บททั้งหมดของ Diary Ng XXX Celebrity: บทที่ 71 - บทที่ 80

Irina POVAla una ng hapon nang mag-start kami ni Ravi sa pamimili ng mga pasalubong. Ang totoo nga ay tila ako lang ang mamimili, siya, sure akong hindi niya gagawin ‘yun. Talagang para sa akin lang ang buong hapon na ito. Sasama lang siya para magliwaliw. Ano pa bang kailangan niya, e, lahat ng gusto niyang gamit sa buhay niya ay nasa kaniya na.“Talaga bang gagamitin ko ang card na ito? Kahit hindi naman e, may pocket money akong para sa akin talaga, Ravi,” sabi ko sa kaniya.“Napag-usapan na natin ito, Irina. Hindi mo puwedeng ‘di gamitin at ikakatampo ‘yan ng makulit kong lola. Ten million ang laman niyan, bawasan mo kahit kalahati,” sabi ni Ravi. Nakakalula talaga ang presyo. Parang barya lang sa kanila ang halagang sinasabi niya.“Nakakahiya talaga, pero kung talaga ngang ikakatampo ito ng lola mo at magiging mitcha pa ng sama ng loob niya, mainam pa ngang gamitin ko na.”Ngumiti lang si Ravi. “Bahala ka na. Gusto lang ni Lola na maranasan mong mamili nang hindi iniisip ang pre

Irina POVPaglapag pa lang ng eroplano sa Pilipinas, dama ko na agad ang init ng panahon. Sa pagkakataona na iyon, kailangan nang hubarin ang makapal na winter outfit, dahil mainit na ang panahon dito.Kahit medyo naninibago ako mula sa malamig na simoy ng hangin sa Korea, hindi ko mapigilang mapangiti. Ang saya ng pakiramdam, balik-pinas na. Bigla tuloy bumalik ang lahat ng masayang nangyari sa Korea.Nakahanda na pala ang van na susundo sa amin ni Ravi. Malaki iyon, kulay itim, at halatang high-end din. Hindi lang basta para sa amin, kundi para rin sa tatlong dambuhalang balikbayan box na kasama naming umuwi. Hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala na puro gamit ko lang ang laman ng box na iyon.Habang nakasakay na kami sa van, katabi ko si Ravi, na panay na ang update sa lola niya. Binalik ko na rin sa kaniya ang card. Binawas na niya doon ang lahat ng nagastos niya. Ito ay para hindi talaga magtampo sa akin si Lola Avi.“Kanina ka pa tahimik,” wika niya, sabay silip sa akin

Irina POVMaaga akong gumising para mamili saglit. Nag-message na rin ako kay Ravi na medyo mali-late ako sa office, okay lang naman daw.Bitbit ko ang eco bag kong kulay berde habang nasa palengke na, may listahan na rin ako ng mga bibilhin para sa almusal at tanghalian. Ang nasa isip ko lang ay ang tinolang manok na gusto kong ihanda ngayong umaga. Matagal ko na ring hindi naluto iyon, at naisip kong tamang-tama kasi kumpleto ang mga pinsan ko dito sa bahay, sina Haide at Shirley. Kapag Monday, walang pasok si Shirley, ang gara lang. Si Haide, sinusulit ang bakasyon at magkakapasok na rin sa school, soon.Napakaraming tao sa palengke kapag umaga. Ang aaga rin nilang magising. Maaga pa pero parang piyesta dahil sa ingay nila. Ang sigaw ng mga tinderong nag-aalok ng paninda, tunog ng mga plastik na binubuksan, at halakhak ng mga mamimili ang maririnig.Bumili ako ng sariwang manok, pinalinis ko na rin para hindi na ako mahirapan pag-uwi sa bahay. Kumuha rin ako ng luya, malunggay, at

Irina POV“So, palagi mo na itong gagawin?” tanong ko kay Ravi, pagkahatid niya sa akin dito sa bahay. Sinabayan niya kasi ako ng uwi dahil sa hiyang nararamdaman ko kanina sa company. Ang dami talagang nakatingin. Tapos, tila sinadya pa ni Ravi, na sabayan akong umuwi, para panindigan ang post niya. Wala na, lahat sila, iniisip na nilang girlfriend na ako ni Ravi.Nakakahiya, pero may part sa akin na parang natutuwa na rin, kasi parang tumaas ang tingin nila. Bukod doon, tama sina Quinn at Rosanna na kakatakutan ako ng ilan sa mga empleyor doon.“Yes, pero, kapag hindi ako puwede, driver ko na ang maghahatid sa iyo,” sagot niya.“Utos pa rin ba ito ni Lola Avi?”“Hindi, kagustuhan ko,” sagot niya kaya napatingin ako sa kaniya.“O-Okay,” maikli kong sagot. “Salamat ulit sa paghatid. Mag-ingat ka, Ravi.”“At layuan mo si Jervie, please lang,” paalala pa niya. Tumango lang ako, pagkatapos ay sinara ko na ang pinto ng sasakyan niya.Hinatid ko siya ng tingin, bago ako tuluyang pumasok sa

Irina POVNasa oras ng trabaho ako ng mga oras na iyon, nasa loob ako ng opisina ni Ravi, nakaupo sa tabi ng desk niya habang tinitignan ang monitor at inaasikaso ang schedule ng mga meetings niya para sa araw na iyon. Katatapos lang ng isa niyang conference call kaya abala pa ako sa pag-aayos ng minutes at reminders para sa susunod. Kahit na sanay na ako sa dami ng inaasikaso, minsan napapailing pa rin ako kung gaano kasiksik ang kalendaryo nitong boss ko.Tahimik ang buong opisina, ang tanging naririnig lang ay ang tunog ng mga daliri ko na mabilis na pumipindot sa keyboard, habang si Ravi naman ay seryosong nagbabasa ng report na galing sa finance team. Ganito lang naman palagi ang routine naming dalawa dito. Nabago lang talaga ngayon, kasi gusto niya, may table na rin ako rito sa office niya, talagang magkasama na kami dito, hindi na sa kabilang office pa.Nabasag ang katahimikan nang mag-ring ang phone ko. Agad na tumingin si Ravi sa akin habang nakakunot ang noo.“Sino ‘yon?” ta