บททั้งหมดของ Hello, Twin Flame : บทที่ 11 - บทที่ 20

“Hey! Why did you ran?” Napalingon naman ako sa likuran ko at nakita ko si Kiel na medyo hinihingal dahil sa pagsunod niya sa akin. “What if you stumbled?” Nag-aalalang sabi pa niya.Napangiti naman ako dahil doon. Sa sobrang saya ko ay lumapit kaagad ako sa kaniya at niyakap ko siya. “Thank you. Thank you for bringing me here Kiel.” Nakangiting pasasalamat ko. Nagtaka naman ako dahil hindi siya sumagot at hindi rin siya gumalaw. Nang mapagtanto ko ang ginawa ko ay kaagad akong lumayo sa kaniya. “Hala sorry. Sorry Kiel. Hindi ko sinasadya na yakapin ka. Na-excite lang kasi talaga ako. Sorry talaga.” Hinging paumanhin ko.“I-its okay.” Tumikhim pa siya bago niya sabihin iyon. “So, nagustuhan mo ba ang lake?”“Gustong-gusto ko dito. Sobra.” Malaki ang ngiti ko nang sabihin ko iyon.“Glad you liked it.”“Kaya thank you talaga sa pagdala mo sa akin dito. Noon pa lang talaga ay gusto ko ng makapunta sa mga ganitong lugar.”“You’re always welcome.”“Pero sayang lang.” Nanghihinayang na sabi

Maaga pa lang ay napaka-energetic ko na habang papasok ako sa opisina. Ang init ng araw ay nagre-reflect sa ngiti ko habang naglalakad ako sa sidewalk. Habang naglalakad ko papunta sa office namin ay bumungad kaagad sa akin ang lobby ng kompanya na punong-puno ng mga bagong mukha o mas mabuting sabihin ko na mga bagong empleyado dito sa kompanya ni Sir Kaiden. Napansin ko naman na abala yung iba sa mga gawain nila. Sa kakatingin ko sa mga bagong empleyado ay isang tao ang kaagad na nakakuha ng atensiyon ko. Isang lalaking pamilyar ang tindig at ngiti habang busy ito sa pakikipag-usap kay Sir Kaiden. Natigilan ako at halos mahulog ang mga dala ko na folder nang makilala ko na kung sino ang lalaki na kausap ngayon ng boss ko.“Kiel?” Bulong ko sa sarili ko.Hindi ako pwedeng magkamali. Si Kiel nga.Naramdaman siguro ni Kiel ang presensiya ko dahil nakita ko na lumingon siya at kaagad siyang tumingin sa direksiyon ko. Napalitan ng malawak na ngiti ang pagkagulat ko nang gawin niya iyon.

Maaga pa lang ay nagising na ako. Kaagad akong bumangon at inayos ko muna ang higaan ko bago ako lumabas ng kwarto ko para maghilamos. Matapos kong maghilamos ay kaagad akong naglakad sa may pintuan ng apartment ko para buksan ang pinto ng sa ganun ay makapasok ang preskong hangin sa loob. Pero nang buksan ko ang pinto ay kaagad na bumungad si Kiel sa harapan ko.“I bought you breakfast and medicine for your allergy. The doctor advised you to eat healthy and light food.” Sabi niya sa akin pero hindi ko siya pinansin.Tinalikuran ko lang siya at naglakad na ako papunta sa kusina. Kaagad naman siyang sumunod sa akin at nang makarating kami sa kusina ay siya na mismo ang naghain ng binili niyang pagkain. Dahil hindi pa ako nakakapagluto ay kinain ko na lang ang pagkain na binili niya. Hindi ko pa rin siya pinapansin hanggang sa natapos akong kumain at maligo.Nang maihanda ko na ang sarili ko papunta sa trabaho ay dire-diretso akong naglakad palabas ng apartment ko. Sumunod naman si Kiel

Kinabukasan ay sabay kaming pumasok ni Kiel sa trabaho. Busy ako sa kakatype sa keyboard ng PC ko nang bigla siyang kumatok sa bahagyang nakabukas na pinto ng office namin. Lahat kami na nasa loob ng office ay kaagad na napalingon sa kaniya dahil sa ginawa niyang pagkatok.“Marie, come out for a second.” Pagtawag niya sa akin. Kaagad naman akong tumayo at naglakad palabas ng office.“Did Tita asked you to pass a message to me?” Tanong ko sa kaniya nang makalabas na ako sa office namin.“Paano mo naman nasabi na iyon ang pakay ko sayo?” Tanong din niya sa akin.“If it’s related to work, there’s no need for you to call me here. If ayaw mo naman na marinig ng mga kasama ko ang sasabihin mo, that means it’s a family affair.” I concluded.“It’s not a family affair. You were the one who told me to bring you along when I’m going to meet Khiara, right?” Tanong niya na ikinatango ko. “This afternoon, I need to attend an industry summit on Kaiden’s behalf. Khiara will be there as well. As for y

Nang makabalik ako sa opisina namin ay kaagad akong nilapitan ng mga kasama ko. They all comforted me in different ways that they know.“This all happened because of me. I should’ve expected that this would happen and prepared a contingency plan.” Paninisi ko sa sarili ko.“Ay naku, huwag mong sabihin iyan.” Sabi naman ni Zye sa akin.“Nagtataka lang ako. Noong sinubukan nating mag-upload ng file sa server, hindi naman iyon nawala. Maliban na lang kung i-delete natin iyon ng manually.” Sabi ni Katie na ikinatingin ko sa kaniya.“Marie, ano na ang gagawin mo niyan?” Tanong ni Luke sa akin.“May mga clips pa ako para sa music video. I-edit ko na lang ulit.” Sagot ko naman.“I’m afraid that it’s too late now.” Sabi naman ni Yuno.“Iyan din ang sinabi ni Kiel sa akin.” Nakayukong sabi ko.“Sir Hiro.”Kaagad akong nag-angat ng tingin ko nang marinig ko iyon galing sa mga kasama ko. Ngayon ay nasa harapan naming lahat si Kiel.“The competition is due next, next day at 8 AM.” Anunsiyo niya n