All Chapters of Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!: Chapter 1001 - Chapter 1010

JACQUELINE POV “Akala mo ba, gusto ka ng lalaking iyun? akala mo ba, magtatagal ang pagsasama niyo? Hindi mo ba Alam na may ibang babaeng kinahuhumalingan si Russell Davis? Kaya ka lang niya pinatulan dahil gusto niyang makalimutan ang first love niya!” sabat naman ni Aimee. Punong puno ng pang-uuyam sa tono ng boses niya. Hindi naman ako nakaimik. Alam ko na ng tungkol sa bagay na iyun at hindi na nila dapat pang ipamukha sa akin. At kahit na magpaliwanag pa ako, alam ko naman na hindi nila ako papakingan eh. Mas lalo lamang nila akong lalaitin. Mas lalo lang nila akong sasaktan. “Gusto kong makipag-divorce ka kay Russell Davis,” maya-maya malamig na utos ni Daddy. “Tutal, wala na ring kwenta ang kasunduang namagitan sa pamilya natin. Wala nang dahilan para manatili ka sa tabi ng lalaking iyon.” Biglang sumikip ang dibdib ko. Unti-unting nag-init ang ulo ko habang nakatitig sa kanya. “Divorce? At bakit ko gagawin iyon?” puno ng poot sa tono ng boses na tanong ko. “Dahil iy

JACQUELINE POVMariin kong naipikit ang aking mga mata. Hindi ko alam kung dahil sa matinding galit lang, pero, parang ayaw ko nang marinig pa kahit ang boses ni Daddy. Galit ako sa kanya. Galit nag galit.Samantalang si Martin naman, mabilis na sinunod ang sinabi ni Daddy. At sa sumunod na segundo, mahigpit niyang hinawakan ang aking pulsuhan. Napangiwi ako sa sakit.“Bitawan mo ako!” galit kong sigaw. Pilit kong hinihila ang aking braso na hawak niya pero walang epekto. Pero parang walang narinig si Martin. Pilit niya akong kinakaladkad palabas ng bahay. Ni wala nga siyang pakialam kung halos masubsob na ako dahil ayaw ko talaga eh. Ayaw kong sumama sa kanya. Hindi ko hahayaan na magtagumpay sila sa nais nilaAsawa ako ni Russell Davis at alam kong susundan niya ako dito. Ipagtatangol niya ako. Ilalayo niya ako sa mga demonyo na ito.“Martin! Pakawalan mo ako! Hayop ka. Akala mo ba, kapag hindi ito malaman ni Russell, mapapalagpas ka niya. Mahal niya ako. Ililigtas niya ako!” galit

RUSSELL POV "Anong nangyari? Bakit parang hindi pa tayo umuusad?" Hindi ko maitago ang pagkainip at pag-aalala sa boses ko habang nakatanaw sa mahabang hanay ng mga sasakyan sa unahan. Kanina pa kami nakahinto sa gitna ng kalsada, at tila walang balak gumalaw ang trapiko. Hindi naman na ganoon kalayo ang bahay ng mga Torres mula rito sa kinaroroonan nila.. Susunduin ko lang si Jackie kaya kami dumaan sa kalsadang ito. Napahigpit ang hawak ko sa cellphone habang muli kong sinusubukang tawagan si Jackie. Ngunit gaya ng mga naunang tawag ko, walang sumasagot. At mas lalo akong kinakabahan. Kanina pa ako may masamang kutob. Hindi ko maipaliwanag kung bakit, pero parang may mabigat na bagay na unti-unting dumadagan sa dibdib ko habang lumilipas ang bawat minuto. "Sir, parang may aksidente yata sa unahan," sagot ni Toni habang sumisilip sa windshield. Napapikit ako sandali at marahang napabuntong-hininga. Kung may aksidente, mas lalo pang magtatagal ang biyahe. At sa bawat

RUSSELL POV VILLARAMA MEDICAL CENTER ---Ang ospital na pag-aari ng angkan namin. Doon dinala si Jackie dahil iyon ang pinakamalapit na pagamutan mula sa pinangyarihan ng insidente. Pero imbes na nandoon ako ngayon, naghihintay sa labas ng emergency room at kumakapit sa bawat salitang sasabihin ng mga doktor, nandito pa rin ako sa gilid ng kalsada. Nakaupo sa bangketa. Tulalang nakatitig sa kawalan. At higit sa lahat, walang lakas ng loob na harapin ang katotohanan. Sa tabi ko ay tahimik na nakaupo si Mang Toni. Hindi niya ako iniwan kahit isang minuto. Para bang alam niyang sa oras na maiwan akong mag-isa ay tuluyan akong babagsak. Sa di kalayuan ay naroon pa rin ang mga pulis. Patuloy silang kumukuha ng mga pahayag mula sa mga saksi. Kasama roon si Mr. Torres na mukhang ilang taon ang itinanda sa loob lamang ng ilang oras. "Sir..." tawag ni Mang Toni sa akin. Hindi ako umimik. Ni hindi ko man lang siya nilingon. "Sir, gusto n'yo po bang puntahan na natin si Ma'am sa osp

RUSSELL POV “Magiging maayos din ang lahat. Lalaban siya.” sabat naman ng pinsan kong si Kurt. "Mahal na mahal ko si Jacquelyn. Mahal na mahal ko siya!" nag-uumapaw ang matinding emosyon sa tono ng boses ko na bigkas ko. Dahil, iyun ang totoo at hindi ako mahihiya na ipagsigawan sa buong mundo kung gaano ko siya kamahal. Dahil sa unang pagkakataon sa buhay ko, natatakot akong mawalan ng isang tao. "Alam namin iyon. Nakikita namin kung gaano mo siya kamahal." Sagot din naman ni Moira Kristina sa akin. “Yes, ako din, nakita naming iyan. Hindi ka na nga nakakasama sa amin sa mga night out dahil kay Jackie eh. At dahil diyan, hindi bibitaw si Jackie. Alam niya kasing malulungkot ka kaya kahit na ano ang mangyari, lalaban siya.” sabat naman ni Penelope. "At sisiguraduhin namin na lahat ng sangkot sa aksidenteng ito ay mananagot." muling wika ni Moira Kristina. Unti-unting lumamig ang ekspresyon ko nang maalala ko kung bakit nandito kami sa sitwayong ito ngayun. Tama si Mo