บททั้งหมดของ LET ME BE THE ONE (TITIBO-TIBO) SPG: บทที่ 931 - บทที่ 940

“Ang relasyon ng tao ay para ring mga halaman, apo. Kailangan ding diligan at arugain para yumabong.”Tumango siya, pero agad ding napabuntong-hininga. “Kaya nga, Lolo… paano ko gagawin ‘yon kung hindi natin pupuntahan si Tessa?”Napahalakhak ang matanda. “Ikaw talaga, masyado kang atat. Sige, bukas pupunta tayo. Tatawagan ko si Tessa mamaya para makapaghanda sila.”Biglang lumaki ang ngiti niya. Halos abot-tenga iyon sa sobrang saya.“Sige, Lo! Maghahanda na rin ako!” excited niyang sabi.Kung anu-ano na ang pumapasok sa isip niya. Ang dami na niyang plano, kung paano siya kikilos, ano ang sasabihin, paano niya muling mapapangiti si Tessa. Excited na excited siyang makita ulit ang babaeng muling nagpapatibok ng puso niya.Kinabukasan, maaga silang naghanda. Maayos nang nailagay sa compartment ng sasakyan ang mga gamit nila. Nakaupo na siya sa driver’s seat habang hinihintay si Lolo, na abala pa sa pagbibilin sa mga tao sa mansion.Nang makapasok ito sa sasakyan, agad napatingin sa li

Naiwan siyang mag-isa sa labas. Hindi niya malaman kung papasok ba siya o mananatili na lang doon. Nahihiya siyang humarap kay Tessa dahil sa sarili niyang katangahan. Pinairal na naman niya ang dating ugaling padalos-dalos at barumbado.“Apo…”Napalingon siya sa tinig ng kanyang lolo na kakalabas lang pala ng bahay.“Tatayo ka na lang ba diyan o papasok ka sa loob?”“Nahihiya ako, Lo. Inaway ako ni Tessa.”“Bakit na naman?”“Nagselos kasi ako doon kay Thomas na ’yon. Bakit pa kasi siya nagpapaligaw, eh buntis na siya sa akin?”“Matuto kang magpakumbaba, apo. Hindi puwedeng ikaw ang masusunod palagi. Tandaan mo, kung hindi ka sasagutin ni Tessa, ikaw ang kawawa.”“Huwag mo naman akong takutin, Lo!”“Hindi kita tinatakot. Andito tayo para manligaw, hindi para maghanap ng away.”Huminga siya nang malalim.“Opo.”“O siya, pumasok ka na. Nakakahiya sa kanila.”Bitbit niya ang bouquet at malaking paper bag na ibinalik sa kanya ni Tessa kanina bago siya iniwan sa labas.Pagpasok niya sa loo

Nagulat si Tessa, ngunit ilang sandali lamang ay yumuko ito at marahang sumagot.“S-sige po, Lolo.”Parang tumigil ang lahat sa narinig niya.“Are you sure, Tessa?” tanong ni Ted, bakas pa rin ang pag-aalala sa tinig. “Baka hindi mo pa kaya.”“Kuya, wala naman pong mabigat na trabaho ko roon,” sagot ni Tessa. “Tagabigay lang naman ako ng gamot ni Lolo Li. Nakakahiya naman kung tuloy ang sweldo ko tapos andito lang ako sa bahay.”“It’s okay, Tessa, if you want to rest more, I understand.” sabat ni Lolo Li.“Ted…” putol ng ama ni Tessa. “Huwag mo nang pigilan ang kapatid mo. Kahit anong gawin mo, hindi mo na siya mapipigilan kay Noah.”Napatingin si Ted sa ama nito, saka dahan-dahang ibinaling ang tingin sa kanya. Tila sinusukat nito ang buong pagkatao niya.Huminga siya nang malalim at lumapit nang kaunti.“Kuya Ted,” seryoso niyang sabi. “Humihingi po ako ng tawad sa mga nagawa ko kay Tessa noon. Pero nagbago na po ako. Kahit itanong n’yo pa kay Lolo Li. Hindi ko na po paiiyakin si Te

TESSA'S POV:Hapong-hapo siyang lumabas ng kwarto, ngunit higit pa sa pagod ng katawan ang kaguluhang bumabalot sa kanyang isip. Pasimple niyang hinaplos ang sariling labi gamit ang dulo ng kanyang mga daliri, na para bang nais tiyaking totoo ang nangyari ilang sandali lamang ang nakalipas.Nananatili pa roon ang init ng halik ni Noah... mapusok na halik na matagal na niyang hindi natitikman.Muling sumagi sa alaala niya ang panahong nasa China pa sila. Noong minsang sinundan siya nito sa CR at doon siya hinalikan nang walang babala. Noon, takot ang unang naramdaman niya. Iyon ang paraan ni Noah dati... biglaan, dominante, at laging may bahid ng banta sa bawat kilos.Ngunit gaano man niya itanggi, hindi niya maikakaila sa sarili na nagustuhan din niya ang halik na iyon. May bahagi sa kanyang kinilig, at may bahaging lihim na naghintay pa ng kasunod.Subalit nanaig ang takot. Hindi niya makalimutan ang reputasyon ng lalaki. Ang pamilya nito ang itinuturing na black sheep ng angkan, pina

Hindi na niya nagawang sumagot. Ang bawat haplos ni Noah ay tila apoy na tumutupok sa anumang natitirang katinuan niya. Bagaman amoy alak ito, may kasiguraduhan ang bawat galaw ni Noah... mapusok ngunit may halong pag-iingat.“N-noah… baka may makarinig…” bulong niya habang pilit hinahabol ang hininga.Pero sa halip na tumigil, lalo pang ibinaon ni Noah ang mukha sa pagitan ng kanyang leeg at balikat.“Hayaan mo sila,” paos nitong sagot. “Akin ka ngayong gabi, Tessa. Pinaghirapan kong makuha ang ‘oo’ mo.”Pinaghirapan ba iyon?... naisip niya. Pinilit lang siya nito, at sa sobrang kulit, napilitan siyang magsabi ng 'Yes.'Ramdam niya ang magaspang na palad ni Noah na nagdudulot ng kakaibang kuryente sa kanyang balat. Naririnig pa rin niya ang mga tawanan at usapan sa labas, ngunit ang pinakamalakas sa lahat ay ang mabilis na tibok ng sarili niyang puso.Naglaho ang takot. Ang dating trauma ay napalitan ng matinding pagnanais na matagal na niyang ikinubli. Hinayaan niyang dumausdos ang