Hindi makatingin si Audrey nang diretso kay Midnight. Hindi niya alam kung saan niya ilalagay ang sarili. Nang marinig niya kanina ang sinabi ng binata, parang umikot ang mundo niya. “You’re pregnant, Audrey,” ulit ni Midnight, mas mababa ang tono. “You’re carrying my child.” Napakuyom ng kamay ni Audrey. Hindi siya makapagsalita. “You’re my responsibility,” dagdag ng binata. “’Yan ang dahilan kung bakit ayaw kitang mahirapan. Wala nang iba.” Napatingin si Audrey sa sahig. Inaasahan niya na magagalit si Midnight, magtatanong kung bakit itinago niya, kung bakit nagsinungaling siya noon. Pero heto ito, kalmado, hindi mataas ang boses, hindi siya minamasama. “Akala ko…” mahinang bulong ni Audrey. “Akala ko magagalit ka sa ’kin.” Umiling si Midnight. “Hindi ako galit.” Natahimik si Audrey, kinakapa ang sariling lakas ng loob. Lumapit ng isang hakbang si Midnight. “Audrey, alagaan mo ang sarili mo. Don’t stress yourself.” “Sir—” “Stop calling me Sir.” Matiim ang boses nito pero hi
Baca selengkapnya
Masuk
