บททั้งหมดของ Ang Lihim Na Dalaga ng Amo: บทที่ 161 - บทที่ 170

"Kaya, iyon ang dahilan kung bakit hindi sinabi sa iyo ni Terra sa lahat ng oras na mayroon siyang relasyon sa isang lalaki dahil ang lalaking iyon ay si Jordan?" Tanong ni Damien para makasiguro kahit na dati na niyang narinig ang kuwento mula sa kanyang asawa tungkol kay Jordan at kay Terra.Tumango si Bellerien bilang pagsang-ayon sa sinabi ng kanyang asawa. Sa anumang kaso, kailangan din niyang sabihin sa kanyang asawa dahil malalaman din nito ang katotohanan sa malao't madali. Maaari rin na sa hinaharap ay magpakasal si Terra kay Jordan na kung saan ay wala silang magagawa kundi tanggapin at ipagdasal ang kaligayahan ni Terra upang mangyari ang nais ng kanyang matalik na kaibigan.Bumuntong-hininga si Damien, talagang hindi niya inaasahan na sa huli ay patuloy pa ring nasa paligid niya si Jordan. Samantalang, talagang binigyan na niya si Jordan ng isang mahalagang aral tungkol sa kung gaano kahirap ang buhay sa ekonomiya, dagdag pa na kinailangan ding mawala kay Jordan ang kanyan

"Saan ang bahay mo, ang ibig kong sabihin, bahay na mapupuntahan mo bukod sa bahay ng lalaking 'yun?" Sabi ni Jason na hindi man lang tumitingin kay Velo at walang anumang ekspresyon.Natahimik si Velo dahil hindi niya alam kung paano sasagutin ang tanong ni Jason. Ang totoo, wala siyang mapupuntahan dahil matagal nang naghirap ang kanyang mga magulang, at wala ring naiwan pagkatapos nilang mamatay dahil sa sakit ilang taon na ang nakalipas. Ang bahay na dati niyang tinitirhan kasama ang kanyang mga magulang ay inuupahan lamang. Kaya, pagkatapos niyang pakasalan ang lalaking 'yun na si Beni, doon na lamang siya nakatira kung saan nakatira rin si Beni."Bakit ka tumahimik?" Tanong ulit ni Jason, tiningnan si Velo para makita ang ekspresyon nito, saka bumuntong-hininga at muling tumingin sa harap kung saan siya nakatingin kanina pa.Pilit na ngumiti si Velo at sumagot, "Wala akong ibang tirahan kundi ang bahay na tinitirhan ko kasama si Beni. Kaya, maaari mo akong ibaba kahit saan," sag

Ngumiti si Valerie habang yakap ang braso ng kanyang Ama, at sumandal ang kanyang ulo doon. Gaya ng kanilang nakaugalian tuwing gabi, silang dalawa ay nasa hardin sa gilid ng bahay habang pinagmamasdan ang langit na may ilang bituin na nagpapaganda roon. Ang totoo, ang nakaugaliang iyon ay nagsimula sa kanyang inang si Valerie na madalas yayain ang kanyang asawa at anak na umupo roon at tangkilikin ang ganda ng mga bituin sa langit ng gabi."Ama, hanggang sa mga sandaling ito, patuloy mo pa rin bang nami-miss si Ina?" Tanong ni Valerie na bigla na lamang nakaramdam ng labis na lungkot dahil kinailangan niyang muling maalala ang kanyang ina kahit na matagal na ang panahon ang nakalipas.Ngumiti si Jordan at tumango. Ang pangungulila na kanyang nararamdaman para sa kanyang yumaong asawa ay hindi kailanman nawala kahit na sampung taon na ang nakalipas."Buti na lang, maraming oras ang ginugol namin ni Ina nang magkasama at talagang nabuhay kami bilang mag-asawa na nagmamahalan nang walan

"Sigurado na mahirap din ito para sa iyo, hindi ba?" Tanong ni Bellerien kay Valerie na nakaupo sa tabi niya.Sa ngayon, silang dalawa ay nasa garden sa tabi ng bahay. Pinag-uusapan ang isang bagay na may kaugnayan kay Jason.Tinitigan ni Bellerien si Valerie na may tingin na mukhang hindi komportable. Alam niya rin na nakakaramdam din siya ng pagkakasala dahil hindi niya napigilan ang kanyang biyenan na huwag ipagkasundo sina Valerie at Jason. Kahit na walang sinabi si Valerie, pero alam na alam ni Bellerien na hindi rin nagugustuhan o hindi gusto ni Valerie ang pagkakasundong iyon."Si Kuya Jason, tiyak na magpapakasal siya balang araw. Kaya, hindi na kailangang mag-alala tungkol sa bagay na iyon, 'di ba Tiya?" Sabi muli ni Valerie pagkatapos ay ngumiti na tumingin kay Bellerien.Pinilit ni Bellerien ang kanyang ngiti. Kung iisipin niya gaano man kadalas, sa ngayon ay nakakaramdam din siya ng pagkakasala dahil sumang-ayon siya sa pagkakipag-usap kay Jason at kay Valerie na sa huli a

Napabuntong-hininga si Valerie matapos makita ang listahan ng mga order ng tinapay na dapat ihatid. Dahil Biyernes ngayon, araw kung kailan nag-o-order nang napakaraming tinapay ang kumpanya ni Jason para sa mga empleyado nito, wala siyang magagawa kundi gawin din iyon. Ngayon, ang responsable na karaniwang nagmamanman sa pagpapadala ng tinapay sa kumpanya ng pamilya Ordhon ay nasa maternity leave, kaya sa loob ng 3 buwan, tuwing Biyernes ay sasamahan at babantayan ni Valerie mismo ang paghahatid ng tinapay na may 10 variant ng lasa na may kabuuang 100 libong tinapay. Oo, hindi ganoon karami ang empleyado na nagtatrabaho sa kumpanya ng Ordhon, ngunit sinasadya nilang maglaan ng napakaraming tinapay.Pagdating sa pangunahing lobby, naghihintay ngayon si Valerie para sa box truck na karaniwan niyang ginagamit sa paghakot ng tinapay dahil hindi siya mas mabilis kaysa sa box truck na iyon. Napabuntong-hininga si Valerie, buti na lang at dumating sila nang mas maaga kaysa sa oras ng trabah