บททั้งหมดของ The Pilot’s Secret Wife: Second Chances in the Sky: บทที่ 21 - บทที่ 30

Pagkaraan ng limang oras na biyahe, sa wakas ay nakarating na sila sa bahay ng mga magulang ni Daniel. Si Lila na medyo pagod mula sa biyahe, ay nag-ayos ng sarili at iniayos ang mga gamit sa likod ng sasakyan. Si Mia na mahimbing na natutulog sa buong biyahe, ay nagising na lamang nang maramdaman ang pag-umpisa ng sasakyan sa paghinto."Nandito na tayo, baby!" maligaya at excited na wika ni Lila habang inaayos ang sarili at tinutulungan si Mia na magising."Ano?!" tanong ni Mia na parang naguguluhan habang pinapahid ang mga mata. "Dito na tayo?!""Opo, nandito na tayo sa bahay ng lolo't lola ni Tito Daniel," sagot ni Lila na may ngiti sa mukha, "Magsisimula na ang masayang bakasyon natin."Sa kanilang pagbaba mula sa sasakyan, agad silang sinalubong ng magulang ni Daniel. Ang mag-asawang sina Mr. Alberto at Mrs. Rosalinda ay matagal nang naghihintay at nag-prepare para sa kanilang pagdating. Masaya ang kanilang mga mukha nang makita si Daniel, at halos hindi magkamayaw sa tuwa."Dani

Pagpasok nila sa bahay, abala ang lahat sa paghahanda ng merienda. Si Mrs. Rosalinda ay nagluluto ng turon habang si Mr. Alberto naman ay gumagawa ng mainit na tsokolate."Ang bango!" sabi ni Mia habang lumapit sa kusina."Haha! Gusto mo bang matutong gumawa ng turon, Mia?" tanong ni Rosalinda."Opo, Lola!" masiglang sagot ng bata.Lumapit si Lila sa tabi ni Mia at tinulungan ito sa pagbalot ng turon. Masayang pinanood ni Daniel ang dalawa habang tahimik na nag-iisip. Kahit anong pilit niyang ituon ang sarili sa kasalukuyang kasiyahan, hindi niya mapigilan ang pag-aalala sa natanggap niyang tawag.Habang kumakain sila, nagpatuloy ang masayang kwentuhan."Alam mo, Lila," sabi ni Mr. Alberto habang humihigop ng kanyang kape, "Noong bata pa si Daniel, mahilig din siyang magtanim. Pero palaging nalalanta ang halaman niya kasi nakakalimutan niyang diligan!"Nagtawanan ang lahat habang umiiling si Daniel. "Papa naman! Hindi naman laging nalalanta!""Haha! Eh ano, lumalaki ba ang halaman mo

Malamig ang hangin nang bumaba sina Lila at Daniel sa harap ng kumpanya. Sa labas pa lang, ramdam na nila ang tensyon sa paligid. Halos lahat ng empleyado ay nakatayo malapit sa opisina ng management, nagbubulungan at palihim na sumisilip sa loob.“Ma’am Lila!” tawag ng isang staff habang mabilis na lumapit sa kanya. “Salamat at dumating kayo. Si Sir Ethan… nagwawala po sa loob.”Nagpalitan ng tingin sina Lila at Daniel bago siya sumagot. “Gaano kalala?”“Kanina pa po siya nagsisigaw at hinahanap kayo. Hindi namin mapakalm—”BLAG!Naputol ang usapan nila nang marinig ang malakas na tunog ng bumagsak na gamit mula sa loob ng opisina ni Ethan.Napapitlag ang mga empleyado. Ilang saglit pa, bumukas ang pinto at lumabas si Sarah, halatang balisa. Gusot ang kanyang uniform at tila nanginginig ang mga kamay niya.“Sarah!” tawag ni Daniel. “Anong nangyari?”Nilingon sila ni Sarah, puno ng lungkot ang mukha niya bago siya humawak sa braso ni Lila. “Lila, huwag kang pumasok! Hindi niya alam ku

Sa sobrang pagod nilang dalawa sa pagluto kagabi, halos hindi na sila nagusap habang kumakain at natulog ng magkatabi sa kwarto ni Ethan.Habang dumadampi ang liwanag ng araw sa kusina, maingat na hinahalo ni Lila ang kanyang tasa ng tsaa. Ang init ng mug sa kanyang mga kamay ay tila nagbibigay ng ginhawa, isang kaibahan sa magulong damdamin na patuloy na umiikot sa kanyang puso. Habang nakaupo siya sa mesa, sulyap siya kay Ethan, na abala sa pagpapalit ng toast sa kawali.Ilang oras na ang nakalipas mula nang kanilang pag-usap kagabi, at ang atmospera sa bahay ngayon ay tila naiiba. Mas konti ang tensyon. Mas... puno ng pag-asa."Dito," sabi ni Ethan, sabay abot ng isang plato ng maayos na toasted na tinapay kay Lila. Naupo siya sa kabila ng mesa, ang tingin niya ay nanatiling nakatutok kay Lila bago nito kinuha ang sarili niyang tinapay. "Inihanda ko ito tulad ng gusto mo."Magaan na ngumiti si Lila, ang kanyang mga mata ay sumalubong sa kanya. Mayroon talagang kakaibang pakiramdam

Kinabukasan, nagising si Lila na may kabuntot na kalituhan sa kanyang isipan. Masakit ang ulo mula sa kakaisip, at ang kanyang mga mata ay mabigat. Laging ganito—magulo ang kanyang mga thoughts, parang may kumakalabit sa kanya, ngunit hindi niya kayang sagutin.Siya lang mag-isa, at puno ng tanong. Naisip niya na kahit anong gawin, kailangan pa rin niyang harapin ang mga bagay na naiwan niyang hindi nasabi kay Ethan. Ngunit may ilang bagay pa siya na kailangang ayusin sa kanyang sarili bago ito magawa.Agad niyang dinala ang mga gamit sa opisina at naglakad patungo sa parking lot. Hindi siya sigurado kung paano sasabihin kay Ethan ang mga nararamdaman niya. Napagpasyahan niyang puntahan siya sa apartment nito—maging direkta na. Hindi siya magtatagal doon, pero kailangang gawin ito.Habang nagmamaneho patungong apartment ni Ethan, naiisip ni Lila na baka hindi pa siya handa na makita siya sa ganoong kalagayan, ngunit ang pakiramdam na hindi siya makaalis sa mga tanong na iniwan sa kani