บททั้งหมดของ เหมยฮวาฤดูหนาว: บทที่ 251 - บทที่ 260

เหตุการณ์เริ่มจากชวีจินหยาเอ่ยคำพูดในกระโจมที่หยางถิงได้ฟังคราวนั้น คนของอวี้เหลียนที่ถูกสั่งไปสืบเรื่องราวเกี่ยวกับองค์หญิงต้าอี้ก็ได้ยินเช่นกัน พอรู้ว่าสตรีตาไม่มีแววผู้นั้นคิดวางแผนร้ายใส่สตรีของตนอย่างไร อวี้เหลียนจึงเกิดโทสะ ชวีจินหยาคิดจะใช้แผนร้ายกับเหมยน้อยงั้นหรือ เช่นนั้นเขาจะทำให้นางรับรู

วังรุ่ยอ๋องอวี้เยี่ยนมิใช่คนคอแข็ง ทว่าก็มิใช่คนคออ่อน แต่เพราะวันนี้เขาดื่มเข้าไปไม่น้อย เกินขีดจำกัดของตนเองมากไป รุ่ยอ๋องจึงกลับมาวังอ๋องในสภาพคอพับคออ่อนเจียงเหิงประคองอีกฝ่ายเข้าตำหนัก อวี้เยี่ยนเอนนอนลงบนเตียงใหญ่ตามแรงประคอง ดวงตาคู่งามฉ่ำปรือด้วยฤทธิ์สุรา สายตามองผ่านบุรุษชุดขาวที่ก้มหน้าค

เห็นนิสัยตอนเมาของคนคนนี้แล้ว เจียงเหิงก็รู้สึกว่าตนไม่กล้าปล่อยอีกฝ่ายเมามายยามไม่ได้อยู่ด้วยเลยจริงๆอวี้เยี่ยนไม่ได้พูดต่อความอันใด เจียงเหิงบอกว่าจะกลับมา เช่นนั้นแสดงว่าเขาไม่ได้ไปเพราะเหยียนเจินเจินผู้นั้นเป็นแน่“ว่าแต่เจ้าเอ่ยถึงเหยียนเจินเจินนั่นทำไมกัน”บัดซบเจ้าหมอบ้านี่ เรื่องแค่นี้ปล่อย

ช่วงเวลาที่ผ่านมานับแต่เปลี่ยนรัชสมัย หากจะบอกว่าสุขสงบนั้นพูดได้ไม่เต็มปาก แต่ถ้าบอกว่าเป็นยุคที่นองเลือดก็ดูจะไม่เกินไปเลยแม้แต่น้อยพวกเขาบางคนที่อยู่มาตั้งแต่สมัยอดีตฮ่องเต้ยังไม่เคยพบเจอกับความวุ่นวายที่ไร้ทิศทางอะไรอย่างนี้ พอมองเห็นแล้วชวนให้รู้สึกถึงกลิ่นอายแห่งการเข่นฆ่าเสียเหลือเกินอา...

วังหลวงฮ่องเต้ยังคงประทับในตำหนักอย่างเดียวดาย ในราตรีที่เงียบสงัดของค่ำคืนนี้ แม้แต่หลิวกงกงขันทีคู่พระทัยก็ถูกไล่ออกมาไม่ให้คอยรับใช้พระวรกายสูงฉลองพระองค์แบบเรียบง่าย ข้างพระหัตถ์เป็นกาสุราที่ยึดจับไว้ เบื้องหน้าคือกระดานหมากที่สองฝ่ายกำลังขับเคี่ยวกันอย่างดุเดือด หมากขาวถูกบีบให้ถอยร่น หมากดำก