CelinaHinila niya ako palapit at hinalikan akong muli. Shit… sabik na sabik din akong muli siyang makapiling.“Pwede naman natin ‘tong ihinto kung hindi ka pa handa, Celina ko,” bulong niya pagkatapos ng mahabang halik.Napakabait niya. Limang buwan na ang lumipas mula noong gabing ‘yon, at kahit hindi pa tuluyang naghihilom ang sugat sa akin, alam kong galit lang talaga ako sa hayop na ‘yon.Pero si Jefferson? Hindi matatawaran ang suporta niya. Nando’n siya sa bawat iyak ko, lalo na nung halos mabaliw na ako sa sakit.Nang umupo ako sa kandungan niya, bumulong ako, “Handa na ako para sa’yo, Jeffy.”Yumakap siya nang mahigpit, ramdam ko ang init ng katawan niya. At ako naman ang humiga sa ibabaw niya, walang alinlangan.“Damn, miss na miss ko ‘tong m*****g na side mo, Celina ko,” bulong niya habang may halong gigil ang titig niya sa akin. Gustung-gusto ko ‘pag ganito siya tumingin, para bang may utos siyang gustong ipasunod, at gusto kong ibigay ang lahat sa kanya. Kahit may konting
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
