جميع فصول : الفصل -الفصل 10

Andreana Steff Velazquez I smirked to myself as I stepped out of the airplane. Kararating ko lang galing Italy, nag-vacation ng halos isang buwan. I definitely didn’t miss the Philippines, but I had no choice. This is where I live, so of course, I had to come back. At isa pa, ngayon isasagawa ang pagpapabagsak sa mga Vergara! I let out a cold chuckle. They’ll finally be destroyed…that eyesore of a family! Sinuot ko ang sunglasses ko bago ako naglakad palabas ng airport. Tumawa ako nang hindi pa ako nakakalabas ng gate at tumunog na ang cellphone ko. Let's see… this might be Scarlet or Mr. Herrera. It has to be one of them. Tinignan ko ang caller at nakitang si Mr. Herrera yon. "Hello, Mr. Herrera," I greeted. I was in a good mood despite the busy airport. “Are you already here in the Philippines, Attorney?” tanong niya. I smirked. “Oh yes, Mr. Herrera. Kakarating ko lang. If you want to meet, I can arrange a schedule today.” Kaya ‘yon ang ginawa ko. Siya ang ga

Ang sakit na ng paa ko pero hinihila pa rin ako ng tanginang lalaking ’to! Napapangiwi na ako at medyo umiikot na ang paningin ko. Nangingilid na ang luha sa mga mata ko dahil sa sakit. Pero ano nga ba ang aasahan ko sa lalaking ’to? For all I know, papatayin niya ako pagdating namin sa kung saan man niya ako dadalhin!Nang hindi ko na kaya ang sakit, tumigil ako sa paglalakad. Dahil sa higpit ng pagkakahawak niya sa palapulsuhan ko, natumba ako at nakaladkad niya ako. Napapikit ako sa sakit nang ma-stretch ang braso ko.“What are you doing?” Anton snapped at me angrily. He let go of my hand, causing me to fall back and lie on the ground. For a moment, the blue sky and the rustling leaves above comforted me—until the pain in my body slowly made itself known.Sunod-sunod akong huminga, pinipilit ang sarili kong huwag umiyak. Kung mamamatay man ako, at least hindi ako iiyak. Wala naman akong ginawang mali! I have every right to take my revenge on them. Kaya ako naulila ay dahil sa kanil

“Ano ba!” inis kong sigaw. Mas lalo akong idinidiin ni Anton sa matigas niyang katawan kapag nagpipiglas ako! Itinutulak ko siya pero ni hindi ko man lang magawang lagyan ng espasyo ang pagitan namin. Nanatiling nakadiin ang boobs ko sa dibdib niya! And I know he can feel my damn boobs! Tangina niya! I saw him smirk before he let me get away. Pero hindi niya ako tuluyang pinalayo. Agad niyang nahuli ang kamay ko at saka ako hinila papunta sa banyo. Nanlalaki ang mata ko dahil doon. He can’t be serious, right? Is he really going to bath me? Nagpumiglas ako, ayaw pumasok sa loob ng banyo…pero sino ba ang niloloko ko? With all his muscles and strength, isang hila lang, wala na ako! Wala akong nagawa nang makapasok kami sa banyo. “Umalis ka dito!” sigaw ko. Pero parang wala siyang narinig. Ibinaba niya ang dala niyang bagong t-shirt at short sa sink at saka pinaandar ang shower. Kumalabog ang dibdib ko. He can’t be freaking serious! Mabilsi akong tumalikod para l

Nanatili ako sa sahig, hinihintay na umalis siya. I shouldn’t be intimidated… but I was. Lalo na ngayon… with the way he was looking down on me. As if he were a god… judging his servant for her sins.Ilang segundo kaming nagtitigan…siya, na may iritasyon sa mga mata…ako, na nananantya. Hinahanda ang sarili sa kung anong pwedeng gawin niya ngayong galit na galit siya. I can’t bear another injury right now. Hindi pa nga nawawala ang sakit ng paa ko, dinagdagan niya pa ngayon ng sa balikat. Not that he didn’t almost snap my right arm out of its socket when he dragged me all the way here.“Stand up,” utos niya. “What now?” medyo naalarma kong tanong. Do not tell me, dadagdagan niya ulit ang pasakit sa akin? Baka hindi pa ako nakakatakas dito, bali na lahat ng joints ko?“Can’t you hear me!” he roared. “I can perfectly hear you, asshole!” I screamed too. And maybe I shouldn’t have called him an asshole. Napasigaw ako nang bigla niya ulit hilahin ang kamay ko para patayuin ako.“Can’t y

The moment my lips slipped off the word gay, something suddenly happened. Hindi ko pa naiintindihan noong una dahil masyadong mabilis ang pangyayari. Natagpuan ko na lang ang sarili kong naitulak sa kama. And then both my hands were pinned above my head.Agad kumalabog ang dibdib ko nang makita ko ang galit na galit na mukha ni Anton. His face was so near to mine. Napalunok ako sa kaba. Doon ko lang napagtanto kung gaano kalaki ang pagkakamali ko sa sinabi ko. It must have hurt his ego!I could almost see blazing fire in his eyes. Malalalim ang hininga niya, and his jaw was ticking—a sign that he was already annoyed to his limit.“I’m not a fucking gay!” he barked darkly.And as someone who hated cursing, for him to curse now meant something dangerous!Nanuyo ang lalamunan ko nang maramdaman kong dumagan ang mabigat niyang katawan sa akin. Alam ko nang napigtas ko ang pasensya niya kaya natatakot akong dagdagan 'yon.But then, a gasp escaped my lips when I felt his other free hand go