บททั้งหมดของ The Fine Print of Falling in Love: บทที่ 161 - บทที่ 170

Mainit ang sikat ng araw nang dumating si Mica sa law firm kung saan nagtatrabaho si Ralph. Nakasuot siya ng corporate dress na halatang pinag-isipan, maayos ang ayos ng buhok at may halimuyak ng pamilyar na pabango. Agad siyang sinalubong ng receptionist, na agad namang tinawag si Ralph sa telepono. “Sir, may bisita po kayo sa lobby. Si Miss Mica daw po.” Saglit na katahimikan ang sumunod sa linya bago sumagot si Ralph. “Pakisabi, susunod ako. Pasalubungan niyo muna ng tubig.” Tahimik na pinakiramdaman ni Ralph ang sarili. Matagal na rin mula nang huli silang magkita ni Mica—ang babaeng minsang minahal niya, ang dahilan kung bakit pumasok siya sa kontratang kasal kay Alexis. Ngunit iba na ngayon. Mahal na niya si Alexis. Mahal na mahal. Ilang saglit pa’y pumasok siya sa conference room. Tumayo si Mica at ngumiti. “Ralph,” bati nito. “Long time no see.” Tahimik siyang tumango. “Anong kailangan mo, Mica?” Hindi na siya nagpaligoy-ligoy. “Ralph, kailangan ko ng tulong. May legal

Sa di kalayuan, may ilaw pang bukas sa opisina—at alam niyang naroon si Mica.Hindi inaasahan ni Alexis na muling haharapin si Mica sa opisina ni Ralph. Ngunit nang bigla siyang ipatawag ni Ralph para iabot ang ilang papeles at mga gamit, hindi niya inakala na daratnan niyang naroon muli si Mica—nakatayo sa may desk ni Ralph, bahagyang nakasandal habang nakangiting kausap ito.Sa unang tingin ay tila inosente. Pero sa mata ni Alexis, malinaw ang intensyon.“Ralph, eto na ‘yung pinadala mong files,” malamig niyang bati.Napalingon si Ralph, ngumiti at tumayo. “Salamat, love. Tamang-tama. Tapos na rin kami ni Mica sa review ng draft.”Napatingin si Mica kay Alexis. “Hi, Alexis. Mabuti’t dumaan ka. Ang saya naman—parang laging may spark kapag magkasama kayo.”Ngumiti si Alexis, pilit. “Ganun ba? O baka ikaw lang ang nakakapansin.”Hindi alam ni Ralph kung napansin niya ang bahagyang sarcasm sa tinig ni Alexis, pero nagpatuloy siya sa pag-aayos ng mga papel. “I’ll just file these. Saglit

Gabi na nang mapako sa harap ng salamin si Alexis, hawak ang report na iniabot sa kanya ni Ralph. Hindi niya inakala na isang bahagi ng nakalipas na pilit na niyang nilimot ay muling magbabalik sa anyo ng isang dokumentong nagpapakita ng koneksyon niya sa kasong pilit na iniiwasan.Atty. Meneses. Isang pangalan na akala niya ay nailibing na sa lumang kabanata ng kanyang buhay. Ang dating boss na minsan niyang kinakatakutan, iginagalang, at tinakbuhan nang hindi man lang lumilingon. Muli siyang binalikan ng alaala—ang tensyon sa opisina, ang mga pahapyaw na utos na tila may bahid ng lihim, ang mga hindi malinaw na papeles na ipinapapirma sa kanya noon.Habang nakatulog si Anjo at tahimik ang bahay, bumalik sa kanya ang pamilyar na lamig sa katawan. Ramdam niyang parang may sumisikip sa dibdib niya. Hindi niya alam kung dahil sa takot o sa guilt. O baka pareho.“Hindi ka naman kasali sa mismong transaksyon, Lex,” paliwanag ni Ralph mula sa sala. “Pero kung mapapatunayan nilang ginamit

Madaling-araw na ngunit hindi pa rin makatulog si Alexis. Nakatitig siya sa kisame, habang ang kaba sa dibdib ay tila unti-unting nilalamon ang kanyang katahimikan. Ilang beses na niyang tiningnan ang orasan, ilang beses na niyang sinubukang tawagan si Ralph, ngunit hindi ito sumasagot. Wala rin ito sa mga kaibigan, hindi rin nagpaalam kung saan pupunta. Ang tanging iniwan lang nito ay isang katahimikang mas malakas pa sa sigawan nilang kanina. Nang sumapit ang alas-tres ng umaga, umupo si Alexis sa may sofa, tangan ang telepono. Doon siya inabot ng antok, ngunit hindi mahimbing—dahil sa bawat saglit na napapapikit siya, ang larawan ni Ralph, galit at malamig, ay paulit-ulit na bumabalik. Samantala, sa isang maliit na bar sa kabilang bahagi ng siyudad, nakaupo si Ralph sa may dulo ng counter, tahimik na humihigop ng alak. Isa, dalawa, tatlo—hindi na niya alam kung ilang baso na ang nainom niya. Hindi siya palainom. Pero ngayong gabi, parang wala na siyang lakas na harapin ang saril

Hindi na muling nakatulog si Alexis nang gabing iyon. Mula sa pag-amin ni Ralph na may kailangang siyang malaman, hanggang sa misteryosong mensahe na natanggap ng asawa mula sa hindi kilalang numero, pakiramdam niya ay isa siyang biktima sa larong hindi niya piniling salihan. “Ralph, ano ’yong ibig mong sabihin kanina? Anong tungkol kay Mica at sa nakaraan?” tanong ni Alexis habang pinipilit panatilihing kalmado ang boses. Ngunit sa halip na sumagot agad si Ralph, marahan siyang tumayo, kinuha ang cellphone at tinawagan ang isa sa kanyang private investigators. “Trace the number that sent the last message. Immediately.” Pagkababa ng tawag, bumaling siya kay Alexis. “Bago kita sagutin, kailangan mong malaman na lahat ng ginagawa ko ay para maprotektahan ka. Mula pa noon.” “Pero bakit ako? Bakit ako ang laging dinadamay? Hindi ba’t si Meneses at ’yung mga kasabwat niya ang dapat iniimbestigahan?” bulalas ni Alexis, halos sumabog na ang emosyon sa dibdib. Humugot ng malalim na bunt