บททั้งหมดของ My billionaire ex-wife : บทที่ 21 - บทที่ 30

Kabanata 21: Isakripisyo ang Kamag-anak Para sa KatarunganHuli nang dumating si Ramon Beltran, ang direktor ng R&D Department ng Acosta Beauty. Pasimpleng ayos lang ang suot nito—parang hindi aware na tinatawag siya para sa isang emergency meeting. Nang pumasok siya sa opisina, nakangisi pa ito’t tila walang nararamdamang kaba.“O, hindi ba’t ikaw si Martina? Ako ang Tito Mon mo! Ako ang unang nagpaligo sa ’yo noong baby ka pa, tanda mo pa ba? Aba, napakaganda mo na! Kamukha mo ang papa mo, lalo na ’yung mga mata—parang nangungusap.”Ang lalaki ay dating pinsan ng ama ni Martina. Hindi sila close, pero noong nabubuhay pa ang ama niya, tinulungan nito si Ramon sa negosyo. Mula sa pagiging tindero ng sabon at pabango sa palengke, naipasok si Ramon sa kumpanya. At dahil sa utang na loob, itinaas pa ng dating chairman ang posisyon nito hanggang naging team head ng isang maliit na division.Ngunit nang pumanaw ang mga magulang ni Martina, siya ang naiwan upang mamahala sa Acosta Group of

Kabanata 23: MarieMatapos makita ni Albert Montenegro ang mga disenyo ni Marie, labis siyang humanga. Hindi siya nag-aksaya ng panahon at agad na kinontak ang designer. Sa pamamagitan ng kanyang taos-pusong pakikitungo, napapayag niya si Marie na makipag-collaborate. Mula noon, si Marie na ang naging eksklusibong designer ng Montenegro Designer Group. Sa kanyang pagpasok, unti-unting sumikat ang fashion line at high-end customization ng kumpanya. Sa loob lamang ng tatlong taon, naging isa si Marie sa pinaka-pinagkakakilanlang pangalan sa buong industriya ng moda.Isinara ni Martina Acosta ang folder na hawak at tiningnan si Lorenzo ng malamig at mapanuring tingin.“Eh ano ngayon? Naiinggit ka sa suwerteng inabot ni Albert?” aniya, may bahid ng Inis sa sa boses. “Kung gusto mo, puwede mo ring subukang kontakin si Master Marie. Malay mo, mapapayag mo rin. O puntahan mo? Binigyan siya ni Lorenzo ng nakakalukong ngiti at napailing hanggan ang ngiti ay naging tawa na. “Hindi mo ba talag

Kabanata 25: Hindi Ako Karapat-dapat Para sa’yo“Geo, ikaw na muna ang bahala sa pakikipag-ugnayan kay Marie. Ayos lang ba sa’yo?”Diretsong tanong ni Albert habang pinipilit manatiling kalmado sa harap ng kanyang team.May koneksyon din kasi ang pamilya ni Geo sa industriya, kaya’t siya ang pinakamainam na tao para mangasiwa ng usaping iyon.Tumango si Geo sabay taas ng daliri sa “OK” sign, saka ngumiti. “Walang problema, boss. Ako na ang bahala rito.”Tumango si Albert bilang tugon, saka ibinaling ang tingin sa buong team. “Ang paghahanap ng bagong designer ay pansamantalang ipapasa ko kay Geo, pero kailangan niyang suportahan ng buong team. Kayo na rin ang agad na makipag-ugnayan sa PR department para makabuo tayo ng contingency plan. Ayokong may butas sa sistema natin.”“Okay po, Mr. Montenegro,” sabay-sabay na tugon ng mga miyembro.Ngunit si Geo, kahit pa ngiti ang suot, ay napabuntong-hininga habang inaayos ang salamin niya. “Gagawin ko po ang makakaya ko.”Alam niyang hindi ga

Kabanata 27 May pagkukulang ba ako.Napakunot ang noo ni Albert habang nakaupo sa kanyang opisina. Hindi siya kumbinsido. Hindi gano’n si Martina sa pagkakakilala niya rito. Ngunit sa totoo lang, sa tatlong taon nilang pagsasama bilang mag-asawa, kilala ba talaga niya ito? O baka nga tama sina Pia at Leo—na si Martina ay isang huwad lamang, isang babaeng nagpapanggap para dayain siya.Napabuntong-hininga si Albert. Lalo siyang nainis sa sarili sa kaisipang iyon. Sa halip na makipagtalo pa, mabilis niyang tinulak ang upuan, tumayo, at kinuha ang kanyang coat."Aba? Ang ganda ng usapan natin ah, saan ka pupunta?" tanong ni Leo, na kanina pa nakaupo sa kabilang upuan, may hawak na tasa ng kape at pilyong ngiti sa labi."Oras na. Pupunta ako sa ospital pagkatapos ng trabaho," malamig na sagot ni Albert habang inaayos ang kanyang coat at briefcase.Napailing si Leo. "Talaga, bro? Sa ganda ng mukha mo, sayang kung puro trabaho lang. Wala ka bang nightlife?" Tumawa ito at tinapik ang braso n

Kabanata 29: Kapritso"Okay lang, malamang hindi naman narinig ni Kuya Albert," bulong ni Zia sa sarili, sinusubukang pakalmahin ang kabang nararamdaman. Pero sa totoo lang, takot siya. Kilala niya si Albert—hindi ito marunong magtimpi pag may mali. Wala siyang pakialam kung kapatid ka niya o empleyado, kapag may pagkakamali ka, sisinghalan ka sa harap ng maraming tao. Kahit anong pakiusap ng iba, hindi ito nagpapapigil.Nahihiya man, nagtapang-tapangan pa si Zia. “Eh ano kung narinig niya? Totoo naman ang sinabi ko.”Hindi na umimik si Pia. Nang pumasok si Albert, agad siyang tumahimik at tumutok dito. Halatang wala na siyang gana pang pansinin si Zia. Pagkatapos ng linya ni Zia, dumating na rin ang doktor na kasama ni Albert.Lumapit ang doktor at sinuri ang paa ni Pia. “Ayos naman. Wala namang kakaiba. Fracture nga lang talaga, kaya normal na masakit habang naghihilom ang buto.”Nakapout si Pia, pilit pa ring nagpapaawa. “Pero natatakot po talaga akong masaktan...”Napatingin sa ka