumusuporta sa katotohanan ng

Sa bawat hakbang ni Michael palabas ng korte, tila bumibigat ang kanyang mga paa. Sa kanyang paglingon, muli niyang nakita si Jasmine na nakatayo sa tabi ni Mara, nagliliwanag sa tapang at tiwala. Hindi siya mapakali, kahit nakamit niya ang tagumpay na iyon. Ang mga salita ni Jasmine ay nanatiling nakaukit sa kanyang isipan—matapang, hindi natitinag, at puno ng pangako ng katarungan. Bago pa siya makalayo, narinig niya ang boses ni Jasmine na tumawag sa kanya."Michael!" sigaw ni Jasmine, na tumama sa tahimik na pasilyo. Huminto siya at dahan-dahang lumingon, pilit na pinapanday ang isang ngiti upang itago ang pag-aalinlangan sa kanyang mga mata."Sana’y alam mo ang bigat ng bawat kasong tinatanggap mo," malamig na sabi ni Jasmine, ngunit puno ng paninindigan. "Hindi palaging makakapagtago sa likod ng pera at kapangyarihan, Michael. Minsan, kahit ganoon kalaki ang kayamanan mo, may mga bagay na hindi mababayaran—gaya ng konsensya."Hindi makapagsalita si Michael sa tindi ng mga salita

At si Jasmine, hindi na nagdalawang-isip. Hindi siya titigil hangga’t hindi nakakamtan ni Joy ang hustisya na nararapat sa kanya. Habang pinagmamasdan niya si Joy na pilit nilalabanan ang bawat patak ng luha at nanginginig sa takot, naramdaman ni Jasmine ang bigat ng responsibilidad na dala nito. Hindi ito basta kaso lamang para sa kanya; ito ang pagkakataong patunayan na ang batas ay hindi dapat natitinag ng kayamanan o kapangyarihan. **“Joy, kailangan nating kumilos nang maingat,”** ani Jasmine, ang boses ay may timpla ng pag-aalaga at determinasyon. **“Pero nangangako ako, walang makakabalik sa’yo kay Carlos. Hindi kita iiwan, kahit gaano pa kahirap ang laban na ito.”**Napatigil si Joy, tila nanlulumo pa rin. **“Pero paano, Attorney? Kilala niyo siya. Hindi lang pera ang hawak niya, pati mga tao sa gobyerno, pati mga tao sa batas. Walang panalo laban sa kanya.”**Tumayo si Jasmine, lumapit kay Joy, at mahinahong hinawakan ang balikat nito. **“Joy, ang mga taong tulad ni Carlos ay