Library

Maghanap

Home / Romance / The Night I Met My CEO (Tagalog) / Kabanata 11 - Kabanata 20

Lahat ng Kabanata ng The Night I Met My CEO (Tagalog): Kabanata 11 - Kabanata 20

253 Kabanata

Chapter 11

Katalina’s POV Ini-swipe ko lang pa-side ang message sa notification bar hindi ako papadala at mabilis na nilock ulit ang phone ko. I refuse to let him ruin my night again. Not tonight, Zach. “Okay ka lang?” tanong ni Alex habang naglalakad kami papunta sa maliit na ice cream shop. Ngumiti ako. “Yup! Strawberry ice cream, remember ha?” “Got it.” Nginitian niya ako saka kami pumasok sa shop. Maliit lang ito, pastel ang kulay ng walls, at amoy waffle cone ang buong loob comforting. May ilan pang customers kaya pumila kami sa counter. Of course, ang pipiliin kong flavor is strawberry one big scoop strawberry on a waffle cone habang si Alex mukhang nahihirapan mag-isip ng sa kanya. “Tough decision ba?” nilapitan ko siya, tumitig sa menu board na parang life choices. “Hirap, eh,” biro niya. “Pero… siguro same as yours na lang.” “Copycat,” natatawa kong asar habang umuusad kami sa pila. “Kidding, coffee crumble on a waffle cone sa akin.” Pagdating namin sa counter, ako na ang

Chapter 12

Katalina’s POV Mabilis akong naglakad papasok sa unit clutching my bag like it’s armor. Grabe ang kabang nararamdaman ko, nanlalamig ang kamay ko. Sht, bakit ganito? Just because Zach’s on his way up? Damn it, Kat. Kalma. Hinubad ko ang heels at nilapag ang bag sa sofa. I headed straight to the kitchen for water nagsalin, uminom hoping mabawasan ’yung kaba, pero mas lalo lang bumilis ’yung tibok ng puso ko.TOK. TOK. TOK.Halos malaglag ko ’yung baso.Takte. Andito na siya?! Ang bilis naman niya! I forced myself to walk. Slow, steady. Pinikit ko sandali ang mata ko before inhaling deeply kalma, Katalina, kalma then I opened the door. There he was. Zach Matthew Vaughn hair deliciously messy like he’d been tugging at it all night. Jaw clenched. Eyes burning like sin. “Katalina.” That deep, low voice made my knees instantly weak.“Sir.” I crossed my arms, chin up. “Anong pag-uusapan natin?” Diretsa kong tanong. He stepped forward uninvited. Napaatras ako habang isinara niya

Chapter 13

KATALINA’S POV 8:22 AM — Marketing Department, Pagod. Antok. Lutang. ’Yan ang tatlong words na perfectly nagde-describe sa ’kin ngayon habang nakaupo ako sa desk ko, nakatitig sa screen na may 53 unread emails. Literal na dalawang oras pa lang ang tulog ko — halos buong gabi akong gising thinking about what happened sa condo kagabi. Actually, scratch that — thinking is soft. I was rushed though. Replaying his voice. His touch. His kiss. “You’re mine.” Punyeta. Hinilot ko ’yung ulo ko habang nagla-log in ako sa system. Focus, Kat. Back to reality. Back to work. Just act normal. “Good morning, Mam Kat. ” bati ni Mica, isa sa bagong interns. Bitbit niya ’yung tray na may tatlong cups of iced coffee. “Morning,” pilit kong ngiti. She paused. “By the way po… someone left that on your desk kanina habang wala pa kayo.”Napakunot noo ako. “Ha?” She pointed at a small bouquet of baby’s breath and pink carnations nakapatong sa may gilid ng table ko. My brows shot up. What the

Chapter 14

Katalina’s point of view My legs felt like jelly while I followed him into his executive office. Shit, hindi ako makahinga sa kaba. For sure, everyone probably thinks may something sa amin ni Zach — gumawa ba naman ng eksena ang boss namin. Hindi na ako magtataka kung pag-usapan ako ng ibang employees — dami pa namang tsismosa sa department. Pagpasok namin, I shut the door carefully behind me. Dumiretso naman si Zach sa basurahan at tinapon ’yung kape na kinuha niya sa akin kanina. Hala, sayang! Sana binigay na lang niya sa iba! Napaatras ako nang bigla siyang lumingon. “Sir, if this is about the flowers, I can—” paliwanag ko agad pero naputol din nang magsalita siya at lumapit. “Bakit hindi ka pumunta dito sa opisina ko?” I blinked. What? “I… why would I?” Alangan kong tanong.“I told you we’re not done,” he said quietly, voice dangerously restrained. “Naghintay ako.” Oh crap! Oo nga pala. Nawala sa isip ko ‘yung sinabi niya kagabi. Lutang na lutang talaga ako to

Chapter 15

KATALINA’S POINT OF VIEW Nanghihina akong bumalik sa department. Nakakaubos ng lakas kausap ang Zach na ’yon. Alright, Katalina. Focus. Pretend everything’s normal. He’s just my boss. Yeah, right. Pagpasok ko sa department namin, agad na bumungad ang mga mapanuring mata ng mga kasamahan ko. Tsk. Sabi na ’e. Parang kanina pa talaga nila ako hinihintay—sabay-sabay ba namang napalingon sa ’kin, may ilang natigil ang kamay sa gitna ng pagta-type, at ang iba… literal na napatigil sa pag-uusap. Hindi ko pinansin ang titig nila saka naglakad patungo sa desk ko. Please, not now. I need to breathe. Wala na akong lakas makipag-usap pa sa kanila. Sa boss pa lang namin, ubos na ang lakas ko. Partida, umaga pa lang.Kaso ano pa nga ba ang aasahan ko? Knowing them, hindi nila palalagpasin ang nangyari kanina.Pagkaupo ko pa lang, nagsunuran na sila sa akin at pumalibot sa table ko. “Ma’am Kat! You're back! Ano ’yung eksena kanina?” excited na tanong ni Louise, ang number one tagapag

Chapter 16

KATALINA’S POINT OF VIEW 6:04 PM. Last minute, kunwari may inaayos pa akong report. Sinadya kong magpahuli ng uwi. Ayoko munang bumaba o sumabay sa mga kasamahan ko. Simula nung umalis si Zach sa department namin nang walang kahit anong sinabi, hindi ko na alam kung anong pumasok sa isip ko. All afternoon, hindi na ako mapakali. Saan kaya siya nagpunta after that cold, silent coffee drop-off? Hindi na siya ulit nagpakita. Hindi nagparamdam. Wala. Not even an email. A message. A call. I should be thankful, right? Na hindi siya gumawa ng eksena tulad ng ginawa niya kaninang umaga. Pero bakit ganito? Bakit parang ang bigat-bigat? Ilang beses kong sinubukang mag-send ng casual message— Like “Thank you sa coffee” o kaya “Binigay ko sa guard ‘yung cupcakes”—pero dina-delete ko rin agad.Wala akong courage. Wala akong lakas. At hindi ako sigurado kung tama bang ako ang unang mag-message.Ano nga bang karapatan ko?He’s my boss. I’m just… some girl he happened to meet a

Chapter 17

KATALINA 7:21 AM. Maaga akong dumating sa opisina, Tahimik ang buong floor, gusto ko ‘yung ganitong katahimikan—yung parang may breather bago magsimula ang isang mabigat na araw. Dahan-dahan akong naglakad patungo sa desk ko, kinuha ko ang mug ko, at dumiretso sa pantry para gumawa ng kape. Maaga ako ngayon dahil marami akong tambak na trabaho. Gusto ko simulan agad. Habang humihigop ng kape, bumalik ako sa desk ko, binuksan ang laptop, at agad nag-check ng email. Marami akong kailangang balikan—campaign updates, marketing reports, client follow-ups. Pati ‘yung mga naiwan ko nung nag-leave ako, lahat 'yon naka-pending pa rin. Perfect distraction. Kailangan ko ng distraction. Kagabi, halos hindi ako nakatulog. Paulit-ulit lang sa isip ko ‘yung nangyari sa elevator. The way he looked at me. The way his voice dropped when he said my name. Ang tapang ng mga salita niya, Ang mga ekspresyon niyang hindi mawala sa isip ko. Andaming tanong na naiwan sa akin pagkatapos ng gabing

Chapter 18

KATALINA Pagbalik namin sa Marketing floor, bitbit ng bawat isa ang kopya ng campaign brief na ipinamigay ni Ms. Loraine pagkatapos ng meeting. Tahimik ako habang naglalakad, hawak ang papel pero hindi ko naman binabasa pa. Pakiramdam ko may spotlight ako kanina sa meeting dahil sa pairing na nangyari. Dumiretso kami sa pantry dahil pakiramdam namin nagutom o nauhaw kami sa nangyaring meeting. Pagkabukas ng pantry door, una kong narinig ang boses ni Kim. “Mam Kat, the CEO's fav girl!” Biro niya. Tsk, alam ko naman kanina pa sila nagpipigil na kausapin ako. Good thing kahit mga tsismosa hindi pa naman nakakarating sa ibang department ang nangyari kahapon. Dito pa lang talaga sa floor namin. Napairap ako. “Tumigil ka, Kim.” “Grabe,” singit ni Mica habang nagsasalin ng kape sa mug. “Si Mr. Vaughn ikaw talaga ang pinili Mam Kat. Kinilabutan ako nung binanggit ni Mr. Dizon pangalan niyo. Alam mo ‘yung gulat tapos gusto mo tumili dahil sa kilig? Kaso hindi pwede dahil nandoon an

Chapter 19

ZACHARY POINT OF VIEW Tumayo ang lahat, kanya-kanyang hawak ng campaign brief na binigay ni Loraine. Pormal pa rin ang kilos ng iba, pero ramdam ko ang buzz sa paligid. Tahimik man sila ngayon, sigurado akong may mga magbubulungan paglabas ng boardroom. About the pairing. About me. About her. Pero wala akong pakialam sa kanila. Ang tanging mahalaga sa akin—si Katalina. Lahat ng detalye ng campaign—mula sa structure hanggang sa creative roles—ako mismo ang nag-review. Loraine gave me the initial draft with all possible pairings. I went through every single one. Originally, wala ako sa listahan. The CEO was never supposed to be involved at that level. But I made a few adjustments. I saw an opportunity. This project… gave me the perfect opportunity. Opportunity na makasama siya nang walang mga matang mapang-husga. Opportunity na makalapit nang hindi ako mahihirapan. Makakagalaw ako nang maayos, lalo na kung araw-araw ko siyang makikita… at makakatrabaho. Tahimik s

Chapter 20

Lumunok ako nang marahan. “Ms. Suarez?” Sh*t! Biglang sumulpot si Ms. Loraine mula kung saan. Hindi ko man lang siya naramdaman—masyado akong lutang. Seryoso ang expression niya, pero bahagya siyang tumango. “Good morning."Tumango din ako, pilit ang ngiti. “Good morning Ms. Loraine.” "This way, please.” Tahimik akong sumunod sa kanya. At ang una kong nakita... Isang pintuan na may naka-engrave sa gitna:ZACHARY MATTHEW VAUGHN, CEO Pero ang mas nakakuha ng atensyon ko? Yung eleganteng desk sa labas ng opisina niya. May sariling computer setup, ergonomic chair, landline, telephone intercom, at ilang folders na parang may nakaabang nang trabaho. Literal na kumpleto. At sa gilid ng desk, may nameplate:KATALINA LEIGH G. SUAREZ – Campaign Liaison Officer Napatigil ako sa harap ng mesa. What? Why may Campaign Liaison Officer pang nakalagay? Hindi ba too much? Hindi agad ako nakagalaw. Bakit tila pinaghandaan nang todo ‘tong desk na ‘to? “Sir Vaughn’s ins

PREV

...

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status