บททั้งหมดของ เหมยฮวาฤดูหนาว: บทที่ 281 - บทที่ 290

ทหารของสกุลเยว่ปิดล้อมจวนไร้พ่ายอย่างแน่นหนาอยู่สองวัน และแล้วในวันที่สามนั้นเอง คนเหล่านั้นก็มีการเคลื่อนไหวเกิดขึ้น มีบุคคลกลุ่มหนึ่งพยายามบุกเข้ามาภายในจวนจินม่อมองภาพบุรุษอกสามศอกนอนร้องครวญครางด้วยสายตาเฉยเมย คนทั้งกลุ่มที่นอนอยู่นั้นไร้ขาให้ยืน และผู้ลงมือก็กำลังยืนมองผลงานตัวเองด้วยใบหน้ายิ้

แม่ทัพไร้พ่ายเผยรอยยิ้มเหี้ยม สายตามองตามทางที่เหยียนฟู่ฮ่าวหนีไปเขม็ง“ฆ่าทิ้งตอนนี้มันก็ง่ายไปน่ะสิ ปล่อยให้มันลิ้มรสชาติการดิ้นรนก่อนตายดูบ้างก็ไม่เลว”ว่าแล้วดวงตาคมกร้าวก็จ้องมองตามร่างบางของภรรยาอย่างจับสังเกต เห็นนางโปรยยาแก้พิษลงแม่น้ำ ดวงตาคู่งามทอดมองโครงกระดูกสีขาวที่ทับถมกันอยู่ท่าทางเศร

“ทรงแน่ใจหรือเพคะ ว่าคนของพระองค์ยังคุมตัวพระสนมทั้งสองไว้อยู่ ให้หม่อมฉันพูดอะไรให้ฟังสักหน่อยไหมเพคะ”จ้าวเหมยฮวาเอ่ยขึ้น เมื่อมองเห็นกลุ่มควันสีขาวบนท้องฟ้า สัญญาณจากจางฟงที่ส่งมาว่าได้ตัวพระสนมทั้งสองแล้วตั้งแต่แรกที่จ้าวเหมยฮวายินยอมติดตามคนของฮองเฮามา นางก็ลอบสั่งให้จางฟงกับจินม่อลอบเข้าวังไป

ความรักของพี่ชายผู้นี้จะเป็นเพียงความลับติดตามตัวเองไปในโลกหน้า พระองค์จะไม่ยอมให้นางต้องมารับรู้ความรู้สึกอันไม่บริสุทธิ์ของตนเองเยว่ฮองเฮายืนมองใบหน้าที่นางตกหลุมรักเพียงแรกเห็นอย่างคาดคั้น เหตุใดนางจะดูความรู้สึกเขาไม่ออกเล่า นางที่เฝ้ามองคนตรงหน้ามาตลอดหลายปี มีหรือจะมองไม่เห็นถึงความห่วงหาที่ม

เมื่ออวี้เหลียนที่เร่งเดินทางกลับมาถึงวังหลวง ตำหนักฟ้าทรงธรรมของพระบิดาก็หลงเหลือเพียงเศษเถ้าถ่านและซากตอตะโกแล้วเปลวไฟกัดกินทุกอย่างหลงเหลือเพียงกองกระดูกขาวโพลนท่ามกลางเถ้าถ่านสีดำ ดวงตาของทุกคนในที่นั้นพลันแดงก่ำการแก้แค้นของจิ้งอ๋องเปิดฉากขึ้นอย่างรวดเร็วและโหดเหี้ยม ภายใต้ชื่อของรัชสมัยเดิมท