บททั้งหมดของ Bilyonaryong Kapitan (SPG): บทที่ 51 - บทที่ 60

“Lyl, kanina ka pa tahimik dyan! What’s wrong?” Napatingin ako kay Razen at nakitang kumakaway ito sa akin. Nandito kami ngayon sa palayan at sa nangyari sa amin ni Raze kanina, hindi ko magawang tumingin sa kanya o makipag-usap. Kinakain ako ng hiya lalo na kapag naalala ko kung paano ko isigaw ang pangalan niya dahil sarap na sarap ako sa pag-angkin niya sa akin. Hindi lang ‘yon ang ginawa niya sa akin kundi kinakain niya rin ako ro’n at pinatuwád. Hindi ko na mabilang kung ilang posisyon ang nagawa namin sa malapad na batong ‘yon at tila nakarami kami. Kitang-kita ko rin kanina kung paano humalo ang katas naming dalawa sa tubig habang tuloy-tuloy ang pagbayô niya sa akin ng malakas, walang tigil na tila hindi napapagod. Ako na lang ang sumuko dahil nanginig na talaga ang katawan ko sa pagod kahit nasasarapan pa rin ako. The amount of pleasure that he gave me—it was more than I expected after one month of not seeing each other. Gigil na gigil kami pareho sa isa’t-isa. Buko

Sinulyapan ko si Raze at bahagyang natawa nang mapansin ko kung gaano kariin ang tingin niya sa lalaki na hanggang ngayon ay kumakaway pa rin sa akin habang nakangiti. Kakaway na rin sana ako pabalik nang pumisil na naman ang kamay ni Raze sa braso ko. "Bakit? Kaibigan ko naman 'yan," kaswal na sabi ko. "Kahit na. I guess siya na nga 'yong tinutukoy mo?" baling niya sa akin habang nanliliit ang mga mata. "Gusto mong lapitan? Sige. Pero hindi ka sasali sa amin sa paghahagis ng punlaan sa palayan." "Ang daya naman! Lalapitan ko lang 'yong tao para batiin. Masama na ba 'yon? Saka hindi pa naman tayo bati, ah!" Bahagyang nanlaki ang mga mata niya. "What? Anong hindi pa? I thought we're okay—Lylia!" "Bleh!" Dumila ako at sinalubong si Rufo saka nakipag-apir sa kanya. "Kamusta? Tagal nating hindi nagkita sa palayan, ah. Ano? Compete tayo ulit? Kung sinong maunang makatapos, manlilibre!" "Sige ba! Sa isawan ni Mang Kanoy sa bayan? Naku! Namimiss ka na nga noon dahil hindi ka n

Nagtawanan muli kami ni Mang Nikolas. Pumayag lang naman ako dahil alam kong katuwaan lang. Napaka-kj ko kung pati 'yon tatanggihan ko. Ika nga nila, dapat marunong kang makisama saka mukhang okay lang naman kay Raze. Mararamdaman ko kapag ayaw niya. It's either magwa-walk out siya or hindi niya ako papansinin. "Hali ka rito, hija." Lumapit ako kay Mang Nikolas nang senyasan niya akong lumapit sa kanya. Hinigpitan ko lang din ang pagkakahawak sa salakot ko dahil pakiramdam ko tatangayin ng malakas na hangin. Mahangin dito sa palayan kaya minsan 'di ramdam ang init ng araw. "Dalawa tayong magbabantay sa kanila," nakangiting wika ni Mang Nikolas. "Walang kampihan ha? Mukhang seryoso pa naman ang asawa mo." Tumawa ako ng mahina. "Lahat naman po yata sila seryoso." Si Razen nags-stretch na parang sasabak sa international boxing dahil may pasunto-suntok pa sa hangin na nalalaman. Si Rufo naman kanina pa minamasahe ang mga kamay habang si Raze, well, nonchalant ang atake. N

THIRD PERSON POV Habang abala ang lahat sa kasiyahan sa labas ng mansyon, walang patid namang kinakain ni Raze ang pagkababâe ng asawa niya. Mahigpit itong nahawak sa magkabilang hita ni Lylia, rinig ang pagsipsîp nito sa naglalawang hiwá ng babae, sarap na sarap na tila hindi na magawang tumigil. Sa kabilang banda, pabiling-biling ang ulo ni Lylia sa mahabang sofa, nakasandal at nakabukakang dinadama ang bawat dila ni Raze sa pagkababâe na halos ikatirik ng mga mata niya. Namimilipit siya sa sarap, kumikiwal ang katawan dahil sa 'di matawarang sarap na pinapalasap sa kanya ng asawa nito na kung kumain sa pvke niya ay parang wala ng bukas. "Aah~ R-Raze! Aah s-sarap! K-Kainin mo pa aah ahh ahh s-sige pa~ g-ganyan ahh hmm." Awang ang bibig nitong ungôl, pinagdidikdikan ang naglalawang pagkababáe sa bibig ng asawa. "I love eating your pvssy, asawa ko." Hingal na wika ni Raze at sinapo ang mayayamang dibdib ni Lylia saka nito muling kinain ang namumula at namamasang pvke ng as

“Kanina pa ako naghihintay sa bahay, ate. Kung hindi pa ako pumunta rito, hindi ko malalaman na…” napatingin siya kay Raze. “Ano ‘to? Ganun-ganun na lang, Ate Lylia? Nagkabalikan? Pagkatapos ng lahat ng pasakit na iniwan niya sa'yo? Babalikan mo na lang ng ganun kabilis?” “Lira, tama na ‘yan.” Awat ni Love. “Uuwi na kami.” “Hindi! Sasama sa atin si ate, Love!” Marahas nitong binawi ang kamay mula kay Love. “Umuwi na tayo ate.” Kalmado niyang sabi pero ramdam kong nagpipigil lang siya ng galit. “Ate, hindi mo ba ako narinig?” “I'll explain, Lira.” Raze chimed in. “Explain, Kapitan? Tingin mo papakinggan ko pa ‘yang paliwanag mo pagkatapos ng ginawa mo kay ate? Nang dahil sa babae mo—” “Lira!” I couldn't help but raise my voice. “Nagpaliwanag na siya sa akin.” Mapait itong tumawa. “Tapos naniwala ka naman agad? At bumigay? Ano? Kating-kati na ba—” “Lira!” sigaw ni Love at hindi napigilan sampalîn si Lira. “Ate mo pa rin si Lylia! Nagpapadala ka naman sa emosyon mo!” “L-L