บททั้งหมดของ ร้ายเล่ห์ลวงรัก: บทที่ 11 - บทที่ 20

ธาม..."ซี๊ดดด แม่งปวดหัวชิบหาย" ผมตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวจนหัวแทบระเบิด แล้วตอนนี้มันกี่โมงแล้วก็ไม่รู้ผมหันไปมองรอบๆ ห้องเพื่อประมวลเหตุการณ์ว่าก่อนที่ผมจะตื่นขึ้นมาในสภาพแบบนี้มันเกิดอะไรขึ้น ผม...โดนไอ้เชี่ยวินวางยาแล้วผู้หญิงที่ผมลากขึ้นเตียงเมื่อคืนก็คือ...ยัยพะพาย เชี่ยละกูทำไรลงไปวะเนี่ยแล

ธาม...."ไม่มีอะไรเกิดขึ้น??" ผมอึ้งแล้วก็งงกับสิ่งที่ยัยพะพายพูด ยัยนี่บอกไม่มีอะไรเกิดขึ้น ประสาทกลับหรือเปล่าวะเสียตัวให้ผมแท้ๆ เสือกบอกไม่มีอะไรเกิดขึ้น"ค่ะ มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นในคืนนั้น""เออ!!!ก็ดีที่มึงคิดได้อย่างนั้นแต่ถึงยังไงก็เหอะคนอย่างกูไม่เคยเอากับผู้หญิงคนไหนฟรีๆ อ่ะเอาไปซะเงินค่าตัว

ธาม...ที่ผับ...สุดท้ายผมก็ชวนไอ้บอสไอ้ภพมาแดกเหล้าที่ผับแทนเพราะอยู่ห้องก็นอนไม่หลับเพราะหลับมาทั้งวันแล้ว ไอ้จะเรียกแนตตี้ให้มาหาที่ห้องก็คงไม่มีแรงเอาเพราะนกเขาคงไม่มีแรงขัน เอามาแล้วทำได้ไม่ดีเสียชื่อไอ้ธามหมดเพราะงั้นพักก่อนรอผลิตน้ำล็อตใหม่ก่อนค่อยว่ากัน"กูนึกว่ามึงจะไม่มีแรงออกห้องแล้วไอ้ธา

พะพาย...เวลาต่อมา...ตอนนี้ฉันกับคุณท่านมาถึงโรงพยาบาลแล้วส่วนคุณธามอาการยังน่าเป็นห่วงตอนนี้ยังอยู่ในห้องไอซียูคุณหมอแจ้งอาการว่าคุณธามได้รับบาดเจ็บหลายแห่งโดยเฉพาะส่วนล่างตั้งแต่หัวเข่าลงไปเพราะได้รับการกระแทกอย่างรุนแรงพอคุณท่านทราบอาการเบื้องต้นท่านก็ร้องไห้จนเป็นลม ตอนนี้คุณพยาบาลกำลังช่วยกันป

พะพาย....หนึ่งอาทิตย์ต่อมา...หลังจากที่เตรียมตัวเตรียมใจอยู่หลายวันวันนี้ฉันต้องเริ่มมาทำหน้าที่ดูแลคุณธามแทนที่คุณพยาบาลคนเก่าที่คุณธามเพิ่งไล่ไปเมื่อหลายวันก่อน ส่วนเจ้าหน้าที่ที่มาทำกายภาพจะเป็นอีกท่านหนึ่งซึ่งคุณธามไม่ได้เอะอะโวยวายอะไรเท่าไหร่แต่ก็พอมีบ้างที่จะหัวเสียใส่เวลาทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ