บททั้งหมดของ I am your Legal Wife: บทที่ 161 - บทที่ 170

Nang maramdaman ni Nathalie na may nagbubukas ng pinto sa kuwarto ay dilat na dilat pa rin ang mga mata niya. Hindi siya makatulog dahil sa iba’t ibang pumapasok sa kanyang isipan.Pero bago pa bumukas ang pinto ay nagtulug-tulugan siya at ipinikit ang mga mata. Naramdaman niya ang mga yabag ng asawa at dumiretso ito sa banyo. Ilang minuto lamang ang itinagal nito doon, hanggang sa maramdaman niya ang mga labi nito sa noo niya.“Why did you sleep so early? Di ba sabi ko hintayin mo ako.” bulong nito sa kanya bago niya naramdaman ang mga labi nito sa kanyang mga labi at saka ito tumabi at niyakap siya ng mahigpit. “Huwag mo akong iiwan, Nathalie, please. Huwag mo na akong iiwan ulit. Dito ka lang sa tabi ko. Hindi ko kakayanin na mawalay ka sa akin.”Ilang sandali lamang ay narinig niya na ang mahinang paghilik nito. Pinilit na rin niyang matulog at isiniksik ang mukha sa dibdib ng asawa.Kinabukasan, wala na si Caleb sa tabi niya pagkagising niya. Maaga siguro itong pumasok sa trabaho

Para makapag-usap sila ng maayos, dinala ni Andres si Nathalie sa isang restaurant. Habang isineserve ang inorder na pagkain ng binata ay tahimik lamang na nakaupo at palihim niyang tinitigan ang kababata.Nakasuot ito ng white long sleeve polo na nakabukas ang tatlong butones sa itaas. Ang buhok nito na dati ay itim na itim at medyo magulo, at wala nang time magpapogi dahil nga sobrang busy sa trabaho, ngayon ay naka-textured crop at kulay brown na. Kitang-kita ang ma-muscle nitong katawan dahil bata pa ay batak na sa trabaho.Ibang-iba na ang itsura nito na dati na probinsyanong-probinsyano, ngayon ay masasabing laking ibang bansa ito. Mukha na din itong successful dahil sa bihis at magarang kotse nito.“What happened?” may accent na rin pati ang pagsasalita ni Andres. Napayuko si Nathalie nang marealized niya na kanina pa nakatitig sa kanya ang kababata. Ang tinutukoy siguro nito ay kung bakit pareho na sila ng mukha ni Andeng.“Mahabang kuwento, Andres.” sagot niya kasabay ng isan

“Halika na. Kumain na muna tayo.” nagpatiuna na si Tonyo sa paglalakad papunta sa dining room at agad namang sumunod ang asawa nito at si Alvin.Nagsimula na ring maglakad si Nathalie habang hawak siya sa kamay ni Caleb nang biglang sumabay sa kanila si Andrea at ikinawit ang braso nito sa asawa niya.Napahinto bigla si Caleb. “Andrea, please.” mariing saad nito.“What?” parang hindi naman ito naapektuhan sa inasal ni Caleb. “Be a gentleman, Caleb. I’m still your wife’s cousin, baka nakakalimutan mo.”‘She’s actually Caleb’s sister-in-law.’ iyon ang nasa isip ni Nathalie. At hindi naman sa pagiging ungentleman. Alam ng asawa niya na may gusto pa rin sa kanya si Andrea kaya umiiwas lang ito.“Natnat, dito ka na maupo.” halos umikot ang mga mata niya nang makitang ipinaghila pa siya ni Tonyo ng upuan, samantalang si Daphne ay ipinaglagay agad siya ng kanin sa plato.Habang nakatingin sa nakahaing masasarap na pagkain ay hindi maiwasang hindi maisip ni Nathalie ang kanyang ama. Hindi man

Ang mga pekeng ngiting nakaplaster sa mukha ng mga pekeng Mondragon ay hindi napalis hanggang sa tuluyang mawala sa paningin nila ang mag-asawa. Nang marinig nila ang pag-alis ng sasakyan ng mga ito ay saka lang unti-unting bumalik sa pagiging seryoso ang mga mukha nila.“Bakit parang ang bait mo naman yata sa malanding ‘yun, mommy!” agad na kinumpronta ni Alvin ang kanyang ina. Tahimik lang siyang nakikinig sa mga pinag-uusapan ng mga ito kanina habang naglalaro sa cellphone nito.Hindi sumagot si Daphne. Umupo ito sa sofa na iritable ang mukha. Galit siya. Galit na galit siya dahil sa naging takbo ng mga pangyayari. Hindi niya akalain na sa plano nilang pagpapalit ng mukha ni Natnat ay kanya iyong sinamantala para makuha si Caleb, at pakasalan siya nito.Ang alam lang niyang motibo ng dalaga noong una ay dahil sa pagkamatay ng tatay nito. Pero ngayon, natuklasan nila na buhay pa si Claire at ang tumutulong sa kanya ay ang malanding nanay ni Natnat na si Sandra.Sino ba ang mag-aaka

Nagulat ang lahat sa malakas na pagsigaw ni Nathalie at napaatras naman ang tatlong babae, pero si Naomi ay nanatiling nakatayo doon at nakahalukipkip ang mga braso. Napangisi pa ito nang makita kung sino ang susugod sa kanya. “Nathalie Mondragon.” pumalakpak ito ng malakas. “Diane, tignan mo. Ililigtas ka ng peke mong sister-in-law. As if namang may magagawa siya sa dami naming sasapak sa kanya.” “Peke? Ako?” Nakataas ang kilay na tanong ni Nathalie sabay turo sa sarili. “Bakit, hindi nga ba? You copied your cousin’s face, tapos inagaw mo pa ang boyfriend niya, so you’re all fake!” sigaw nito sabay duro sa kanya. “Okay, I’m all fake.” sabi niya sabay hila kay Diane para tumayo. Umiiyak naman na yumakap sa kanya ang dalaga. “Sabihin mo sa akin ang totoo, inagaw mo ba sa kanya ang lalaking ito?” Hindi ito sumagot. Lumakas lalo ang atungal nito sa balikat niya. “Diane!” sigaw niya at saka niyugyog ang mga balikat nito. “Magsabi ka sa akin ng totoo! Kung nagsisinungaling ‘tong baba