บททั้งหมดของ Mafia Series 2: The Mafia's Assasin Wife: บทที่ 11 - บทที่ 20

Xiana’s POVMabilis akong naglakad sa hallway ng gusali ni Gunter, hindi alintana ang bigat ng misyon ko ngayong gabi. Kailangan kong makita siya bago ako tumuloy sa operasyon ko bilang isang agent. Ang target ko—ang anak ni Mayor Lazaros—ay malapit nang dumating sa bansa, at wala akong oras na sayangin. Ngunit kahit gaano ko kagustong iwasan si Gunter ngayong gabi, hindi ko mapigilan ang sarili kong puntahan siya.Hindi ko alam kung dahil ba sa mga sinabi niya noong huli kaming magkausap o dahil gusto ko lang siyang makita bago ako sumabak sa panganib. Sa totoo lang, hindi ko na alam kung alin ang mas delikado—ang misyon ko o ang nararamdaman ko para kay Gunter.Pagdating ko sa opisina niya, hindi ko na kinatok ang pinto. Sanay na akong basta na lang pumapasok, kaya ganoon din ang ginawa ko ngayon. Ngunit pagpasok ko, para akong binuhusan ng malamig na tubig sa nakita ko.Isang babae ang nakaupo sa harap ng desk ni Gunter—isang babaeng hindi ko inakalang makikita ko pang muli.Si Wint

Xiana’s POVMabilis akong naglakad palayo, pilit na hindi lumilingon kina Gunter at Winter. Ramdam ko pa rin ang init ng hawak ni Gunter sa braso ko kanina, at ang malamig na pang-aasar sa boses ni Winter. Pero wala akong panahon para doon."Agent Mili, I'm heading to the VIP lounge," pabulong kong sabi sa earpiece habang pinapanatili ang kumpiyansa sa bawat hakbang."Good. The target is already inside. Be careful, Xiana," sagot niya.Pagdating ko sa VIP lounge, agad kong naaninag si Marco Lazaros—ang lalaking dapat kong bantayan. Nasa gitna siya ng isang seryosong usapan kasama ang dalawang lalaking hindi ko pa nakikilala.Naglakad ako patungo sa bar, kunwaring walang pakialam, pero sinisigurado kong nasa linya pa rin ng paningin ko si Marco. Ininom ko ang isang cocktail na iniabot ng bartender, kahit pa alam kong hindi ko dapat sayangin ang kahit isang segundo rito."Agent Rose, I need an ID on the two men he's talking to," mahina kong bulong habang kunwaring naglalaro sa yelo ng in

Gunter’s POVNang makalayo si Xiana, nanatili akong nakatayo roon, pilit na inuunawa ang mga nangyayari. Hindi ako tanga—alam kong may tinatago siya. At hindi ko kayang hayaan siyang mapahamak.“Gunter,” mahina ngunit may diin na tawag ni Winter. “Mukhang hindi lang simpleng pagkikita ang nangyari rito, ah.”Hindi ko siya sinagot, bagkus ay ibinaling ko ang tingin ko sa direksyon kung saan nawala si Xiana. Alam kong may kinalaman ito kay Marco Lazaros.At kung tama ang hinala ko… pareho kaming may target ngayong gabi.“Gunter, are you listening?” untag ni Winter, bahagyang naiinis."Winter," malamig kong sabi, saka ko siya hinarap. "What do you know about Marco Lazaros?"Napataas ang kilay niya. "What kind of question is that?""I'm serious," madiin kong sagot. "Tell me what you know."Saglit siyang nanahimik, pero maya-maya ay bumuntong-hininga at bahagyang lumapit sa akin. "He's one of the most powerful men in the underground business. Everyone fears him. But you already know that,

Xiana’s POVKasama ko si Gunter ngayon, pauwi na kami sa bahay.“Tita called, kakausapin niya daw tayong dalawa,” he said.I just rolled my eyes, naiinis pa rin ako sa kanya. Buti na lang at okay si Milisa—malalagot talaga ako sa pinsan ko ‘pag nagkataon.“Xiana, I’m talking to you,” sabi niya sa akin. I’m still not gonna talk to him, and that’s final. Sabihan ko na lang si Marten na nasabi ko kay Drack ang impormasyon tungkol kay Marcos.Bigla niyang tinigil ang sasakyan kaya tinignan ko siya. Nakakunot naman ang noo niya sa akin.“Ano?” galit na sabi ko sa kanya.“Talk to me… Is this because of what happened earlier?” sabi niya sa akin. His eyes met mine. I can see the softness in his eyes while talking to me.“Oo,” sagot ko. I don’t want to look at him straight in the eyes dahil alam kong masasabi ko lahat ng sekreto ko sa kanya ‘pag nagkataon.“I just want you safe, Xiana… You’re a very special person to me. I just want to protect you kasi noon, hindi ko ‘yan nagawa sa magulang ko

Xiana’s POVAng hangin ng gabi ay malamig, pero hindi nito napawi ang init na naiwan sa balat ko mula sa titig ni Gunter kanina. Sinubukan kong ipagpag ang pakiramdam, pero kahit anong gawin ko, patuloy itong gumagapang sa isip ko.Nagmamadali kaming lumabas ng underground club, palihim na binabantayan ang paligid. Alam naming hindi ligtas ang lugar na ‘to, lalo na’t may mga matang laging nagmamasid.Gunter walked beside me, his usual intimidating presence looming over me. “We need to leave—fast,” bulong niya habang maingat na lumilingon sa paligid.Bago pa ako makasagot, isang malakas na tunog ng baril ang bumasag sa katahimikan.BANG!Napayuko kami pareho, agad na sumilong sa isang nakaparadang sasakyan.“Shit,” bulong ko habang pinipilit silipin kung saan nanggaling ang putok.Gunter pulled me closer, his grip firm on my wrist. “Stay close to me,” utos niya, ang boses niya ay mas mababa at mas matigas kaysa kanina.Dinig na dinig ko ang tunog ng mga yabag sa malapit. Ilang segundo