บททั้งหมดของ Billionaire's Bed Warmer: บทที่ 181 - บทที่ 190

"Hey, don't worry. Kami na bahala sa kambal," ika ni Sharon nang tila ayaw umalis ni Maxine.Napabuga siya ng hangin. Prepared na siya sa isang linggo niyang pamamalagi sa Maynila. Pero ngayong paalis na siya parang gusto niyang magback out at huwag ng tumuloy."Parang hindi ko kaya..." ika niya.Pinitik ni Sharon ang noo ni Maxine."Huy, badluck ang ganyan sa negosyo. Nakapagset ka na ng meeting and all tapos back out ka...""Let her..." sumingit si Elias sa usapan nila. Karga nito si Felip. "Max, you don't need to do this. Mabubuhay kayo ng masagana sa kita ng hacienda pa lamang. Bakit kailangan mo pang pahirapan ang sarili mo?"Napanguso si Maxine. Tutol si Elias sa gusto niyang gawin. Kaya kapag may pagkakataon para i-discourage siya ay ginagawa nito."It's for her growth!" Biglang binatukan ni Sharon si Elias. Hindi naman malakas pero napakamot sa ulo ang lalake. "Noon pa lang, business minded na si Max. It's her call. Kaya hayaan mo..." Hinarap naman ni Elias ang asawa. "Ikaw, n

"Pasensiya na Miss Salvador, Mr. Samaniego said he couldn't make it. Puwede bang bumalik ka na lang daw bukas? He has important things to do daw kasi..." hinging paumanhin ng Supervisor kay Maxine. Nag-schedule ng meeting si Craig sa kanya pero heto, ito naman ang wala at busy daw. Nabalewala ang paghihintay niya ng isang oras.Pakiramdam ni Maxine, tumaas ang dugo niya sa kanyang ulo. Sa tingin niya ay nanadya talaga si Craig. Ito mismo ang nagset ng oras. Ito ang nagsabing maghintay siya ng dalawang araw para sa kasagutan nito Tapos, ganoon lang? Paghihintayin lang siya pagkatapos ay babalewalain!"Miss Salvador?" muling tawag sa kanya ng supervisor. Mukhang nag-aalala dahil talagang hindi na maipinta ang hilatsa ng kanyang mukha."It's okay. Thank you," ika niyang sinubukang ngumiti kahit na asar na asar na. Walang kasalanan ang babaeng nasa harapan niya para doon niya ibunton ang inis kay Craig. Gusto niyang balatan ng buhay ang lalake. Huwag lang niyang makita ito ngayon!Nang ma

Sumunod agad si Craig pagkababa ni Maxine. Pasara pa lamang ang elevator na sinasakyan ng babae kaya naabutan pa niya ito.Hindi tuminag si Maxine nang nakasakay na siya. Nanatili itong nakatayo sa kinaroroonan. Malawak ang elevator at nasa gitna lang ito. Kahit noong lumapit siya rito at halos payungan na ng katawan niya ang katawan nito ay hindi ito tuminag. Tumingala lamang ito sa kanya. Matapang ang tingin nito. Ngunit ang tapang na iyon ay unti-unting natutunaw nang umabante na muli siya. Iyong halos wala na silang espasyo sa isa't isa. Halos banggain niya ito.Gusto man na manatili ni Maxine sa kinatatayuan ay hindi niya nagawa. Unti-unti siyang napaatras nang humakbang si Craig palapit pa sa kanya. Hanggang sa maipit siya sa katawan nito at sa dingding ng elevator..."Craig, stop!" babala niya rito pero hindi ito tumigil. Ang tanging nagawa na lamang niya ay ang ipatong ang mga palad sa dibdib nito. Itinulak niya ito. Pero parang walang lakas iyon. O dahil tila pader sa pagkak

When things are meant to happen. It will happen. Mahirap para kay Maxine ang bagay na matagal niyang pinag-isipang gawin. For her, she wants to keep her childs from Craig. Pero ngayon, bakit parang may nagtutulak sa kanyang ipakilala ang mga anak dito? Kahit sa tingin niya, wala naman balak na kilalanin ni Craig ang mga anak nila. Aalis na muli ito. Means, walang pakialam ang lalake sa mga anak nila."Mama, if it makes you sad. I don't want to meet our Father..." sagot ni Rain sa kanya. "We're okay. Just you and us. Dada and Mommy Sha with baby Felip. We are happy..."Sumilay ang ngiti sa kanyang mga labi kahit pa nga hilam pa ng luha ang mga mata niya. Umagang umaga pero heto siya, umiiyak na naman siya. Simula't sapul, kapag nariyan si Craig. It has always been a bitter sweet. Umiiyak siya dahil sa lalake. Pero alam niya, sa puso niya, ito pa rin talaga ang nilalaman. Tanga pa rin at bobò ang puso niyang iyon. Dahil sa lahat ng mga nangyari, hindi iyon nagbago ng tinibok.Mahal pa

"What?" Kinakabahan na bulalas ni Maxine. Tumawag si Elias sa kanya sa gabing iyon para ibalita ang nangyari sa kanyang anak."We will transport him right away. Naasikaso ko na ang sasakyan papunta riyan," ika nito. Kalmado ito sa pagsasalita pero hindi pa rin niya maiwasang mataranta. Anak na niya iyon. Si Rain na iyon!Humigpit ang pagkakahawak ni Maxine sa kanyang telepono. Sising sisi na iniwan ang anak sa panahong mas kailangan siya nito."Elias...""Don't worry, Max. Everything will be okay. Rain is okay. He is conscious. Nakakausap na siya. He just needs a better hospital to treat him..."Hindi na alam ni Maxine ang gagawin. Parang pinagsakluban na naman siya ng langit at lupa. Ang kasiyahan ng kanyang puso kanina. Napalitan na naman iyong ng lungkot. Alam niyang nagsisinungaling si Elias. Rushing Rain to a bigger hospital means he is in danger right now. Alam niyang lumalaban pa ang kanyang anak. Pero hanggang kailan?"Max...""I'll stay here then. Saang hospital siya ililip