บททั้งหมดของ The Fine Print of Falling in Love: บทที่ 121 - บทที่ 130

Maaga pa lang, abala na si Alexis sa harap ng computer niya. Isa na namang araw ng meeting at email replies, pero kahit pagod, ayos lang. Dahil kahit paano, masaya siya sa ginagawa niya. Isang bagong campaign ang pinaplano para sa upcoming launch ng isa sa mga ka-collab niyang brands, kaya todo ang focus niya. Habang nakikinig siya sa Zoom meeting, biglang may kumatok sa pinto ng home office niya. “Ma'am, may delivery po,” tawag ng house helper nila. Alexis glanced at the clock—wala siyang inaasahang package. “Pakikuha na lang po, Ate.” Hindi niya agad pinansin hanggang sa may ilapag sa tabi ng desk niya—isang bouquet ng fresh roses. Malalaki, pulang rosas na may halong white peonies at eucalyptus leaves. Eleganteng-elegante ang arrangement. “Kanino galing?” tanong niya, medyo nagtataka. “Wala pong pangalan. Basta sabi ng rider, para kay Ma’am Alexis.” Napakunot ang noo niya habang dinampot ang maliit na card na nakasuksok sa bouquet. Walang nakalagay na pangalan, kundi isa

Mainit ang hangin nang bumaba si Alexis mula sa kotse. Galing siya sa isang speaking engagement para sa mga working moms, isang seminar kung saan siya ang naging pangunahing tagapagsalita. Hindi man niya inakala noon na darating siya sa ganitong punto, ngayon ay isa na siyang inspirasyon sa marami. Ngunit sa kabila ng mga palakpak at papuri, isa lang ang naisip niya habang paalis ng venue: ang makauwi agad sa pamilya niya. Sa backseat ng sasakyan ay naroon ang ilang paper bags—may mga maliit na pasalubong para kina Ayesha at Anjo, at isang espesyal na kahon na nakabalot ng dark blue silk ribbon. Habang tinitingnan niya ito, napangiti si Alexis. “Mamaya na kita ibibigay,” bulong niya, habang inii-slide ito sa ilalim ng ibang bag. Pagpasok niya sa bahay, sinalubong agad siya ng halakhak ni Ayesha. “Mommy! You’re home!” Kasunod nito si Anjo, na tumatakbo pa-ika ika, sabay yapos sa binti niya. Bumaba agad si Alexis para yakapin ang mga anak. “Ano ‘yan, Mommy? May dala ka?” tanong

Pagkatapos ng maraming linggo ng maliliit na tampuhan, miscommunication, at mga simpleng hindi pagkakaintindihan na tila ba laging may kasunod na katahimikan, napansin ni Ralph na unti-unti nang nawawala ang dati nilang lambing ni Alexis.Hindi iyon malalaking away. Wala ring matitinding salitaan. Pero ramdam nila pareho—para bang may manipis na harang na namamagitan. Kapag nagsasalita si Alexis, may mga bagay na hindi niya na masabi ng buong-buo. Si Ralph naman, kahit nariyan palagi, ay tila may bahagi ng isip niya na hindi naroroon sa kasalukuyan. Lagi siyang pagod. Si Alexis din, laging abala. At sa gitna ng pagiging magulang, pagiging propesyonal, at pagiging abala sa pang-araw-araw, tila nakalimutan na rin nilang maging simpleng mag-asawa.Isang gabi, habang sabay silang nag-aayos ng mga gamit ng mga bata para sa susunod na araw, bigla na lang tumigil si Ralph. Tiningnan niya si Alexis na abala sa paglalagay ng gatas ni Anjo sa maliit na lalagyan. Sa ilalim ng ilaw ng kusina, nak

Isang hatinggabi habang abala si Ralph sa pag-review ng kaso tungkol sa isang high-profile client na inakusahan ng pang-aabuso at corporate exploitation, may dumating na sulat sa opisina niya. Walang return address. Walang pangalan.Binuksan ito ni Ralph at binasa ang laman:“You’re making enemies, Counselor. Back off the case or your family gets hurt.”Nanlamig ang pakiramdam ni Ralph. Nagtawag siya agad ng security at tinawagan si Alexis.“Lex… may dapat akong sabihin. May natanggap akong banta.”“Banta? Anong klaseng—Ralph, anong ibig mong sabihin?” gulat at kaba ang boses ni Alexis sa kabilang linya.“May isang anonymous letter. Pinagbabantaan ang pamilya natin kung hindi ko raw bibitawan ang kaso.”Simula nang gabing iyon, naging doble ang pagbabantay ni Ralph sa pamilya niya. Nagdagdag sila ng CCTV, in-update ang school pickup protocols ni Ayesha, at kumuha ng security personnel. Ngunit kahit ganoon, may isang bagay na hindi nila inaasahan—ang mismong tangkang pagdukot sa anak n

Isang araw na ang lumipas mula nang mawala si Alexis. At para kay Ralph, bawat segundo ay tila isang dagok sa puso niya. Tila tatakasan na siya ng katinuan. Alalang alala na siya para sa kalagayan ni Alexis. Bigo ang unang araw ng kanilang paghahanap. Sa kabila ng koneksyon niya bilang abogado, sa tulong ng pulisya at private investigators na kinuha niya, wala pa ring malinaw na lead kung nasaan si Alexis. Ang tanging alam lang nila ay umalis ito mula sa kanilang opisina upang bumili ng mga gamit para sa upcoming event ng online community niya—at mula noon, hindi na ito nakabalik. Nakaharap si Ralph sa dingding ng opisina, tinititigan ang mapa ng lungsod kung saan posibleng dalhin si Alexis. Mga bilog, mga note, mga CCTV footages na walang sapat na linaw. Walang kahulugan ang lahat sa paningin niya ngayon—maliban sa isang katotohanang nagpapabigat ng dibdib niya. Wala pa rin si Alexis. Hindi siya makakain, hindi makatulog. Hindi mapakali. Hindi siya pwedeng tumigil. Kung mins