Tous les chapitres de : Chapitre 601 - Chapitre 610

Kaya naman tuwang-tuwa si Jermaine nang unang magkamalay si Josiah at hindi na siya pinagamot ni james. Nag-aalala siya na hindi na niya makikita si Josiah kapag may nangyaring hindi maganda. Dahil sa pagkabalisa sa nakakasakit ng pusong pag-iyak ni Jermaine, mabilis na lumapit si Theodore kay james at hiniling, "Mr. Alvarez, pakisuyong tingnan si Mr. Josiah ngayon." “Oo naman!” Tumango si james bilang tugon. Lumapit si Theodore kay Jermaine, tumingkayad, at umalma, "Mr. Cadden, mapapagaling ni Mr. Alvarez si Mr. Josiah. Mangyaring huwag mawalan ng pag-asa." Inangat ni Jermaine ang kanyang ulo, ipinakita ang isang pares ng luhaang mga mata. Nang makasalubong niya ang confident na titig ni james, hindi siya umimik bagkus ay dahan-dahang ibinaba ang katawan ni Josiah at tumayo. Yumuko si james at marahang inilagay ang kanyang kamay sa noo ni Josiah, na nag-iniksyon ng mga pagdagsa ng espirituwal na enerhiya sa kanyang katawan. Ang maputlang mukha ng huli ay unti-unting namumula, at

Tanging ang mga martial artist sa Department of Justice ng Jadeborough na tiyak na hindi tugma para sa mastermind sa Mapleton. Ang iba pang mga partido ay kailangan lamang upang ihagis ang ilang mga parasito upang gawin nagdurusa sila. Nang marinig ni Jermaine ang mga salita ni Theodore, mahigpit niyang niniting ang kanyang mga kilay. Sa wakas, nahulog ang kanyang titi James at Boris. Nang mapansin ni Boris na nakatingin sa kanya si Jermaine, agad niyang sinabi, "Mr. Cadden, General Jackson, May kailangan pa akong gawin sa bahay. Kailangan muna nating mag-move on dahil kailangan nating makasakay ng eroplano sa Zaprington." Nag-aalala ang mago na baka manatili siya ni Jermaine. Kung ganoon, hahanapin niya ito mahirap tanggihan siya. Sa kabila nito, wala siyang lakas ng loob o tiwala sa sarili na harapin ang Mga Pinoy, sabik na sabik na siyang umalis. Dahil sinabi iyon ni Boris, wala nang gaanong masasabi si Jermaine bilang kapalit. Ang tanging

Nang marinig ni James ang paliwanag ni Jermaine, lalo siyang napipilitan. Bilang isang magsasaka, siya mismo Akala niya ay hindi siya matatalo—bagama't hindi sa lawak ng pagiging hindi matatalo—dahil siya ay Madali niyang madudurog ang kanyang mga kaaway. Doon lang napagtanto ni James na ang mga tinatawag na Ang mga kalaban niya ay maliliit na fries. Hindi pa rin siya nakakatagpo ng isang tunay na makapangyarihang pamilya. Ngunit hindi ito natakot kay James. Sa katunayan, wala siyang kinalaman sa mga makapangyarihang pamilyang iyon. Bilang Hangga't hindi sila nagdudulot ng anumang problema sa kanya, hindi rin sila pupukawin ni James. Ang gusto lang niyang gawin ay Alamin ang background ng kanyang pamilya at kung buhay pa ang kanyang ina. Nag-aalala na baka matakot si James, nagsalita si Theodore, "Mr. Alvarez, wala kang dapat ipag-alala. Ang mga hindi kapansin-pansin na pamilyang iyon ay hindi magta-target sa isang partikular na tao nang ganoon. Sa Cebu, tayo ay

Ang taong iyon ay ang anak ni Sean na si Gavin. Kasing edad niya si Franco, mas bata lang siya ng ilang buwan. Sa kabila ng ipinanganak sa parehong taon, ang kanilang buhay ay ganap na naiiba. Ang ama ni Franco na si Xander ay Ang pinuno ng pamilya Cooper, kaya ang kanyang katayuan sa loob ng pamilya ay mas mataas kaysa kay Gavin.Samakatuwid, binigyan ng mga Cooper si Franco ng mas maraming mapagkukunan para sa paglilinang mula pa noong bata pa siya, Pinapayagan siyang maabot ang ranggo ng Grandmaster sa murang edad. Sa kabilang banda, ginugol ni Gavin ang kanyang mga araw bilang isang alibughang at womanizer. Hindi siya nagseselos sa ranggo ng kanyang pinsan at hindi rin interesado sa paglilinang, kaya siya Hindi man lang siya martial artist.Sa kabila ng pagkadismaya sa kanyang anak na walang kabuluhan, nais ni Sean na kumatok sa kaunting kahulugan kay Gavin, at Kung minsan ay naisipan pa niyang gumamit ng karahasan."Tumahimik ka! Wala kang alam," ungol niya sa anak.

Isang kislap ng kataimtiman ang tumawid sa mukha ni James nang masaksihan niya ang tagpong iyon. Hindi niya nakita ang matapang na lalaki na gumamit ng anumang magecraft o mag-awit ng anumang mga spell, ngunit ang dalawang babae ay tila Sinusunod niya ang bawat salita niya. Aminado, alam ni James na hindi siya mismo ang nagmamay-ari tulad ng mga kasanayan. Alam niyang wala siyang kahit kaunting pagkakataon na manalo kung magpapasiya siyang salakayin siya ng lalaki. Sa katunayan, siya Baka hindi man lang makagawa ng counterattack. "Bakit mo ako sinusundan?" Sa wakas ay nagtanong si James. Ang mga sulok ng mga labi ng matapang na lalaki ay nakakunot sa isang pangungutya sa kanyang tanong. "Nagulat ako na natagpuan mo Sa labas, sinusundan kita. Hindi ko inaasahan na aabot ka sa Transcendence Phase. Dapat kang maging isang "Sa mga mata ng mga artista ngayon, hindi na mawawala ang mga artista." Sa halip na sagutin ang tanong ni James, iti