《Triplets and a Second Chance》全部章節：第 511 章 - 第 520 章

Chapter 489Muling sumubok na tumawag si Amara gamit ang itinagong telepono habang mabilis na kumakaba ang kanyang dibdib. Sa wakas, narinig niya ang hudyat na nag-ring ang kabilang linya."Hello? Argus, naririnig mo ba ako?" pabulong at nanginginig na tanong ni Amara habang nakaluhod sa sahig.Walang sumasagot sa kabilang linya ngunit nanatiling bukas ang koneksyon nito. Kasabay ng nakabibinging katahimikan sa telepono ay ang biglang tunog ng mga yabag ng paa sa labas ng kanyang silid.Pinasan ng matinding takot si Amara kaya naman nagmamadali siyang nagsalita habang pinatutuyo ng pawis ang kanyang noo. "Argus, si Amara ito! Buhay ako at hindi pa patay! Narito ako sa isang malaking mansiyon na pagmamay-ari ng isang pamilyang ang apelyido ay Ming. Parang labirinto ang lugar na ito at hindi ako makalabas. Argus, pakiusap, iligtas mo ako rito!"Biglang bumukas ang pinto ng silid nang malakas. Nanatiling nakaluhod si Amara sa sahig habang nakasandal sa gilid ng kama upang hindi mahalata

Chapter 491Ngumiti nang mapanganib si Damien bago nagpatuloy sa pagsasalita. "Ngunit sa pagkakaalam ko, hindi ka ganyang uri ng tao, at kung paghihiganti lang ang pakay mo, hindi ka basta-basta tatayo riyan nang hindi lumalaban matapos kang saktan.""Lumaban ako sa kanya, at ang sugat sa mukha niya ngayon ay gawa ko rin," pagsisinungaling ni Amara upang pagtakpan ang sarili."Isang malaking kalokohan," natatawang sagot ni Damien na tila ba hindi naniwala sa narinig. "Sa tingin mo ba ay hindi ko nakikita ang katotohanan sa mga mata mo?"Napakagat-labi si Amara at hindi na nakasagot pa.Tumayo si Damien mula sa kanyang upuan at dahan-dahang naglakad lapit sa kanya. Habang nag-iisip si Amara kung ano ang susunod nitong gagawin at dahan-dahang umaatras dahil sa matinding takot, bigla siyang sinunggaban ng lalaki sa leeg.Mariin siyang sinakal nito gamit ang isang kamay, at agad na naramdaman ni Amara ang kawalan ng hangin sa kanyang baga. Pilit niyang pinapalo ang braso ng lalaki upang m

Chapter 493 Biglang napatitig si Argus nang matagal sa isang hindi kilalang numero na nakasulat sa kanyang call history na nasagot kagabi."Alas-otso ng gabi ito pumasok sa telepono ko," saad ni Argus habang pilit na inaalala ang mga naganap kagabi sa gitna ng kanyang kalasingan.Naalala niyang narinig niya ang boses ni Amara na nagsasabing buhay siya at kasalukuyang nakakulong sa isang lugar na hindi niya matakasan. Dahil sa sobrang pagkasabik at lungkot ay inisip ni Argus na baka nababaliw na naman siya at nakararanas ng matinding guni-guni.Mula nang mawala si Amara sa kanyang piling ay madalas na niyang naririnig ang boses nito sa tuwing nag-iisa siya sa dilim. "Isang guni-guni lang ba talaga ang lahat ng narinig ko kagabi, Emilio?" tanong ni Argus habang nanginginig ang kan

Chapter 495Napakalupit at napakarahas nito kagabi habang sinasakal siya, tapos ngayon ay bigla itong lalapit sa kaniya para lamang humingi nang tawad nang ganoon kadali?"Hindi ko kailangan ang patawad mo, kaya pakiusap ay umalis ka na kung maaari, salamat," matigas na pagtanggi ni Amara habang mas lalong lumalayo sa kinaroroonan ng lalaki."Pinalalayas mo na naman ba ako sa ikalawang pagkakataon?" Tanong ni Damien na may kasamang mapang-asar na ngiti sa kaniyang mga labi."Kailangan ko nang magpahinga dahil alam kong gagamitin mo pa rin naman ako sa mga plano mo. Hindi mo ba gustong gumaling ako agad mula sa mga natamo kong sugat?" Katwiran ni Amara habang hawak ang kaniyang nasaktang leeg."Kung tuluyan akong hihina at hihandusay rito, hindi mo na ako mapapakinabangan pa. At kung sakaling mamatay ako rito, tiyak na malaki ang magiging problema mo, hindi ba?" Dagdag pa ni Amara upang pilitin itong umalis.Bahagyang dumaing at tumawa si Damien bago tumango sa kaniya bilang pagsang-ay

Chapter 497"Naniniwala ako na magiging isang espesyal na karanasan ito, hindi ba?" nakangising tanong ni Damien habang nakatitig sa takot na mukha ng babae."Ang dumalo sa sarili mong libing ay, alam mo na, napaka-kakaiba," dagdag pa niya na may halong pang-uuyam sa boses.Ngunit hindi makapaniwala si Amara na kaya siyang patayin ng lalaki nang ganoon kadali. "Papatayin mo ako nang ganoon kadali? Ano ba talaga ang layunin mo?" galit na asik niya habang pilit bumabangon."Paano kung sabihin kong pambayad-sala ko ito sa pagpiga ko sa iyo kagabi?" sagot ni Damien na tila nagbibiro lang habang inaayos ang kanyang mamahaling polo.Hindi pa rin naniniwala si Amara sa kanya, kaya naman tiningnan niya ito nang may kahina-hinalang tingin. "Huwag mo akong paglaruan, Damien. Sabihin mo sa akin ang totoo!" sigaw ng babae."Alagaan mo nang mabuti ang mga sugat mo dahil dadalhin kita sa sarili mong libing bukas," malamig na utos ni Damien, binalewala ang kanyang pagsigaw.Matapos magsalita ay tuma