บททั้งหมดของ ANG PIYAYA NI PIPAY: บทที่ 71 - บทที่ 80

Chapter 70Hindi nagtagal ay natapos din agad ang mga inutos ko sa kanila, kaya napangiti ako na parang nanalo sa lotto."Wow, ang bilis niyo ha! Akala ko mga tamad kayo, pero mukhang may talent din pala kayo sa utos ko," sabi ko habang nakapamewang."Syempre naman, Pipay," sagot ni Lucas habang ipinapakita ang bagong gawa niyang page na may pangmalakasang logo. "'ANG PIYAYA NI PIPAY,' live na live na!"Lumapit naman si Rafael, hawak ang laptop niya. "Eto na ang video mo. Cinematic pa, parang trailer ng isang blockbuster film. May slow motion at background music pa na parang pambida sa cooking competition!"Tinignan ko ang video at muntik na akong maiyak sa saya. "Grabe, Rafael! Parang deserving na 'tong mapunta sa Cannes Film Festival! Iba ka talaga."Sumabat si Tristan habang ini-screenshot ang page. "Okay na rin 'tong piyaya mo, Pipay. Pero sana lang, walang mag-comment na: 'Piyaya lang pala, ang dami pang arte.'""Hoy, Tristan! Wala kang tiwala sa piyaya ko? Kapag yan naging viral

Chapter 72 Si Tristan naman, todo ngiti at nag-pose pa na parang model. “O, ano? Sinong boss ngayon, Pipay?” pabirong sabi niya. “Hoy, Tristan, wag ka masyadong magpaka-star diyan!” asik ni Lucas. “Kailangan mo nang mag-training bilang delivery boy. Baka magulat ka, pati autographs hingin sayo!” “Oo nga!” sabat ni Rafael, natatawa. “Tapos baka gusto ng customer, sa susunod ikaw na lang ang lutuin bilang main dish.” “Mga gago kayo!” sagot ni Tristan, pero halatang enjoy na enjoy siya. “Alam mo, Tristan,” sabi ko, humawak sa balikat niya, “kung ganyan lagi ang orders, baka mag-retire na ako at gawin na lang kitang mascot ng negosyo!” Nagkatawanan kami, pero hindi ko maitago ang saya ko. “Tristan, ikaw na talaga ang secret ingredient ng ‘Ang Piyaya ni Pipay!’ Kaya huwag kang mawawala, ha?” “Siyempre naman,” sagot niya, nakangiti. “Pero dagdagan mo na ang sahod ko, boss!” “Magkano ba?” tanong ko, kunwari seryoso. “Isang piyaya per delivery,” sabi niya, sabay kindat. “Ha

Chapter 74"Okay, team, ito na ang last batch!" masaya kong sabi habang nilalagay ang mga neatly packed piyaya sa mesa. Si Lucas ang abala sa pag-label ng mga lalagyan, habang si Rafael naman ay maingat na tinatali ang mga boxes upang siguradong hindi magkalat sa biyahe."Rafael, huwag mong masyadong higpitan ang tali. Baka magmukha namang delivery ng cement bags ang mga piyaya natin," biro ni Lucas, na tinawanan naman ni Rafael."Ano ka ba, Lucas? Gusto mo ba na malaglag 'to sa daan? Isa pa, finest products ito ni Pipay, kaya dapat secured!" sagot ni Rafael habang tinitiklop ang tali."Aba, aba, ang gagaling ng mga tao ko," ngiti kong sabi habang abala rin sa pag-check kung kumpleto ang orders. "Tristan, 'yung sasakyan mo, naayos mo na ba? Siguraduhin mong malinis ang BMX mo. Baka may alikabok pa 'yan!""Relax ka lang, Pipay," sagot ni Tristan habang sinisilip ang loob ng BMX na naka-park sa driveway. "Pinunasan ko 'to kanina, pati gulong! Sobrang kinis nga, pwede na akong mag-mirror

Chapter 76"Magluto muna ako ng hapunan natin, habang wala pa si Lucas!" sabi ko sa kanila habang inaayos ang buhok ko para maghanda sa kusina."Wow, Pipay, chef ka na rin pala ngayon?" biro ni Tristan habang nakaupo sa sofa, hawak ang phone niya at nagba-browse sa page namin."Aba, oo naman!" sagot ko, naglalakad papunta sa kusina. "Kung kaya kong magluto ng piyaya, kayang-kaya ko rin magluto ng hapunan. Teka lang at ipapakita ko sa inyo kung anong magic ang gagawin ko."Sumunod si Rafael sa akin at sumilip sa kusina. "Anong lulutuin mo? Baka naman puro dessert din 'yan!""Hindi, no! Gusto n'yo ba ng adobo o sinigang? Ako bahala, basta tiyak masarap 'to!" sagot ko habang naglalabas ng mga sangkap."Kung ako tatanungin, Pipay, kahit ano. Basta may kanin!" sabi ni Rafael na tumatawa. "Hindi kami pihikan basta libre!""Libre? Aba, hindi libre 'to, ha! I-charge ko 'to sa mga kinita ng piyaya natin," sagot ko, kunwaring seryoso pero halatang nang-aasar."Ang daya mo, Pipay!" reklamo ni Tr

Chapter 78Pagkatapos naming magligpit ng hapunan, tumayo ako at nag-inat. "Mauna na ako, ha. Ang bigat sa tiyan ng beefsteak, kailangan ko nang humiga," sabi ko sa kanila habang hawak ang tyan ko."Hoy, Pipay, baka di ka na gumising bukas sa sobrang kabusugan," biro ni Tristan."Hayaan mo na siya, Tristan. Baka sa panaginip niya eh gumagawa pa rin siya ng PIYAYA," dagdag ni Rafael, natatawa."Bahala kayo sa buhay niyo! Alam ko naman na dito rin kayo matutulog, kaya wag kayong mag-ingay, ha?" sagot ko habang paakyat sa hagdan."Bakit? Ayaw mo bang marinig ang tambalan namin ni Lucas mamaya?" sabat ni Tristan, sabay tawanan nila ni Lucas."Ay naku, Tristan, mananahimik ako sa kwarto ko. Wag mo na akong idamay sa ingay niyo," sagot ko habang naglalakad papunta sa silid ko.Pagpasok ko, hinubad ko ang tsinelas ko at humiga agad sa malambot na kama. Napatingin ako sa kisame, at naisip ko ang lahat ng nangyari sa araw na ito."Grabe naman ang araw na 'to," bulong ko sa sarili ko. "Kanina l