Tous les chapitres de : Chapitre 431 - Chapitre 440

Alam ni Alexander ang mga mahihinang punto ni Samantha. Mabilis niyang napasunod ang katawan nito. Ramdam na ramdam ni Samantha ang pagbabago sa sarili niya kaya agad niya itong tinulak palayo.Pero pinigilan siya ni Alexander, hinawakan ang mga kamay niya sa ibabaw ng ulo, at idinikit ang noo niya sa noo ni Samantha. Halos magkahalo na ang hininga nila nang marinig ni Samantha ang boses niyang paos at puno ng pakiusap:“Pwede ba, i-treat na lang natin ‘to as last breakup, okay?”“Alexander, kulang ka na ba talaga sa babae?” malamig na balik ni Samantha.Mapait ang ngiti ni Alexander. “Sumpa ko sa Diyos, simula nung pinakasalan kita, wala na akong ibang babae kahit kailan.”Tahimik lang na nakatitig si Samantha sa kanya. Inakala ni Alexander na pumapayag na ito, kaya hinalikan niya ulit. Baka dahil alam niyang huling pagkakataon na ito bago ang divorce, kaya ngayon, binuhos na talaga niya lahat.Pero hindi ito marahas. Sa totoo lang, sobrang maingat at gentle siya, lahat ay nakaayon sa

“Pero kung aaminin natin ngayon, wala tayong mapapala!” ani Lina, halatang balisa.“Ayaw ko ng kapalit o benepisyo. Ang gusto ko lang ay ang apo ko. Anak siya ng kuya mo. Dapat bumalik siya sa Garcia family, at gamitin ang apelyido natin.” madiin na sagot ng nanay ni Lina. Hindi na siya hinintay pa pigilan ni Lina, agad niyang kinuha ang cellphone at umalis ng bahay.Mabilis na sumunod si Lina. Pero imbes na diretsong puntahan si Alexander, dumiretso ang nanay niya sa Lu Mansion para harapin sina Lolo River, pati mga magulang ni Alexander.Kahit kailan, hindi nagduda ang Lu family sa background ni Carl—sigurado silang anak siya ni Alexander. Kaya nung malaman nilang si Carl pala ay anak nina Dony at Roxi, para silang binuhusan ng malamig na tubig.“Lolo River, Chairman, Madam… wala na akong ibang hinihingi. Ang tanging pakiusap ko lang—ibalik niyo si Carl sa amin. Kilalanin niya ang tunay na pinagmulan niya, at palitan ang apelyido niya ng Lin.” umiiyak na pagmamakaawa ng nanay ni Lin

Kinabukasan, sabay na pumunta sina Alexander at Samantha sa pamilya Feliciano. Lumipat na ang mga ito sa mas malaking bahay—isang high-end na condo sa prime spot ng Manila. Matagal na dapat silang lilipat doon, pero si Nanay Aya ayaw talagang umalis noon sa lumang bahay dahil doon na rin namatay ang asawa at anak niya. Sa huli, dalawang taon ang nakalipas, napapayag lang siya ni Lina.Pagkaupo pa lang nila Alexander at Samantha, hindi na nakapigil si Nanay Aya.“Alexander, tungkol kay Carl…” agad nitong bungad.“Auntie,” sagot agad ni Alexander, “kaya kami pumunta ni Samantha ngayon, para kay Carl.”Tumango si Nanay Aya, halatang kabado pero umaasa. “Alexander, salamat sa’yo. Kung hindi dahil sa’yo, baka hindi pinanganak ni Roxi si Carl.”“Auntie,” sagot ni Alexander, “hindi ko sinabi ang totoo noon hindi para sa sarili ko, kundi para lumaki si Carl sa mas maganda at maayos na environment.”“Gets ko ‘yon, naiintindihan ko. Ginawa mo ‘to para kay Dony. Naiintindihan ko,” mabilis na sag

Habang kaba na kaba si Lina sa paghihintay, biglang bumukas ang pinto ng private room nang malakas. Pumasok si Alexander kasama ang kanyang assistant. Pilit na ngumiti si Lina, pero halata sa mukha niya na mas pangit pa iyon kaysa sa umiiyak.“Kuya Alexander, andito ka na,” nanginginig ang boses niya.Tumitig sa kanya si Alexander, malamig at matalim ang mga mata, bago umupo sa sofa sa harap niya. Ipinatong ang isang paa sa isa pa, nakasandal at halatang may dalang galit.“Alam mo ba kung bakit ka dinala dito ngayong gabi?” tanong niya, boses malamig.Umiling si Lina nang mabilis, parang laruan lang ang ulo niya.“Hindi… hindi ko alam! Kuya Alexander, anong nangyayari?”“Kung ayaw mong ikaw ang magsabi, ipa-sasabi ko sa iba,” malamig niyang sagot.“Ms. Lina—” sisimulan pa lang ng assistant nang biglang lumuhod si Lina sa sahig, nanginginig.“Kuya Alexander, wala akong kinalaman dito! Si LJ lahat ang may pakana! Siya ang nagpalagay ng gamot sayo para… para akalain mong may nangyari sa

Sa opisina, halos nailabas na ni Samantha lahat ng bigat at sakit ng loob niya. Kukuha na lang sana siya ng tissue para punasan ang luha at sipon niya nang hindi sinasadyang matabig niya ang isang crystal ornament sa mesa. Nahulog ito at nabasag agad sa sahig.Napatitig si Samantha sa mga basag na piraso. Grabe naman, ang malas ko talaga ngayong araw. Pero kahit paano, mabuti na rin — nakapaghain na siya ng divorce kay Alexander, at sa wakas, malapit na rin siyang wala nang kinalaman dito sa lalaki.Habang iniisip niya iyon, biglang bumukas ang pinto ng opisina nang malakas. Pag-angat ng ulo niya, bumungad si Alexander, halatang balisa at puno ng pag-aalala ang mukha.Nanlaki ang mata ni Alexander nang makita si Samantha, namumugto ang mga mata at parang pulang-pula na parang kuneho. Natigilan siya sa kinatatayuan. Si Samantha naman, agad na umiwas ng tingin, napangiwi sa inis, saka mabilis na tumayo at nagtungo sa lounge.Agad siyang sinundan ni Alexander at hinarang siya sa pinto.“