The Martyr Wife's Torment のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

Sumapit ang tanghalian na nasa dibdib ko pa rin ang pagkabahala dahil sa paanyaya ni Creed na kumain kami ng sabay sa canteen. Hindi ako mapakali at dahil doon ay hindi ako maka-concentrate buong umaga. Ilang beses na rin akong nagkamali sa trabaho at kahit ang food-tasting na gagawin ko sana ngayon ay hindi natuloy dahil wala akong panlasa. Lahat ng ito ay dahil sa labis kong pag-aalala na baka malaman ng aking asawa na inimbitahan ako ng isang lalaki na sabay kumain. The worst thing of all, it has to be the guy that my husband loathed the most.Maya-maya ay bumukas ang pintuan ng opisina at agad na umangat ang aking tingin sabay kabog nang malakas ng aking dibdib at baka si Creed na iyon ngunit laking pagkahinga ko nang maluwag dahil iniluwa niyon ang sekretarya ko na si Anna. Nakapinta sa mukha niya na dissapointed siya at parang nahulugan ng langit at lupa. Napaismid ako at tinanong siya bago muling bumaba ang aking tingin sa papeles na nasa mesa.“Bakit hindi maipinta 'yang mukha

Joanne La Senza *** Because of the view I saw outside, I lost my appetite again, but I tried my best not to show it to the two in front of me. Pinilit kong pasiglahin ang boses ko habang kumakain kami at nakikisabay sa kuwentuhan ng dalawa na maganang kumain. Pero ang kaba sa puso ko ay hindi na mawala-wala dahil baka anumang oras ay biglang lumitaw ang asawa ko at ang babae niya. Ayaw kong makita sila nina Anna at Jenyfer. “What's wrong with you today, Joanne?” narinig kong tanong ni Jenyfer. Alam kong hindi lang si Anna ang nakapansin sa kakaibang kinikilos ko, pati na rin ang kakambal nito. Marahil ay kahit anong pagpipigil ko ay hindi pa rin nakatakas sa mga ito ang kakaibang kilos ko. They known me for long kaya hindi nakapagtatakang hindi nila mapansin kung may kakaiba sa akin lalo na at sinasadya ko talagang bilisan ang pagkain upang makaalis kami kaagad. Pinilit ko ang sarili ko na ngumiti saka sumubo ng natitirang dumplings sa plato ko bago ko sinagot si Jenyfer na ma

Joanne La Senza ***Masikip na ang dibdib ko sa impit na pag-iyak hanggang sa tumawag si Anna sa intercom at nagpapaalam na umuwi. Nang mapatingin ako sa oras ay saka ko lang napansin na alas-singko na pala ng hapon at oras na ng uwian.“Hmm.” Tanging sagot ko kay Anna saka agad na binabaan ng telepono.Pagkatapos no'n ay mabilis akong nag-ayos ng aking sarili. I dried my tears and retouched my makeup to cover my swelling face, mostly my eyes. Ang sabi ng asawa ko ay susunduin niya ako upang sabay kaming umuwi. Gumaan ng bahagya ang pakiramdam ko dahil sa isiping iyon at dali-dali akong nag-ayos. Sinigurado ko munang maayos na ang hitsura ko bago lumabas ng opisina.I was in the elevator and busy checking messages on my phone when it stopped. I walked out, but I bumped into someone. Dahil hindi ako nakatingin ay hindi ko namalayang may ibang tao palang papasok. Tumingala ako at nakita ko si Creed. Agad na dumagundong ang kaba sa aking dibdib at bi

Earl Sarmiento ***Pumunta ako sa bahay ni Tiffany upang patunayan na mali siya sa mga bintang niya tungkol sa asawa ko ngunit hindi ko akalain na totoo pala iyon. Hindi ko na alam kung gaano karami ang nainom kong alak pero hindi pa rin nawawala ang galit ko. Tiffany keeps on pouring that bitter-sweet whiskey into my glass. Pero dahil gusto ko pang umuwi sa bahay namin ng asawa ko ay pinigilan ko na siya kahit ayaw pa niya akong patigilin.“Sorry, babe. But I want to go home and teach my wife a lesson. Magda-drive pa ako kaya titigil na ako hangga't kaya ko pa.”“Why don't you stay, babe? My bed is cold without you. Your wife can wait until you go home.” Tiffany straddles me suddenly. Hindi niya ako binigyan ng pagkakataon na mapigilan siya dahil agad nitong iginiling ang balakang niyang nakapatong sa aking hita. “Please stay with me tonight, babe.”Nahigit ko ang aking hininga dahil unti-unting uminit ang katawan ko pero matindi ko iyong pinigilan. I want to go home. “I'm not in th

WARNING!!!Non-consensual sex is mentioned. Read at your own risk.Joanne La Senza ***“Subukan mong makipagkita muli sa lalaking iyon at sisiguraduhin ko sa 'yo hindi mo na siya masisilayang muli!”Napasinghap ako sa pagbabanta ng asawa ko. Creed is innocent. Hindi siya maaring madamay sa galit ng asawa ko. If I only knew things would escalated like this, I wouldn't have let Creed take me home.Dahil sa marahas na halik ni Earl ay lalo akong hindi makahinga. Bago pa ako tuluyang mawalan ng ulirat ay tumigil na siya at binitawan ang kamay ko na gapos niya na labis kong ipinagpasalamat. Pinakawalan na rin niya ang pagkakasakal sa leeg ko. Napaubo ako nang maramdaman ko ang pagluwag ng hininga ko, ngunit panandalian lamang iyon dahil walang ano-ano'y muli niya akong hinawakan at malakas na pinaikot ang katawan ko. I lay flat on my stomach and my husband straddles my back. I could feel him leaning forward before whispering in my ear, while grabbing a handful of my hair, gripping it tigh