جميع فصول : الفصل -الفصل 360

“Ang galing mo,” bulong ni Zeke, pinunasan ang dugo sa labi. Puno ng nakamamatay na poot ang kanyang mga mata, ngunit nagulat din siya. Sinaktan niya si Alex ng kapangyarihan ng isang diyos, at gayunpaman, nanatiling hindi nasaktan si Alex. Ito ay hindi kapani-paniwala at, ang pari ay hindi maiwasang mapansin, na ito ay isang bagay na hindi nangyari sa maraming taon. Ang tatlo pang pari ay nagsanggunian sa isa't isa. "Mahirap ang laban namin ngayon. Sabay-sabay natin siyang kunin." Pinagsalikop nila ang kanilang mga manggas, ipinakita ang kanilang puting-niyebe na balat, at hinarap si Alex. Sa turn, maingat na umakyat si Alex mula sa hukay. Maaaring madaling bumaba si Zeke, ngunit alam ni Alex na hindi niya dapat maliitin ang iba. Ang mga pari ay masiglang nagsanay sa iba't ibang istilo. Pinaligiran nila si Alex, na pinadapa siya mula sa iba pang mga bystanders sa silid. Isang madilim na presensya ang nakasabit sa kanilang paligid, napakasama at nakakatakot na ik

Sumambulat si Cassius sa ere papunta kay Alex. Mukha siyang kayang sirain ang mundo sa isang sipa lang. Naramdaman ni Alex na papalapit siya at humarap sa kanya. Ibinaluktot niya ang kanyang kaliwang paa at ibinuka nang malapad ang kanyang mga braso. Ibinaba ang kanyang katawan sa lupa, mabilis siyang umatras palabas ng landas ni Cassius. Ang paggalaw ni Alex ay naging sanhi ng bahagyang pag-alinlangan ni Cassius, ngunit hindi sapat upang mawala ang kanyang paa. Nanatiling nakahanda at nakahanda si Alex. Ang pinunong ito ay hindi magiging kasing dali ng dayain ng mga pari na ipinadala niya upang kidnapin si Debbie. Bakas sa mukha ni Cassius ang pagtataka nang hindi niya mapatumba si Alex. Pero nanindigan siya at tinitigan ng matindi ang mga mata ni Alex. Isang matinding katahimikan ang bumalot sa dalawa habang ang isa ay tungkol sa isa, inaabangan ang susunod na galaw ng kanilang hindi inaasahang bihasang kalaban. Natakpan ng maitim na ulap ang maliwanag na buwan

Sina Cassius at marami sa kanyang mga mananampalataya sina Debbie at Alex sa hangganan, na sumisigaw ng kanilang mga paalam. "Kung may kailangan ka, sabihin mo lang sa amin." Sunod-sunod na lumapit ang mga miyembro ng kultong Black Orchid para magpaalam sa kanilang bagong pinuno. Nitong nakaraang buwan, naging bukas-palad si Debbie sa kanyang oras, at nagustuhan nila siya, kaya ngayon ay ayaw nilang umalis siya. Sa ilalim ng maingat na pag-aalaga ni Cassius, ang pinsala ni Alex ay ganap na gumaling, kaya hindi na sila kailangan pang manatili sa Canada. Sa dulong hilaga, kaunti lamang ang niyebe at yelo hanggang sa nakikita ng mata. Isang malaking lawa, na ganap na nagyelo, ang sumasalamin sa nakapaligid na niyebe, at ang walang tigil na kaputian ay nakakabulag. Umupo nang mag-isa si Tyson Slade sa gitna ng lawa. Natatakpan ng mga natuklap ng niyebe, hindi siya gumagalaw, halos parang isang iskultura ng yelo. Sa kanyang kamay, hawak niya ang isang paming

Tiningnan ni Art ang papel sa kanyang desk habang kausap niya si Luther sa telepono. "Iwanan ang lahat ng impormasyon tungkol kay Alex sa dingding para makolekta ng aking mensahero," sabi ni Luther, ang kanyang boses ay nag-uutos. "At tandaan na panatilihing mahigpit na kumpidensyal ang lahat." May bahid ng pananabik si Art sa tono ni Luther. Malapit na bang maghiganti ang Blood Brothers? nagtaka siya, alam niyang magiging magandang bagay iyon para sa pamilya Steadman. Matapos ang lahat ng nangyari, ang pamilya Steadman ay hindi maiiwasang nakatali sa gang ng Blood Brothers. “Gagawin ko kaagad,” sabi ni Art, pinananatiling mahina ang tono. "Pero hindi mo ba masasabi sa akin kung ano ang pinaplano mo?" "Kailangan itong malaman, at hindi mo kailangang malaman," sabi ni Luther. "Maaari mo itong panoorin sa balita tulad ng iba." Bigla niyang pinatay ang tawag. Sinunod ni Art ang mga utos ni Luther at inilagay ang mensahe sa nakatagong compartment sa brick w

"Nabaliw na si Art!" sabi niya. "Galit siya sa pamilya Clifton, at ngayon ay determinado siyang patayin tayong lahat para makaganti. Kailangan natin siyang harapin minsan at magpakailanman." Nang bumalik si Debbie sa Baltimore, inihayag ng mga Steadman sa publiko ang kanyang katayuan bilang isang Clifton, at hinding-hindi iyon mapapatawad o makakalimutan ni Jessop. "Buweno, ngayon na ang mga bagay ay medyo huminahon," sabi niya. "Pupunta kami ni Alex sa opisina para kumuha ng ilang bagay." Itinago ni Jessop ang mahahalagang papeles sa kanyang opisina, at ngayong hindi ligtas ang gusali, gusto niyang kunin ang mga ito. Magtatrabaho siya sa ibang lugar sa hinaharap. “Okay,” sabi ni Alex, sinamahan si Jessop sa hagdan, alam niyang hindi ligtas gamitin ang mga elevator. Habang papalapit sila, nakita niya si Chelsea Wood sa tabi ng pinto sa hagdan. Naka-full uniform si Chelsea at may kasamang iba pang mga opisyal. “Mr. Clifton, okay ka lang ba?” tanong ni Chelsea