Lahat ng Kabanata ng ชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!: Kabanata 181 - Kabanata 190

“อา...เสียวหอย อา...ผัวเลียเก่งจังเลย”นิ้วของมู่หรงสะกิดเขี่ยเม็ดเสียวของนางจนแข็งและบวาเป่ง ปลายลิ้นสอดเข้าไปในร่องรักรัว ๆ ราวกับธนูที่พุ่งเข้าไปตรงเป้า“เสียวหอยเหลือเกินผัวขา…อูยยย ข้าใกล้จะแตกแล้ว”มู่หรงยังคงละเลงลิ้นอยู่อย่างนั้นจนเขาทนไม่ไหว เขาทำให้หนานหงหงน้ำแตกคาปากของเขาไปแล้วนางโน้มกา

“เจ้ามีนามว่าอะไร” เด็กสาวตอบฉะฉาน “หยางอี้หงเจ้าค่ะ” จูอ๋องจึงเอ่ยต่อ“นามไพเราะยิ่งนัก แล้วกลิ่นกายของเจ้านี้เป็นกลิ่นจากกำยานหรือ”หยางอี้หงหันไปมองบิดาที่ก้มต่ำหมอบราบพื้น บิดาของนางเงยใบหน้าขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะตอบแทนบุตรสาว“เป็นกลิ่นกายของบุตรสาวข้าน้อยขอรับ กลิ่นเช่นนี้

หลายวันต่อมาช่วงเย็นยามซวี[1] ท่านแม่ของหยางอี้หงได้ตุ๋นรังนกให้กับซื่อจื่อโดยมีหยางอี้หงเป็นผู้ช่วย และเป็นหยางอี้หงที่นำมาให้จูชางหลางด้วยตนเอง“ซื่อจื่อระยะหลังนี้ทั้งอ่านหนังสือทั้งฝึกยุทธ์หักโหมยิ่งนัก ดื่มรังนกตุ๋นนี่เสียก่อนสิเจ้าคะ อี้หงทำด้วยตนเองเชียวนะ”เด็กน้อยใบหน้าน่ารักในอาภรณ์สีกลีบบ

ชีวิตของนางคิดว่าเมื่อมีซื่อจื่อคอยคุ้มกัน นางจะสุขสบายและมีความสุขไปเช่นนี้ตลอดชีวิต คาดไม่ถึงว่าที่แท้ท่านพ่อท่านแม่ก็มีแผนเช่นนี้นี่เอง แฝงตัวเข้ามาเพื่อสังหารจูอ๋องและซื่อจื่อทั้งยังใช้นางเป็นเหยื่อล่อเพื่อทำให้ซื่อจื่อได้รับอันตรายหรือว่าในชามรังนกตุ๋นนั่นจะมียาพิษสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในตอนน

บิดาของเขาโยนดาบลงตรงหน้าแล้วเอ่ยว่า“ดี หากตัดขาดได้จริง เจ้ากล้าหรือไม่ แทงนางเสีย หากนางรอดจากดาบของเจ้า พ่อจะยกคนให้เจ้า”จูชางหลางหยิบดาบขึ้นมาคิดแทงนางด้วยดาบเดียวให้เรื่องจบ ๆทว่าเมื่อเห็นใบหน้าเล็กหวาดกลัวจนตัวสั่น กลับไม่อาจลงมือได้ แต่หากเขาไม่ลงมือไม่เพียงบิดามารดาของนางจะเสียชีวิต ทว่าแ