บททั้งหมดของ The Billionaire's Unforgotten Love: บทที่ 231 - บทที่ 240

“What do you mean, Agent Von? Hindi na babalik si Constello?” asik ni Dominic nang ibalit ni Evony ang nangyari.“He’s with a woman named Jennifer, sir. Ang sabi ay lilipad sila papuntang ibang bansa para mamanhikan sa pamilya ng babae,” paliwanag ni Evony kahit na tila ay hinahalukay na naman ang kanyang sikmura.Tumaas naman ang kilay ni Dominic at pinagmasdan ang mabigat na ekspresyon ng dalaga. Medyo mugto ang mga mata nito at namumula ang ilong. Halatang wala rin sa sarili.“Ibig mo bang sabihin ay hindi na siya babalik dito? Tuluyan niya ng nilisan ang Duello?” Dominic slowly asked.Isang iling lamang ang ibinigay ni Evony bago naglabas ng malalim na buntong-hininga ang lalake. Napasapo sjya sa kanyang sintido habang napapamura nang mahina.“He can't just leave us like this! We're in the middle of a huge mission! Parte siya rito!” histerikal na wika ni Dominic.Napayuko si Evony hindi para humingi ng paumanhin, ngunit para hindi makita ni Dominic ang sakit sa mga mata niya.“I-I

They say time moves slower when you’re sad or depressed. Mas mabilis daw ang takbo ng oras kapag mas masaya ka. Ngunit para kay Evony, mas mabilis ang takbo ng oras dahil unti-unti niya na ang nararamdaman ang pinagsamang pagod at kaba para sa paparating na coronation night. It's been a hell of weeks, like a month, of long suffering. Sa bawat pagsikat ng araw na wala si Gabriel ay parang lalo siyang pinapatay. Marami na ang nangyari sa paglipas ng panahon. Nailibing na si Anjo at ang pamilya niya ay nanirahan na sa ibang bansa. Sagot na rin ng Duello ang pamumuhay nila ngayon hangga’t hindi pa sila nakakabangon. Si Anjo kasi ang breadwinner ng kanilang pamilya at ang sinasahod niya sa Duello at benepisyong natatanggap mula sa gobyerno ay sapat na upang buhayin sila. Kaya naman noong namatay si Anjo, huminto rin ang ikot ng buhay ng naiwan niyang pamilya. Alam ni Dominic na hindi matutumbasan ng pera ang buhay ni Anjo. Galit na galit rin ang pamilya nito sa buong organisasyon ngunit h

Nanindig ang balahibo ni Evony sa pamilyar na boses ng lalake sa likod niya. Nang lingunin niya ito ay sumalubong sa kanya si Roman na nakatitig sa ultrasound copy na nasa kamay niya.“S-Sir!” gulat na bulalas ni Evony. Pasimple niyang itinago ang papel sa likod niya. “A-ano pong ginagawa niyo rito?”“You didn’t need to hide it from me, Evony. I already saw it,” walang emosyon na sagot lamang ni Roman sa kanya. “You're pregnant?”Evony couldn’t answer. Kahit na wala ng point ang pagsisinungaling kay Roman dahil nakita na ito ng lalake, hindi niya pa rin masabi ang totoo dahil sa pag-aalinlangan.“Sir…”“You know what will happen right?” Roman took a step towards Evony, making her gulp in nervousness. “Sa oras na malaman ito ni Sir Dominic—”“I will not quit Duello, sir,” may paninindigang putol ni Evony kay Roman.Gumuhit ang gulat sa mukha ng lalake. Inasahan niya lahat ng sagot na pwede niyang makuha kay Evony ngunit hindi ang pagsasabi nitong hindi siya aalis ng Duello sa kabila ng

FEBRUARY 21. The night of the coronation. Ang pinakahihintay ng mga Constantino at ng buong Duello.Nasa labas pa lang ng venue ay damang-dama na ang malamig na simoy ng hangin sa loob ng limang SUV na siyang sinasakyan nina Evony at ng buong Duello. May back-up ding tatlo pang van na siyang tauhan ng Cascara Grounds na ipinadala mismo ng underground government na nagpo-protekta sa kanila sa bawat misyon. Ngayon ay mas malaki na ito, mas marami na dahil alam ng lahat na ngayong gabi lamang ang kanilang magiging pagkakataon upang tapusin ang kadiliman na dala ng mga Constantino.Nasa unang SUV sina Dominic, Roman, Evony, at Lori kasama ang limang compartment box ng mga armas na inimport pa nila mismo mula sa ibang bansa. Sinigurado nilang de-kalibre ang mga ito upang maiwasan ang pumalpak sa misyon. May kanya-kanya rin silang suot na bulletproof vest at mga bala na pang-reload. Kung titingnan, tila isang batalyon ng mga sundalo ang kanilang suot dahil sa camouflage cargo pants nila na

Muling narinig ni Evony ang boses ng babae na iyon sa stage. Ngunit ngayon ay wala naito sa likod ng kurtina, kundi nasa harap na nila mismo, nakatayo sa gitna ng stage at proud na proud sa kumikinang na gold tube gown na suot nito. Evony squinted her eyes to get a clear look of the woman’s face. Pamilyar na pamilyar talaga ang boses sa tainga niya kaya hindi pwedeng hindi niya kilala ang babaeng ito. Dahil nasa gilid siya, hindi niya gaano makita ang nasa stage dahil na rin sa stage light na naka-focus sa sentro noon.“Pambihira. Napakaliwanag naman ng stage. Kulang na lang ay kunin na ni San Pedro kung sino man ‘yang babaeng ‘yan, eh,” hindi niya maiwasang bulong sa sarili. Nilibot niya ang kanyang mga mata at natagpuan si Lori sa tabi ng isang binata na anak ng isa sa mga bisita roon. Nakayapos pa ang kamay ng lalake sa bewang ng kaibigan niya na para bang matagal na silang magkasintahan.Napailing na lamang si Evony sa galing ng pag-akting ng kaibigan niya. Sigurado siyang hahag