The Billionaire's Vengeful Obsession (SSPG) のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

Nagpumilit si Drako na samahan ako sa paghahanap kina Camila at Dax. Hindi na ako tumutol, lalo na't may dala siyang sasakyan. Kailangan kong bilisan ang kilos ko. Every second counts. "I’ll drive," aniya habang binubuksan ang passenger door para sa akin. "You just tell me where to go." Hindi ko alam kung bakit parang hindi ko kayang tanggihan ang tawag ng boses niya ngayon. Maybe it’s the urgency. Maybe it's the way he looked at me earlier—full of confusion and desperate hope. Agad kong tinawagan si Lianne. "Sabi niya, someone saw the twins sa may Centennial Park. They were playing near the carousel." Drako nodded. "Then that’s where we’ll go." Tahimik kaming bumiyahe. Ang mga kamay ko ay pinipigil ang panginginig habang hawak ang cellphone, baka biglang may tumawag ulit. Nakatitig lang si Drako sa kalsada, pero ramdam ko ang tensyon sa pagitan naming dalawa. Nang makarating kami sa park, hindi ko na napigilan ang sarili kong bumaba agad ng kotse. Tumakbo ako, hawak-hawak ang pa

Itinulak ko si Drako at mabilis na tumalikod sa kaniya, pilit pinipigilan ang pag-ikot ng damdamin sa loob ko. Naririnig ko pa ang mahihinang tawa ng mga anak namin, tila tuwang-tuwa sa ginawa ng ama nila. Ako naman, halos hindi makahinga sa sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Napahawak ako sa dibdib ko. Damn it. Tinatraydor ako ng puso ko. Galit ako kay Drako. Matinding galit na pinanday ng pitong taon ng pagkakahiwalay. Pero sa isang halik lang, sa isang pagdampi ng labi niya sa akin, parang nawala lahat ng sama ng loob. Parang bumalik sa akin ang dalagang sobrang tanga sa lalaking ito. Ayokong maramdaman ito, pero andito ako ngayon, gising na gising sa gitna ng madaling araw, hindi dahil sa ingay—kundi dahil katabi ko siya. Ang lalaking nagwasak sa mundo ko noon. Tahimik akong bumangon. Dahan-dahan ang bawat hakbang palabas ng kwarto para hindi magising ang mga bata. Naglakad ako patungo sa banyo at agad naghilamos. Umaasang kaya nitong papawiin ang init na nararamdaman ko sa dib

Nakaupo si Mommy Celeste sa likod ng mahabang mahogany desk, suot ang kanyang signature white suit, at nakatitig sa akin habang binabalangkas ang mga dokumentong hawak niya."I already reviewed the documents, Caleigh. The falsified death certificates, the medical records, the illegal adoption papers. May laban tayo." Malamig ngunit mariin ang tono ni Mommy Celeste.Hindi ko na napigilan ang pagbuntong-hininga. “Mom, I need them to pay. Hindi lang para sa akin, kundi para sa mga anak ko. I won’t let them live a lie any longer.”Tumango siya. “And they won’t. Claudine illegally declared your children dead, manipulated hospital records, and took custody without your consent. She committed identity fraud, falsification of public documents, child endangerment, and abduction. Hindi niya malalagpasan ‘to.”Napalunok ako. I could feel the fire burning in my chest. Hindi na ito tungkol sa galit ko—ito’y tungkol sa pagbangon ko bilang ina.“I want to file full custody. And I want Claudine and D

Hindi ko alam kung ilang minuto na akong nakatitig lang sa kawalan, tahimik na hinahaplos ang buhok ni Calliope habang mahimbing siyang natutulog sa dibdib ko. Wala pa ring tigil ang kabog ng puso ko simula nang marinig ko ang balita mula sa korte: nawala ang lahat ng ebidensya namin. Parang sinakal ako ng biglaang takot, ng kawalan. Pero hindi ako puwedeng tumigil. Hindi ako puwedeng matalo—hindi pwede kung buhay ng mga anak ko ang nakataya.Habang mahigpit kong yakap ang anak ko, nag-vibrate ang cellphone ko sa tabi. Tinignan ko ang screen—isang tawag mula sa ospital. Saglit akong nagdalawang-isip bago sagutin. Malamig ang boses ng kabilang linya, pormal at diretso sa punto."Miss Devika, this is HR from Saint Agatha Medical Center. We regret to inform you that due to the sensitive legal issue you're currently facing, the hospital has decided to temporarily suspend your duties."Napapitlag ako. "W-What? You're suspending me? I haven’t even been convicted of anything!""We understand

Habang inaayos ko ang maliit na medicine organizer ni Drako sa tabi ng nightstand, napansin ko ang kakaibang label ng isa sa mga gamot. Hindi ito pamilyar. Hindi ito kasama sa listahan ng maintenance meds niya base sa patient records na iniabot sa akin noong unang araw ko bilang personal nurse niya.Napakunot ang noo ko.I’ve never heard of this medication before. Agad akong tumayo, kinuha ang cellphone ko, at nagsimulang mag-search.I typed in: Side effects, purpose, classification of the medicine.Lumakas ang tibok ng dibdib ko habang binabasa ko ang description ng gamot.“A drug primarily used in experimental memory suppression. Often prescribed off-label for trauma-related anxiety, but may result in permanent or long-term memory loss if administered regularly over extended periods. Contraindicated for patients with amnesia or memory-recall therapy.”Napaupo ako sa gilid ng kama ni Drako. Para akong binuhusan ng malamig na tubig.“Oh my God…”This can’t be right.Muli akong bumalik