ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / BOOK 2: Maid For You Too / บทที่ 1 - บทที่ 10

บททั้งหมดของ BOOK 2: Maid For You Too: บทที่ 1 - บทที่ 10

44

PROLOGUE

" Javianna, baby, dito ka lang sa malapit! Huwag kang lumayo at baka mawala ka! " may pag-aalalang sigaw ni Anna sa kaniyang apat na taong gulang na anak, na abala sa paglalaro ng buhangin kasama ang mga kaklase sa playground." But, Mom, kukuha lang po kami ng rocks doon po sa grass! " sagot ng bata, sabay turo sa isang bahagi ng playground kung saan may mga batong nakapalibot sa isang halaman." Naku, hindi puwede ata doon. Mapagalitan tayo at display yata yon sa halaman, " ani Anna saka naghanap ng bato sa paligid nya. " Ito na lang, oh. Ang daming rocks dito. Saan niyo ba gagamitin? "" That's so small, Mom. " Nakasimangot na hayag ng bata, saka naghanap ng ibang may kalakihang bato para ilagay sa mga dalang laruang sand bucket. Nagsimula ring maghanap ng bato ang tatlong batang kasama ni Javianna bago sila bumalik sa puwestong kung saan may binunuong sand castle.Ngumiti na lamang si Anna bago tumayo at bumalik sa bench kung saan sya nakaupo kanina. Pinanood nya ang anak na masay
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 01

CHAPTER 01 " Hello, Este! Kumusta kayo dyan ni Sir? " Kitang-kita ang excitement sa mukha ni Anna habang kumakaway sa harap ng phone na hawak nya. Makikita sa screen ang mukha ni Estrella, malaki rin ang ngiti habang kumakaway pabalik sa kaniya. " Maayos naman kami dito, Anna. Kayo diyan, kumusta? " tanong pabalik ni Estrella, iginilid bahagya ang cellphone upang ipakita sa tabi niya si Sebastian na abala sa pagkain ng takoyaki. Saglit itong kumaway sa camera bago subuan si Estrella. " Wow, ang sweet naman noon, Sir! " Kinikilig na komento ni Anna na ipinatong ang cellphone sa isang container upang ito'y tumayo. Pinagpatuloy niya ang paghihiwa ng carrots para sa nilulutong sopas. " Pero maayos rin naman kami dito, Este. Wala si Manang Susan ngayon, halos kaaalis lang para mag grocery. Maulan ngayon dito kaya naisip naming magluto ng sopas." " Hala, sopas? Na-miss ko bigla yan, ah. May bagyo ba ngayon dyan? " tanong ni Estrella matapos nguyain ang pinakain sa kaniyang takoyaki. "
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 02

CHAPTER 02 “ Ano kayang balita sa naging lakad niya? “ Pabulong na tanong ni Anna sa sarili habang nag c-cellphone, abala sa panonood ng mga random clips sa Pipol’s nang maalala ang naging pag-uusap nila kaninang tanghali ni Javier. Hindi siya makapali at para bang hindi niya magagawang makatulog hanggat hindi niya nalalaman ang resulta ng gagawing pakikipag-ayos ni Javier sa ina nito. Bumangon si Anna mula sa pagkakadapa sa kaniyang kama para makapag-isip nang maayos dahil balak niyang i-message ang binata para kumustahin ito. Alas-nuebe na nang gabi, pero parang bente-kuwatro oras na simula nang umalis si Javier. “ Kumusta, Sir? Anong balita? “ sambit ni Anna habang tinitipa ang mensaheng ipapadala ngunit binura din niya nang makaramdam ng pag-aalinlangan. “ Baka naman isipin niya ang chismosa ko? Hindi ba puwedeng concern lang as a friend? “ “Sino kausap mo, Anna? “ Gulat na napalingon si Anna sa pinto nang marinig ang boses ng mayordoma. Nakasilip ito sa maliit na awang ng pi
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 03

CHAPTER 03 Mula pagsakay ng eroplano hanggang sa pagbaba ay hindi nawala ang malaking ngiti sa labi ni Estrella habang nilalanghap ang hangin mula sa bansang kaniyang sinilangan. Hindi alintana ang maalikabok at mainit na panahon sa kaniya nang makalabas ng airport. Para siyang isang batang excited umuwi, habang ang kasama naman niya ay kunot ang noo habang panay ang tingin sa relos. “ Nasaan na kaya si Manong Cesar? After lunch sabi ko dapat nandito na siya, “ ani Sebastian saka dinukot ang phone para tawagan ang driver nang hawakan ni Estrella ang kamay niya kaya napalingon siya rito. “ Hayaan mo na, hindi nama tayo nagmamadaling umuwi di ba? Saka tignan mo, mukhang traffic din. “ Nginuso ni Estrella ang mga sasakyan na nasa kabilang kalsada malapit sa harap nila. May kabagalan ang usad kaya muling nagpakawala nag malalim na buntong hininga si Sebastian. Natawa si Estrella, inilibot ang paningin sa paligid para maghanap ng bakanteng upuan ngunit wala siyang makita. “ Gusto mo pas
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 04

CHAPTER 04 “ Parang masyadong maraming lumpiang shanghai ginawa ko, ngayon? Naka dalawang palanggana ako, oh!” ani Luz nang makita ang mala-bundok na lumpiang shanghai sa dalawang palanggana sa harap niya. “ Wala pa yata sa trenta ang bisita na darating mamaya. Isang palanggana na lang muna siguro lutuin ko. “ “ Matataba rin kasi ang pagkakagawa mo ate Luz, sakto lang ‘yan. Tingin ko nga mukhang ubos iyang dalawang palanggana na ‘yan mamaya. Lutuin na natin lahat. “ Hikayat naman ni Toyang na inihahanda na ang malaking kawali na pag p-prituhan ng mga lumpiang shanghai. “ Magtago na lang po tayo ng ilang shanghai para kung sakaling maubos mamaya, at least mayroon po tayong naitabi, ‘di ba? Tiyak po kasing may mag uuwi rin mamaya, “ segundo ni Anna na nakisingit sa usapan habang hawak ang mga plato na dadalhin sa garden. “ Nagtago na rin po pala ako ng maja blanca sa kuwarto natin. “ Agad namang sumang-ayon ang dalawang kasambahay na kinahagikhik ni Anna bago tuluyang lumabas ng
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 05

CHAPTER 05 Napatitig na lamang si Javier sa screen ng cellphone niya matapos siyang babaan ng tawag ni Anna. Iyon ang unang pagkakataon na binabaan siya nito ng tawag dahil sa tuwing nag-uusap sila gamit ang mga cellphone nila, si Anna ang nakikiusap na si Javier ang pumutol g tawag kapag kailangan na nilang magpaalam sa isa’t isa. “ Hindi raw ako aalis sa puwesto ko? “ takhang tanong ni Javier, inilibot ang tingin sa banyo at sa tronong inuupuan niya. Bahagya siyang natawa bago ipatong ang cellphone sa gilid ng sink upang tapusin ang trabaho. Masakit ang mga binti ni Javier na naglakad palabas ng banyo gawa ng walang ka-plano-planong pag-akyat ng bundok kahapon kasama ang ilang kakilala at di kilalang joiners. Biglaan lamang iyon nang yayain siya at wala naman siyang nakikitang rason para tanggihan ito kaya naman sumama na siya. Hindi iyon ang unang pagkakataon na umakyat siya ngunit iyon ang unang pagkakataon na na-appreciate niya ang kagandahang benipisyo nito sa mental health
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 06

CHAPTER 06 “ Gusto ko na mag-asawa...” wala sa sariling sambit ni Anna habang nakatulala sa kawalan, ramdam ang bigat ng talukap ng kaniyang mga mata dahil sa sistema ng alak sa kaniyang katawan. Kanina pa siya pabalik-balik sa banyo upang magbawas ng kalasingan pero kadak balik sa mesa, isang can na naman ng alak ang nauubos niya. “ Lasing ka na? “ Natatawang tanong ni Javier, inilalagay na sa isang tabi iyong mga alak na naubos nila dahil nakakalat na ito sa mesa. “ Naka fifteen can rin tayo. Tama na siguro ‘to at baka mayari pa ako ni Seb at ni Estrella kapag nalaman nila ‘to. “ “ Sir, gusto ko na talaga mag-asawa. “ Buntong hiningang sumandal si Anna sa silya at ngumuso habang naluluha ang mga mata. “ Ayoko na sa sitwasyon ko. Na-realize ko na, oo nga ‘no? Hindi ko man lang magawang gastusan sarili ko nang hindi iniisip ang pamilya ko. Gusto ko kung ano iyong binibili ko, dapat mayroon din mga kapatid ko. Gusto ko kapag nakapunta ako sa isang lugar, dapat madala ko rin doon mga
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 07

CHAPTER 07 Mula sa mahimbing na pagkakatulog, nagising si Anna sa pamilyar na ringtone na isang minuto bago niya ma-realize na kaniya kaya dali-dali siyang napabangon mula sa kama para hanapin ang cellphone na natagpuan naman niya kaagad sa mesang nasa gilid niya. “ Hello? “ Bungad niya nang sagutin ang tawag, hindi na niya natignan kung sino ito dahil sa pagkataranta. Minsan lang may tumawag sa kaniya at palaging emergency kaya naman sa tuwing naririnig ang ringtone, kaba ang nangunguna sa kaniya. “ Hello, Anna? Kumusta?“ boses ni Estrella ang nasa kabilang linya. “ Hindi ka kasi nag r-reply sa text ko kaya tumawag na ako at nag-aalala ako sa’yo. Nakauwi ka ba sainyo kagabi? “ “ H-Ha? “ tila wala pa sa realidad ang isip ni Anna dahil sa biglaang gising at bangon. “ Ah, oo nakauwi naman ako saamin nang maayos. Sorry hindi ako nakapag text kagabi dahil sa sobrang pagod, Este. Inabutan din kasi ako ng ulan kaya hindi ako magkandaugaga. “ “ Hmm, ganoon ba? Hayaan mo na, ang maha
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 08

CHAPTER 08 “ Bakit tumatawa ka mag-isa diyan, Anna? May nakikita ka bang hindi namin nakikita? “ may pag-aalalang tanong ni Luz nang makita ang humahagikhik na si Anna habang nagpupunas ng mga plato at kubyertos. “ Okay ka lang ba, Anna? “ “ Okay lang ako, ate Luz. Sorry, may naalala lang po akong joke na ngayon ko lang na-gets. “ Pagsisinungaling ni Anna, nahihiyang napayuko nag may makahuli sa kaniyang nag d-daydream sa kalagitnaan ng trabaho. Hindi naman bago sa kaniya ang ganito, subalit iyong laman ng utak niya ngayon ay hindi puwedeng ibahagi sa iba. “ Ano naman ‘yon? “ Usisa ni Luz saka naupo sa silyang nasa harap ni Anna. “ Bilis, sabihin mo na habang wala pa akong ginagawa. Nakaka-curious naman yang tawa mo. “ “ Po? N-Naku, mamaya ko na iku-kuwento sainyo, ate Luz. Paparating si Manag Susan. “ Ngumuso sa Anna sa direksyon ni Luz na napalingon sa likuran at nakita ang mayordoma na naglalaad patungo sa kanila. “ Ay, iyong pinagagawa nga pala niya sa kusina, teka. “ Nagm
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 09

CHAPTER 09 Nanginginig ang mga kamay ni Anna habang nakatayo sa gilid ng kalsada, nag aabang ng jeep na sasakyan niya pauwi subalit ni isa sa mga jeep na dumaan ay puno o ‘di kaya naman ay ibang ruta ang dadaanan. Pinagpapawisan siya nang malamig, kumakabog ang kaniyang dibdib na sinamahan ng paninikip. Hindi niya alam kung alin sa emosyon niya ang ilalabas. “ Anna, sandali lang! “ rinig ni Anna mula sa likuran ngunit hindi na siya nag abalang lumingon nang sa wakas ay huminto na iyong jeep na hinihintay niya. Malalaking hakbang ang kaniyang ginawa para pumunta sa pintuan ng jeep ngunit bago pa siya makahakpang papasok, isang matanda ang napansin niya sa gilid niya, naghihintay na pumasok siya upang makapasok na rin ito sa loob at makaupo. “ Isa na lang ang kasya. Ibigay mo na sa matanda, hija! “ Hiyaw ng jeepney driver kay Anna na nahihiyang humakbang paatras upang ibigay sa matanda ang bakanteng upuan sa loob ng jeep. “ S-Sasabit na lang po ako, Kuya! “ ani Anna habang hinihinta
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12345
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status