บททั้งหมดของ The Tycoon's Pampered Wife: บทที่ 91 - บทที่ 100

Si Sunny ay nataranta bigla. “Dad, matalino ako! Ikaw ang nalilito kaya mo naisip na may sira ako sa ulo!”Sagot ni Mr. Morris, “Wala namang ibang makakaisip ng kalokohang ideya na sinabi mo kundi ikaw. Hindi katalinuhan 'yun, anak.”“Matalino ako, at may buhok pa ako sa ulo!” sagot ni Sunny, nanunukso. “Ikaw, Dad, medyo manipis na buhok mo.”Biglang napahagalpak si Rowan. Kahit ang batang nurse sa gilid ay pilit pinipigil ang tawa.Ang palitan ng salita ng mag-ama ay sobrang nakakatawa.Si Rowan, na bihirang ngumiti, ay natatawa na ng malakas, hanggang sa nagkaroon ng mga guhit ng tawa sa gilid ng kanyang mga mata.Biglang nag-angat ng kumot si Mr. Morris para bumangon mula sa kama. “Anong ginagawa niyo? May dextrose pa ako at bawal akong magpagalaw-galaw!” sabi ng nurse, nag-aalala.Itinuro ni Mr. Morris si Sunny. “Sinabihan ako na kalbo daw ako. Hindi ko mapapalampas ito!”Sa isip ni Sunny, Oh no! Lagot, papaluin yata ako ni Dad!Dali-dali siyang nagtago sa likod ni Rowan. Napakabi

Malinaw na lumabas talaga si Sunny para bumili ng juice. Habang dahan-dahang umiinom ng juice, ramdam ni Mr. Morris ang emosyon. Sa kanyang tiyan, naroon pa rin ang tinapay na sinabayan niyang kainin kasama ang anak. Biglang bumalik ang alaala ni Mr. Morris sa nakaraan. Hindi niya napansin na unti-unti nang namumuo ang luha sa kanyang mga mata. --- Sa kabilang banda, hindi na kumain ng snacks si Sunny. Tahimik siyang naupo sa sofa, yakap ang isang throw pillow, at nakatitig nang walang magawa sa infusion bottle ng kanyang biyenan. Nakita ni Rowan na parang hindi komportable ang posisyon ng kanyang asawa. Kaya’t inabot niya ang mga braso para yakapin ito at hinila si Sunny palapit sa kanya. Hindi na nagpakipot pa si Sunny. Lumapit siya nang husto at tumabi sa asawa, halos nakasiksik na sa kilikili nito. “Husband, pagkatapos ng infusion ni Dad, punta tayo sa Manxianglou?” tanong niya. Ngumiti si Rowan. “Cravings ka na naman sa pagkain nila?” Tumango si Sunny nang masigla. “Oo, p

Namula agad ang pisngi ni Celeste, at napaso ito sa hapdi. Galit na galit siyang lumapit kay Sunny, handang gumanti. Sinubukan pa niyang itulak si Sunny mula sa ikatlong palapag ng restaurant. Pero bago pa siya makalapit, biglang tumayo si Rowan at pinigilan siya. Mariin niyang itinulak si Celeste palayo, hanggang sa sumalpok ito sa isang divider. Napahiya si Celeste at nagsimulang magpanggap na umiiyak. "Rowan, siya ang may kasalanan! Isa siyang halimaw! Huwag kang magpalinlang sa kanya!" daing ni Celeste, kunwaring kaawa-awa. Ngunit hindi pa tapos si Sunny. Lumapit siyang muli kay Celeste at sa ikalawang pagkakataon, isa pang malakas na sampal ang dumapo sa kabilang pisngi nito. Tuluyang namula ang magkabilang pisngi ni Celeste, at bakas sa palad ni Sunny ang pulang marka ng kanyang paghataw. Matapang siyang tumingin kay Celeste at sinabi, "Kung hindi mo na lang sana binanggit ang hipag ko, baka naisipan ko pang palampasin 'to. Pero ikaw pa mismo ang nagdala ng sarili mong kahi

Napangiti siya nang bahagya habang natutulog. Napansin ito ni Rowan. Marahang ibinaba niya ang tingin sa asawa at mahina niyang tinanong, "Anong magandang panaginip 'yan?" Mahina, halos bulong lang, tumawag si Sunny sa kanya. "Hmm... Honey..." Mas lumawak ang ngiti ni Rowan. "Ako ba ang napanaginipan mo?" Hindi na sumagot si Sunny. Hindi na rin makapag-concentrate sa trabaho si Rowan. Gusto niyang malaman kung anong klaseng Rowan ang nasa panaginip ng kanyang asawa. Ibinalik niya ang phone sa bulsa at tumitig sa natutulog na mukha ni Sunny. Napakaganda niya—parang isang painting ang kanyang maayos na kilay, mahahabang pilikmata, makinis at maputing balat, at maninipis na buhok na kumikislap sa sinag ng araw. Ang kanyang mga labi—rosas, malambot, parang isang hinog na peach na kay sarap tikman. Nilaro ni Rowan ang isang hibla ng mahaba at malambot na buhok ni Sunny, iniikot ito sa pagitan ng kanyang mga daliri. Nang inilapit niya ito sa kanyang ilong, isang banayad na halimuya

"Mahal, ang galing mo mag-shuffle ng baraha! Madalas ka bang nag-shuffle para sa iba?" tanong ni Sunny habang nakatitig sa maliksi at sanay na kamay ni Rowan. Kitang-kita sa kanyang mga mata ang paghanga, tila ba mesmerized siya sa ginagawa ng asawa.Napangiti si Rowan at, para lalong ipakita ang husay niya, inulit niya ang pag-shuffle ng baraha, mas mabilis at mas maayos pa sa unang beses."Mahal, turuan mo naman ako! Ang astig mong tingnan habang ginagawa mo 'yan."Itinaas ni Rowan ang isang kilay, bahagyang nakangisi. "Astig?" tanong niya, tila may interes sa komento ng asawa.Tumango si Sunny, nakangiti habang patuloy na nakatitig sa kanya. "Oo, lahat ng ginagawa mo, astig. Kaya turuan mo ako?"Walang pag-aalinlangan, kinawayan siya ni Rowan. "Halika rito. Sundan mo ako, ituturo ko sa’yo nang dahan-dahan."Pero bago pa sila makapagsimula, biglang sumingit si Ginoong Morris na tila nawalan na ng pasensya. "Teka, teka! Andito ba kayo para samahan ako o para maglandian?!" Inis itong