Pagbaba ni Ethaniel sa underground garage, paulit-ulit siyang tumatawag kay Katrice—pero hindi ito sumasagot.Samantala, sa ospital, abala si Katrice kasama ang mga medical staff sa pag-aayos ng mga gamit. Nilalagay nila ang mga ito sa truck, naghahanda para sa biyahe. Dati, balak niyang sumama sa huling batch, pero ngayon, wala na siyang dahilan para maghintay pa.Tumunog ang cellphone niya mula sa bulsa. Nang makita ang pangalan ni Ethaniel sa screen, natahimik lang si Katrice. Hindi niya ito sinagot at agad niyang isinaksak ang cellphone sa airplane mode.Habang papasok si Ethaniel sa ospital gamit ang sasakyan, nakita niyang nakaayos na ang unang batch ng mga medical van.“Sir, bawal mag-park dito. Paki-ikot po sa central parking lot,” sabi ng isang staff.Napilitan siyang umiwas at pumarada sa park. Pagkatapos ay nagmadali siyang tumakbo papasok sa emergency hall.“Excuse me, nandito ba si Dr. Katrice?” tanong niya sa front desk.Medyo pamilyar ang nurse sa kanya. “Ay, si Dr. Kat
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
