Napangiti naman nang bahagya si Craige at nagsalita.“Hindi naman kailangang magmadali.”Nanigas si Jessica.'Ano ang ibig niyang sabihin sa ‘hindi kailangang magmadali’?' aniya sa kanyang isipan.Napalingon siya sa labas ng bintana. Doon lamang niya napansin na hindi 'yon ang daan pauwi sa kanilang bahay. Buong maghapon na siyang hindi pinakawalan ni Craige, at ngayong gabi, tila wala pa rin itong balak na pauwiin siya.“Mr. Montero, saan mo po ako dadalhin? Gusto ko nang umuwi.”Lumingon si Craige sa kanya. May bahid ng aliw ang kanyang mga mata habang nakatitig dito.“Bakit ka ba nagmamadali? Natatakot ka bang kainin kita?”“Mr. Montero, nagbibiro ka lang. Ang isang kagalang-galang na lalaking tulad mo. siguradong hindi mo naman ako kakainin, hindi ba?”Sinadya niyang bolahin ito upang mapawi ang tensyon. Ngunit hindi man lamang natinag si Craige. Bahagya lamang itong ngumiti bago sumagot.“Depende kung magiging masunurin ka.”Napakagat-labi na lamang si Jessica. Wala na
Magbasa pa
Mag-log in
