Semua Bab Wala Kasing KATULAD: Bab 821 - Bab 830

Nainis din si Colin—hindi dahil natalo ang kanyang lackey, kundi dahil napahiya siya sa harap ng mga babae. At para sa isang taong tulad niya, iyon ang hindi niya matanggap. Kaya mabilis siyang sumugod, desperadong iligtas ang natitira niyang dignidad.Hindi kumilos sina Kristoff at Kenneth. Pareho silang nakatingin sa lalaking naka-itim, at sa unang pagkakataon, may bakas ng pag-aalala sa kanilang mga mata.Nakasimangot si James. Kahit ipinakita na ng lalaking naka-itim ang lakas ng isang Top-Level Senior Grandmaster, ramdam niyang pinipigilan pa rin nito ang sarili. Bata pa ang lalaki, pero malinaw na isa na siyang Martial Arts Grandmaster—marahil mas malakas pa kaysa kay Hayden ng Empyrean Sect.Demonic cultivation talaga… naisip ni James. Walang ordinaryong tao ang aabot sa ganitong lakas sa ganitong edad.Samantala, lalong dumilim ang mukha ng lalaking naka-itim. Hindi siya natatakot sa Shadow Estate—pero kung magpatuloy ang laban, tiyak na mabubunyag ang kanyang tunay na pagkaka

“Sylvester! Pinatay niya si Xander! Ngayong nasa harap na natin siya, bakit mo ako pinipigilan?” Hindi matanggap ni Sean ang ginagawa ng kapatid. Para sa kanya, ito na ang perpektong pagkakataon para maghiganti.Pero malamig ang sagot ni Sylvester.“Nakalimutan mo na ba ang sinabi ng mga Deragon? Kapag nagsimula ka ng laban sa barkong ’to, nilalabag mo ang patakaran. Pero kapag bumaba tayo sa isla… wala na silang pakialam. At baka sila pa mismo ang pumatay sa kanya para sa atin.”Hinawakan niya ang balikat ni Sean, pinipigilan ang kapatid na sumugod.“Napahiya lang ’yang lalaki kay Godrick sa harap ng lahat. Kilala mo ang mga Deragon—mayabang, walang awa. Hindi nila hahayaan na mabuhay ang isang taong nagpakita ng ganyang tapang sa harap nila.”Unti-unting kumalma si Sean habang nakikinig. Pagkatapos ay ngumisi siya, puno ng galit at paghamak.“Fine. Mabubuhay ka muna ngayon, James. Pero pagdating natin sa isla… ako ang bahala sa buhay mo.”“Fck off, mga mongrels.*” malamig na sagot n

Galit na galit si Colin nang makita niya ang lalaking naka-itim na bumaba sa isla. Ngunit kahit kumukulo ang dugo niya, wala siyang sinabi. Alam niyang hindi basta-basta ang taong iyon—at kahit kasama niya sina Kenneth at Kristoff, hindi niya tiyak kung tutulungan siya ng mga ito. Magkaibigan lang sila sa pangalan, hindi sa laban.Napansin din ni James ang lalaki. Biglang bumigat ang kanyang mukha, at kumunot ang kanyang noo.Sht… lahat ng tao rito ay malakas. Lalong humihirap ang misyon na ’to.*Pero ang lalaking naka-itim ay tumingin lang sandali sa kanila, malamig at walang emosyon, bago lumakad palayo sa kabaligtarang direksyon. Malinaw na wala siyang balak sumama sa kanila.Muling umalingawngaw ang PA system mula sa ferry.“Babalik kami sa loob ng tatlong araw para sunduin kayong lahat. Kung hindi kayo makabalik dito, maiiwan kayo sa isla.”Sa pinakamataas na bahagi ng barko, nakatayo si Godrick, nakatanaw sa mga bumabang pasahero. May bahagyang ngiti sa kanyang labi.“Kawili-wil

Nang ilabas ng matandang tauhan ni Kristoff ang kanyang aura, agad itong sumalpok sa presensya ni Sylvester—at nagkanselahang parang dalawang bagyong nagbanggaan. Sa isang iglap, nawala ang nakapipinsalang presyon sa paligid.Sinamantala ng mga tauhan ni Colin ang pagkakataon para muling magtipon. Kumunot ang noo ni Sylvester at tumingin kay Kristoff at sa matanda, halatang hindi natuwa na may humarang sa kanya.Tumayo si Kristoff, kalmado ngunit may awtoridad. “Pwede bang tapusin na natin ’to dito?” sabi niya. “Nandito tayo para maghanap ng mga Pinoy. Kung papalarin, makakahanap tayo ng kayamanan. Hindi natin kailangan ng gulo sa unang araw pa lang.”Agad namang sinakyan ni Colin ang pagkakataon para magmukhang “mapagbigay.”“Kung ikaw ang nagsasabi, Kristoff, hayaan ko na lang ’to,” sabi niya, kunwari’y mabait. “Pero kung hindi dahil sa’yo, pinatay ko na sila.”Halos matawa si James. Ang kapal talaga ng mukha ng lalaking ’to.Gusto sanang sampalin ni Sylvester si Colin sa sobrang ka

“Bakit ka sumunod sa akin?” reklamo ni Renee, halatang inis.Napabuntong-hininga si Colin, parang naghahanda ng isang dramatikong monologo. “Nag-aalala ako na baka ma-bully ka ng mga Cooper, kaya hinabol kita kasama ang ilang reinforcements. Delikado ang isla na ’to. Gusto kitang protektahan… sa sarili kong paraan.”Mabilis ang sagot ni Renee—diretso, walang paligoy. “Hindi ko kailangan ang proteksyon mo. Sina James, Jasmine, at Lizbeth ay sapat na. At sa totoo lang… hindi mo kayang talunin kahit sino sa kanila sa lakas mo ngayon.”Parang tinamaan ng sibat si Colin. Nanigas ang mukha niya, hindi makasagot.Pero nagpumilit pa rin siya. “Marami kaming mandirigma sa pamilya namin. Hindi ko sila dinala rito. Huwag mo akong husgahan dahil mahina ako ngayon. Handa akong ipagsapalaran ang buhay ko para protektahan ka.”Natigilan si Renee. Hindi niya inaasahan ang ganoong klaseng panata—lalo na mula kay Colin, na kilala sa pagiging mayabang at pabigla-bigla.Napansin ni Jasmine ang pagkalito