Inicio / Romance / The Divorce That Ruined Him / Capítulo 1 - Capítulo 10

Todos los capítulos de The Divorce That Ruined Him: Capítulo 1 - Capítulo 10

34 Capítulos

PROLOGUE

"Pvtangina, Calvin! Isang pagkakamali lang 'yun! Hanggang kailan mo ipaparamdam sa'kin na wala akong kwenta?!" sigaw ko habang dinuduro siya. Nanginginig ang kamay ko sa galit, sa sakit, sa pagkabigo. Tapos sa kama, nakatapis lang ng kumot ang babaing tinikman niya, parang sanay na sanay na."Ito ba ang ganti mo? Ang makipagtalik sa iba?! Dahil lang sa pvtanginang pagkakamaling hindi ko nga maalala kung paano nangyari?!"Pumapatak ang luha ko pero hindi ko pinahiran. Hayaan mo na, para makita niyang tao rin ako. Na nasasaktan. Pero wala, hindi niya man lang ako tiningnan. Para akong hangin. Para akong wala.Kung hindi nangyari 'yung gabing 'yon kung hindi ako nagising nang hubo’t hubad katabi si Brent, kaibigan pa naming dalawa hindi kami aabot sa ganito. Hindi mababasag ang relasyon namin. Pero isang pagkakamali lang 'yon. Hindi ko sinadya. Wala akong maalala. Wala akong intensyon. At higit sa lahat mahal ko siya. Pero tila hindi na sapat 'yon."Bakit?" bulong niya, pero mariin, puno

KABANATA 1

AIRA'S POINT OF VIEWMasakit ang ulo ko. Para akong nilulunod sa isang panaginip na hindi ko maintindihan. Mabigat ang talukap ng mga mata ko, parang binugbog ang katawan ko, at may kung anong pakiramdam na hindi ko maipaliwanag sa loob ko kahit pa hindi pa ako tuluyang gising.Unti-unti kong iminulat ang mata ko, pilit inaaninag ang paligid. Malamlam ang ilaw, malamig ang hangin, at amoy hotel linen ang kama. Kumurap ako. Ilang segundo bago ko tuluyang naintindihan ang sinasabi ng katawan ko wala akong saplot.Hubo’t hubad ako.At sa tabi ko… naroon si Brent.Si Brent. Kaibigan ni Calvin. Matagal nang kaibigan. Matagal na rin niyang gustong lapitan pero hindi ko kailanman binigyan ng dahilan. At ngayon? Katabi ko siya. Hubad din. Tulog. Mukha pang kontento, para bang panalo siya sa isang larong hindi ko alam na nilalaro namin."Putangina..." bulong ko, nanginginig ang boses. “Anong nangyari...?”Tumayo ako agad. Tinakpan ko ang katawan ko ng kumot. Nanginginig ang mga kamay ko habang

KABANATA 2

AIRA'S POINT OF VIEW“Umalis ka!” sigaw ko, nanginginig pa rin ang boses, habang yakap-yakap ang katawan ko sa loob ng puting kumot na kinuha ko mula sa kama. Nangingilid ang luha ko, pero ngayon, may halong poot. Galit. Suklam. Lahat ng emosyon na pilit kong tinatago kanina sa harap ni Calvin, ngayon, naglalaban-laban sa dibdib ko.“Easy, Aira,” malamig na boses ni Brent, habang inaayos ang suot niyang pantalon, parang wala lang nangyari. Parang hindi niya ako tinanggalan ng dangal. Parang hindi siya hayop.“Don’t fvcking call me by my name,” ibinuga ko sa kanya. “You’re a monster.”Ngumiti lang siya. ‘Yung ngiting tagumpay. Ngiting wala kang ligtas. ‘Yung tipong alam niyang nabasag na ang buhay ko, at siya ang may gawa noon. Proud siya.“You’re mine now,” bulong niya, lumalapit pa. “Hindi mo na siya mababalikan. He saw us. He fvcking saw everything. At sa tingin mo, babalikan ka pa niya? Sa tingin mo, papatawarin ka niya?”Tumulo ang luha ko. Pero hindi dahil takot ako. Dahil sa pa

KABANATA 3

AIRA’S POINT OF VIEWPagkalipas ng ilang minuto ng paninikip ng dibdib sa tapat ng pintuan, pinilit kong ipihit ang seradura. Mabigat ang kamay ko. Parang may humihila sa likod ko, pilit akong pinipigilan. Pero kailangan kong harapin ‘to. Kailangan kong makita kung may natira pa ba sa amin. Sa akin.Dahan-dahan kong binuksan ang pinto.At para akong binuhusan ng yelo sa nakita ko.Doon mismo sa sala namin ang dating tahimik na sanctuaryo ng pagmamahalan nakaupo si Calvin sa couch, shirtless, habang may dalawang babae sa tabi niya. Isa sa kaliwa, isa sa kanan. Ang isa, hawak ang mukha niya habang hinahalikan siya. ‘Yung isa naman, hinahaplos ang dibdib niya na para bang kanila ang lalaking ‘yon."What the fvck..." bulong ko, halos wala nang boses.Hindi ko alam kung ako ba ang nanaginip. Pero hindi. Masyadong malinaw. Masyadong masakit para maging ilusyon lang. At ang mas malala nakita ko kung paano gumanti ng halik si Calvin.Oo, nakita ko.Hinalikan niya rin ‘yung babae. ‘Yung tipo n

KABANATA 4

CALVIN'S POINT OF VIEWPutangina.Nang makita kong paakyat si Aira, hawak ang sarili, nanginginig ang katawan, parang sinaksak ako ulit sa dibdib. ‘Yung tipong ramdam ko pa rin ang lason ng gabi ang imaheng hindi ko kayang kalimutan siya, nakahubad, katabi ni Brent. Yung asawa kong minahal ko ng buo. Yung babaeng isinugal ko lahat para makasama.Pero sinira niya ‘ko. Pvtangina, sinira niya ‘ko.Nang maisara niya ang pinto ng kwarto naming dati, doon ko na hindi napigilan.Tinulak ko ‘yung dalawang babae sa tabi ko. Tumilapon ‘yung isa sa gilid ng sofa. ‘Yung isa, napasigaw.“Get the fvck out!” sigaw ko, halos pumutok ang ugat sa leeg ko.“Calvin—what the hell!” reklamo ng isa habang inaayos ang strap ng dress niya.“I said GET. THE. FvCK. OUT!” tinadyakan ko ang mesa, tumilapon ang baso ng wine. Nabasa ang carpet. Wala akong pakialam. Wala akong pakialam sa gulo, sa tunog, sa takot sa mga mata nila.“Ayusin niyo gamit niyo. Get out before I lose my fvcking mind!”Nagkatinginan ang dal

KABANATA 5

AIRA'S POINT OF VIEWNgumiti ako kahit ang sakit-sakit.Wala pa ring tulog. Ilang oras na akong gising, nakatulala sa kisame ng kwartong minsang naging kanlungan ko pero ngayon parang kulungan. Wala nang lambing. Wala nang pag-ibig. Wala na kaming dalawa.Pero kahit gano’n, tumayo pa rin ako. Nilabanan ko ang panginginig ng katawan. Hindi dahil sa lamig—dahil sa takot. Sa kaba. Sa katotohanang kahit nandito ako sa bahay na pinundar naming mag-asawa, pakiramdam ko isa na lang akong bisita. Isang estranghera. O mas malala isang multo ng nakaraan.Tinungo ko ang kusina, pinilit kumilos nang tahimik. Baka sakaling pag gising niya, may kahit maliit na bagay akong magawa para mapalambot ang puso niya. Breakfast. Paborito niyang almusal garlic fried rice, sunny side up, tapos longganisang Ilocos na madalas naming pinapadeliver noon mula sa probinsya ng lola ko.Inayos ko lahat sa plato, sinindihan ang kandila sa gitna ng mesa oo, cheesy, pero umaasa pa rin akong kahit papaano, baka maalala n

KABANATA 6

**AIRA'S POINT OF VIEW**Simula nung gabing ‘yon, parang may namatay sa loob ng bahay namin. Si Calvin? Hindi ko na siya maramdaman. Wala na ‘yung lalaking kahit kailan hindi ako pinabayaan. Wala na ‘yung ngiti niya sa tuwing umuuwi siya galing trabaho, wala na rin ‘yung mga yakap niya bago kami matulog. Ang naiwan sa akin ay katahimikan masakit, mabigat, nakakabingi na katahimikan.Gusto kong maniwalang galit lang siya, gusto ko sanang isipin na lilipas din ‘to. Pero habang tumatagal, lalo lang niyang pinapatunayan na hindi niya ako kayang tingnan. Hindi niya ako kinakausap. Hindi niya ako tinitingnan. Para akong multo sa sariling bahay.Alas syete pa lang ng umaga gising na ako. Nagluluto ako ng paborito niyang almusal—corned beef na may sibuyas at itlog na sunny-side up. Inayos ko pa nga ‘yung mesa, nilagyan ko ng bulaklak sa gitna para kahit paano, may effort. Pero hindi siya bumaba. Wala akong narinig kahit yabag niya. Kaya ako na ‘yung umakyat.Kumatok ako sa study niya. "Calvin

KABANATA 7

**AIRA'S POINT OF VIEW**Sabi nila, kapag mahal mo, ipaglaban mo. Kahit masakit. Kahit nakakatanga. Kaya kahit paulit-ulit akong nasasaktan, kahit paulit-ulit niya akong tinutulak palayo, pilit pa rin akong kumakapit. Kasi iniisip ko, baka kailangan lang niya ng oras. Baka galit lang siya. Baka bukas, makausap ko na siya. Baka bukas, maalala niya na asawa niya pa rin ako.Kaya eto ako, hawak ang lunchbox na niluto ko magdamag. Yung paborito niyang beef salpicao, may garlic rice, tsaka mango float na minartilyo ko pa talaga ng yelo para malamig pa rin pagdating ko. Alas-onse pa lang ng umaga, nasa labas na ako ng Villamonte Industries. Nahihiya ako, oo, pero mas matimbang ‘yung pag-asang baka this time, pakinggan na niya ako.Pagdating ko sa lobby, pinigilan ako agad ng receptionist.“Ma’am, do you have an appointment with Mr. Villamonte?” tanong niya na may halong kaba. Mukhang kilala na niya ako.“Wala,” sabi ko, pilit na ngumiti. “Asawa niya ako.”Nagtinginan yung ibang staff. May i

KABANATA 8

**AIRA'S POINT OF VIEW**Hindi ko alam kung paano kami nauwi sa ganito. Dati, sabay kaming nag-aayos ng bahay tuwing may bisita. Tawa kami ng tawa habang naglilinis, habang nagluluto. Pero ngayon, ako lang. Ako lang lahat. Ako lang ang gumigising ng maaga para maglinis. Ako lang ang nagluluto. Ako lang ang umaasa.Simula nang nahuli niya ako kay Brent, parang naging ibang tao si Calvin. Hindi na siya ‘yung lalaking minahal ko. Hindi na siya ‘yung lalaking niyakap ako habang sinasabi niyang ako lang sapat na. Ngayon, parang isa na lang akong alila sa sarili kong tahanan.“Maglinis ka sa sala,” malamig niyang utos habang papasok siya ng bahay, bagong galing sa office. “Ayoko ng may alikabok. May bisita akong darating mamaya.”Napatingin ako sa kanya. Wala man lang ‘hi’, wala man lang tanong kung kumain na ako o kung okay lang ba ako. Pero ayoko na ring umasa.Tumango lang ako. “Sige.”“Ano ‘yung sagot?” tanong niya, taas kilay. Parang hinihintay akong magmakaawa o magpakababa.“Okay,” s

KABANATA 9

**AIRA’S POINT OF VIEW**Mag-aalas dose na ng gabi. Tahimik ang buong bahay maliban sa mahinang tunog ng aircon sa kwarto. Dahan-dahan akong bumangon mula sa pagkakahiga, bitbit ang labahin na naiwan ko kaninang hapon. Hindi ko na sana babalikan, pero may mga damit ni Calvin na kailangang plantsahin. Ayoko na namang makarinig ng panibagong puna sa hindi ko pagganap sa “trabaho ko.”Tahimik akong bumaba ng hagdan. Wala akong suot kundi oversized shirt at shorts. Wala namang ibang tao sa bahay, at sanay na rin akong walang pumapansin sa’kin. Pero habang bumababa ako, may narinig akong mahinang boses galing sa study room ni Calvin. Mahinang tawa. Boses ng babae.Napahinto ako. Maingat akong lumapit sa pintuan, nakabukas ito nang bahagya. Hindi ko naman intensyong makinig, pero nung marinig ko ang mahinang, “I miss you, love,” galing sa screen ng laptop niya, parang hindi na ako makagalaw.Sumilip ako. Naroon si Calvin, naka-upo sa harap ng laptop, nakangiti.Hindi ko na maalala kung kail

ANTERIOR

SIGUIENTE

ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

DMCA.com Protection Status